تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
1- برپایی نمایشگاه اسناد تامین اجتماعی در موسسه فرهنگی هنری آتیه به فرصتی برای تأمل، تعمق و تفکرِ جمعی و گروهی درباره چیستی بیمههای اجتماعی در ایران و طی شدن راه پرفرازونشیب شکلگیری سازمان تامین اجتماعی در کشور تبدیل شد. فراتر از این، حتی به گفته یکی از صاحبنظران و فعالان حوزه کار و تامین اجتماعی، از آنجا که این سازمان یکی از دیرپاترین نهادهای اجتماعی کشور به شمار میرود، معرف تحولات سیاسی، اقتصادی و عمرانی کشور نیز هست و همچون نگینی درخشان بر تارکِ تاریخِ معاصر ایران میدرخشد و ازهمینرو، جمعآوری، پردازش و نمایش اسناد این نهاد بیمهگر اجتماعی از اهمیت بسزایی در شناخت میراث تلاشگران عرصههای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور برخوردار است و میتواند نقطه آغازی برای کشف و شناخت نقاط مغفول این فعالیتها باشد. در چنین شرایطی است که بازدیدکنندگان نمایشگاه اسناد به اتفاق، از همت اداره کل روابط عمومی سازمان تامین اجتماعی و موسسه فرهنگی هنری آهنگ آتیه در برپایی این نمایشگاه، به درستی و به حق، صمیمانه تقدیر و تشکر کردند.
2- در سالهای 95 تا 98 که بار دیگر برای فعالیت رسانهای به موسسه آتیه بازگشته بودم و سردبیری تامین 24 را به عهده داشتم، موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی در یکی از پروژههای تاریخ شفاهی خود، واکاوی گذشته هفتهنامه آتیه و موسسه آهنگ آتیه را کلید زده بود و نگارنده نیز توسط پژوهشگر این موسسه مورد مصاحبه قرار گرفتم. پژوهشگر یادشده در آخرین سئوالش پرسید: «آیا نکته ای ناگفته مانده است؟» پاسخ دادم: «بله. تا اینجا به علت ماهیت موضوعی پروژه تحقیقاتی شما، صرفا درباره گذشته صحبت کردیم، اما من میخواهم درباره آینده حرف بزنم.» در آن فرصت، نکتههایی را درباره اهمیت راهاندازی رسانههای جدید در سپهر ارتباطی سازمان تامین اجتماعی و لزوم ورود به تولید و ساخت ویدئو و پادکست، و فعالیت در شبکههای اجتماعی و... سخن گفتم و تاکید کردم: «تا دیر نشده، موسسه آتیه باید به این عرصهها ورود کند.»
3- این روزها نیز اگر چه با لذت دیدار برخی از پیشکسوتان عرصه مدیریت عالی سازمان تامین اجتماعی و عرصه رسانه و روابط عمومی این سازمان عجین شده است و خاطرات مختلفی برای نگارنده تداعی میشود، اما همچنان نگاهم به آینده است. به آینده تامین اجتماعی؛ این که سرنوشت این سازمان بزرگ و بیمهشدگان و بازنشستگان آن در این تندباد حوادث چه خواهد شد؟ آیا تدابیر و اقدامات مدیریت کنونی سازمان تامین اجتماعی منتج به نتیجه خواهد شد؟ دولت تا چه حد روی این سازمان و مسایل آن متمرکز خواهد شد؟ مجلس چه نگاهی خواهد داشت؟ و اما ما، برای حفظ و پایداری این صندوق بیمهای، این دارایی میلیونها نفر انسان رنجدیده و زحمتکش چه کاری میتوانیم انجام دهیم؟
بیگمان، گذشته پربار و باشکوه سازمان تامین اجتماعی، بار بزرگی روی دوش ما است. یک سده تلاش برای ایجاد بیمههای اجتماعی و بیش از هفتاد سال همافزایی و مشارکت مالی شرکای اجتماعی در این سازمان، خود به خود، مسئولیتی سترگ برای ما ایجاد میکند که نه تنها این میراث گرانبها را حفظ کنیم، بلکه آن را به نقطه اوج گذشته خود برسانیم.
4- چالشها و چشماندازهای کنونی این نهاد بیمهگر همواره توسط مدیران عالی سازمان تامین اجتماعی تبیین و تشریح میشود و در اخبار و مطالب سایت تامین 24 و سایر رسانههای سازمان نیز بازتاب مییابد. مخاطبان رسانههای تخصصی عرصه تامین اجتماعی نیز با این مسایل و چالشها آشنا هستند. از این رو، در این مطلب، ضرورتی برای واگویه شرایط پیچیده و بغرنج پیشروی بزرگترین نهاد بیمهگر اجتماعی نمیبینم، اما به صداقت، پشتکار و البته رویکردها و طرحهای تحولی تیم مدیریتی کنونی سازمان تامین اجتماعی در صیانت از اموال بیمهشدگان و بازنشستگان امیدوارم. در سطح کلان اقتصاد کشور نیز همچنان امید به برخی گشایشها وجود دارد (پیش از این در این یادداشت به این مساله پرداخته بودم) که در صورت عملی شدن، شرایط بسیار مثبت و متفاوتی را برای همه ایرانیان رقم خواهد زد.
