
گفتمان رفاه اجتماعی، هستهی ایدئولوژیک سند ابلاغی است، اما با گفتمانهای دیگری مانند گفتمان نولیبرال و محافظهکارانه در تعامل و تعارض است.
به گزارش تأمین 24 به نقل از روابط عمومی موسسه عالی پژوهش تأمیناجتماعی، مفاهیم شناوری مانند «عدالت اجتماعی»، «توانمندسازی» و «آزمون وسع» بدون تبیین نظری روشن، بستری برای تفسیرهای متضاد فراهم میآورند و حتی ممکن است به دستمایۀ گفتمانهای رقیب برای کمرنگ کردن حق تأمین اجتماعی تبدیل شوند.
استفاده از فناوری و دادهمحوری در قالب گفتمان «دولت تنظیمگر» ظرفیتهایی برای شفافیت و کارآمدی فراهم میآورد، اما بدون شفافیت در حکمرانی اطلاعات میتواند به حذف نمایندگی اجتماعی بینجامد.
سند بهرغم رویکرد اجتماعی آن، در فرایند تدوین و تنظیم بهاندازۀ کافی به مشارکت عمومی و اجماعسازی نخبگانی اتکا نکرده و شاید بهدلیل همین رویکرد بالا به پایین، در فضای عمومی کمتر شنیده شده است.








