تامین۲۴/ بهمن برزگر افزود: واقعیت این است که طی یکی دوسال اخیر دولت در شرایط بودجهای خوبی بهسر نمیبرد و وظیفه داریم همگام با سایر سازمانهای دولتی در راستای حراست از بودجه و مدیریت هزینهها اقدام کنیم. وزارت رفاه اکنون با پذیرش این واقعیت پیش می رود.
وی با اشاره به منشا بدهیهای ایجاد شده بیمه سلامت گفت: برخی ادعا میکنند که هزینههای سازمان بیمه سلامت ناشی از بیمه شدگان جدید همگانی است، در حالی که سرانه یک بیمه شده صندوق کارمندی از 16 هزار و 800 تومان در سال 92 به 38 هزار تومان در سال 94 رسیده است و بیش از 2.5 برابر رشد کرده است. همچنین سرانه بیمه شده روستایی از 4600 تومان در سال 92 به 13 هزار و 800 تومان در سال 94 افزایش پیدا کرده است و اینها به بیمه همگانی مرتبط نیستند.
به گزارش ایسنا، برزگر افزود: علت این افزایش هزینهها ناشی از پذیرش کتاب ارزش نسبی خدمات و افزایش تعرفهها و خدمات است، البته بیمهها در اجرای این مصوبات همکاری کردند اما پیشنهاد دهنده خود وزارت بهداشت بود و در ارتقای هزینهها دخیل بوده است.
وی با اشاره به تفاهم نامه وزارت بهداشت با سازمان بیمه سلامت در سال 93 در راستای طرح تحول سلامت گفت: بر مبنای این قرارداد وزارت بهداشت موظف بود افزایش ناشی از اجرای کتاب ارزش نسبی خدمات و پذیرش K جدید را به ما پرداخت کند. در واقع قانونگذار درآمد ناشی از یک درصد مالیات بر ارزش افزوده و ... را برای وزارت بهداشت دیده است که باید از طریق وزارت بهداشت به بیمهها پرداخت میشد اما چرا تا کنون وزارت بهداشت به وظایف خود عمل نکرده است؟ما هم مطلع هستیم که دولت به وزارت بهداشت بودجه نداده است و شرایطش شبیه بیمه سلامت است.
عضو هیات مدیره سازمان بیمه سلامت ایران افزود: آیا ما هم باید مدام از تریبون رسانهها بدهی وزارت بهداشت را اعلام و از آنها انتقاد کنیم؟ ما همه بر یک کشتی سوار هستیم. قرار بود وزارت بهد اشت سالانه 550 میلیارد تومان بابت پوشش بیمه همگانی به بیم سلامت بپردازد اما تنها 70 میلیارد تومان در اختیار ما گذاشته است. شدیدا نیازمند تدبیر برای کنترل هزینه ها هستیم و با انتقال بیمهها و تزریق اعتبارات بیشتر مشکلات نظام سلامت حل نمیشود.
برزگر افزود: با لجام گسیختگی هزینهها در وزارت بهداشت مواجهیم. آیا روند فعلی مدیریت بیمارستانی صحیح و بدون اشکال است؟.
برزگر تاکید کرد: معتقدیم کاری را که شروع کردهایم باید همه با هم به سرمنزل مقصود برسانیم. متاسفانه رویکردهای صنفی بر رویکردهای ملی پیشی گرفته است و حل مشکلات پیش رو به تنهایی از عهده بیمهها یا وزارت بهداشت بر نمیآید بلکه همه باید با یکدیگر کار کنیم. متهم کردن بیمهها بی انصافی است و وقتی می توان با گفتوگوهای کارشناسی کار را پیش برد دعوا و جدل روا نیست.
به گفته وی، بدهی وزارت بهداشت را تا پایان سال 94 تسویه کردهایم و مطالبات سال 95 باقی مانده است که اقداماتی برای پرداخت آن در حال انجام است.
