تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
برگزاری نمایشگاه اسناد تأمیناجتماعی در مؤسسه آهنگآتیه، بهانهای شد تا ابراهیم رستمیان مقدم، روزنامهنگار پیشکسوت و از مدیران سابق سازمان تأمیناجتماعی در حوزه های روابطعمومی، امور فرهنگی و اجتماعی و اولين مدیرعامل مؤسسه فرهنگی و هنری آهنگآتیه، روایت خود را از پیشینه جمعآوری اسناد این سازمان در سالهای 1378 - 1377 بازگو کند.
او با اشاره به پروژهای که با حمایت مدیریت وقت سازمان به سرانجام رسید، از شکلگیریگنجینهای شامل۳۰ جلد سند مکتوب و زونکنهای متعدد تصویری خبر داد.
به گزارش تأمین24، ابراهیم رستمیانمقدم، روزنامهنگار پیشکسوت و پایهگذار و سردبیر هفتهنامه آتیه (اولین رسانه بیمهها و تأمیناجتماعی در ایران) در حاشیه بازدید از نمایشگاه اسناد تأمیناجتماعی که در مؤسسه فرهنگیهنری آهنگآتیه تا 13 خرداد سال جاری دایر است، اظهار کرد: تأمیناجتماعی، سازمان اجتماعی اقتصادی عظیمی است که متکی به سپردههای مردم از طریق پرداخت حق بیمهها طی دهههای گذشته و با تاریخی پرفرازونشیب است. ایده تلاش برای جمع آوری اسناد و مدارک تاریخی سازمان حتی پیش از انقلاب، هرچند در چارچوبی محدود، مطرح بود. اما نقطهعطف این تلاشها، به نیمه دوم دهه هفتاد بازمیگردد.
رستمیان یادآور شد: «در آن دوره، که مقارن با حضور من در مدیریت روابط عمومی سازمان بود، پروژهای با سرپرستی فیروزه صابر و مدیریت اجرایی بهروز طیرانی(از پژوهشگران مجرب) به سازمان پیشنهاد شد که با موافقت دکتر ستاریفر، مدیرعامل وقت سازمان، کلید خورد. حاصل این پروژه، جمعآوری مجموعهای نزدیک به ۳۰ جلد اسناد و مدارک مکتوب بهاضافه زونکنهای متعدد از مستندات تصویری از ابتدای شکلگیری بیمههای اجتماعی در ایران (در دوره رضاشاه)، دوران رژیم گذشته و نهایتا" تا سالهای پس از انقلاب اسلامی بود.»
این روزنامهنگار پیشکسوت با اشاره به نمایشگاه کنونی اسناد در مؤسسه آهنگآتیه، آن را نمونهای از تلاشهای هدفمند برای دسترسپذیر کردن این گنجینه تاریخی دانست و تأکید کرد: این نمایشگاه نشان میدهد که چقدر ضرورت دارد اسناد تحولات و تطورات نهادها و سازمان های مهمی چون تأمیناجتماعي، در چارچوبی علمی و حرفهای، در دسترس پژوهشگران و نهادهای مدنی، به ویژه فعالان حوزههای کارفرمایی، کارگری و بازنشستگی قرار گیرد. البته اینگونه تلاشها، یک وظیفه فرهنگی، ارتباطی و رسانهای برای هر سازمان بزرگ است.
رستمیان پژوهشهای آینده در تأمیناجتماعی را نیازمند توجه هرچه بیشتر به مسألهمحوری و اصل کاربردیبودن دانست و گفت: سازمان باید از نگاه شرکای اجتماعی مسائل مهم خود را احصا کند. پژوهشها باید پاسخگوی بخشهای تخصصی، تصمیم سازی، تصمیمگیری و به ویژه قانونگذاری باشند.
او اثرات مثبت جمعآوری و نمایش اسناد را ترسیم تصویری دقیقتر از گذشته سازمان، پیشگیری از شکلگیری ذهنیتهای محدود و کمک به جامعنگری و نوآوریها دانست.
رستمیان مقدم در پایان باتأکید بر ضرورت شفافسازی اطلاعات خاطرنشان کرد: دستگاههای ارتباطی، رسانهای و فرهنگی سازمانها باید به جای حبس اطلاعات، در راستای شفافسازی گام بردارند و اسناد و مدارک را در چارچوبی حرفهای و با لحاظ موازین تخصصی، در اختیار جویندگان اطلاعات قرار دهند.
