تأمین 24/ «حجت الله میرزایی» معاون امور اقتصادی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی روز گذشته در نشست «اقتصاد کلان و تاثیر آن بر صندوق های بازنشستگی» گفت: در بهترین حالت فقط ۸ درصد از منابع تامین اجتماعی ناشی از سرمایه گذاری شرکت ها است و مابقی از محل حق بیمه است.
معاون امور اقتصادی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفت: صندوق های بازنشستگی یکی از پیچیده ترین نهادهای مالی در دنیای امروز هستند که حساسیت نسبت به آن ها حتی در مقایسه با بانک ها بسیار بیشتر است.
به گزارش تأمین 24، وی ادامه داد: اثر متغیرهای مالی و اقتصادی بر صندوق های بازنشستگی بسیار بیشتر از سایر نهادهای مالی است و همین امر بر پیچیدگی صندوق ها افزوده است.
وی با بیان اینکه صندوق های بازنشستگی از متغییرهای اجتماعی به خصوص تغییرات جمعیتی اثر می پذیرند، گفت: میزان تاثیری که حکمرانان در همه کشورها بر صندوق های بازنشستگی می گذارند، بسیار بیش از اثر و دخالتی است که در بانک ها گذاشته می شود و این مساله حساسیت و اثرپذیری صندوق ها را افزایش می دهد.
میرزایی متغیرهای اثرگذار بر صندوق های بازنشستگی را به دودسته تقسیم کرد و گفت: یکی شوک های سیاستی مثل قوانین و مقرراتی است که دولت و مجلس تعیین می کنند و در نتیجه الزامات و تعهداتی بر صندوق های بازنشستگی بار می شود.
معاون امور اقتصادی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، شوک های ناشی از اقتصاد کلان را دومین دسته از متغیرهای اثرگذار بر صندوق های بازنشستگی عنوان کرد و افزود: بخشی از این متغیرهای اقتصاد کلان برنامه ریزی شده اند و برخی بدون برنامه ریزی اتفاق می افتند.
میرزایی اضافه کرد: تورم و شوک ناشی از بازار سرمایه از جمله شوک های اقتصاد کلان هستند که برنامه ریزی از قبل برای آن وجود ندارد. اما عواملی چون روش های تامین منابع مالی پروژه های عمرانی قابل برنامه ریزی هستند که همه این عوامل بر صندوق های بازنشستگی اثرگذار است. در سال هایی که به علت رکود، اعتبارات عمرانی کاهش یافته، ورودی صندوق ها نیز کمتر شده است.
وی نرخ تشکیل سرمایه ثابت، کارکرد بودجه دولتی، پروژه های عمرانی، نرخ تورم، ساختار جمعیتی، رشد اقتصادی و .. را از جمله متغیرهای اصلی تاثیرگذار بر صندوق های بازنشستگی عنوان کرد.
به گفته معاون اقتصادی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، سطوح تاثیرگذار بر عملکرد صندوق های بازنشستگی عبارت اند از ساختار کلان، ساختار حکمرانی، اقتصاد کلان و ساختار دورنی صندوق ها مانند ابزارهای مدیریتی.
میرزایی اضافه کرد: در چهار دهه گذشته رشد اقتصادی پایین در کشور تجربه شده به گونه ای که متوسط رشد اقتصادی در این مدت، ۴ درصد بوده است که با وجود منابع طبیعی غنی و درآمدهای نفتی عدد بسیار پایینی است. همچنین متوسط رشد اشتغال در این چهار دهه فقط دو درصد بوده است که حاکی از این است که ایجاد اشتغال حتی هم پایِ رشد اقتصادی هم رخ نداده است.
وی گفت: از آنجایی که اقتصاد کلان، هم مبادی ورودی و هم مبادی خروجی را تحت تاثیر قرار می دهد، به طور دائم قدرت پایداری صندوق های بازنشستگی را کاهش داده است. در واقع ما در شرایط اقتصادی کاملاً ناپایدار و متغیر به سر برده ایم.
این کارشناس اقتصادی ادامه داد: سهم سرمایه گذاری ها و درآمدهای حاصل از این سرمایه گذاری نیز کاهش یافته و بنابراین بخش زیادی از اتکای صندوق ها به درآمد از محل حق بیمه ها بوده است.
کمک ۴۰ هزار میلیارد تومانی دولت به صندوق های بازنشستگی
میرزایی با بیان اینکه دولت در سال گذشته بیش از ۲۵ هزار میلیارد تومان به صندوق های بازنشستگی کمک کرده است، گفت: این عدد در سال جاری به ۴۰ هزار میلیارد تومان رسیده است و پیش بینی می شود برای سال آینده به ۶۰ هزار میلیارد تومان برسد.
معاون امور اقتصادی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی با بیان اینکه در اقتصاد ایران سهم سرمایه روند صعودی و سهم نیروی کار نزولی است، ادامه داد: این عامل منجر به ناپایداری اقتصاد و کاهش سهم نیروی کار در تولید می شود که این امر نیز بحران مالی صندوق های بازنشستگی را در پی دارد.
به گفته وی، از سال 1387 به بعد نوسانات شدید نرخ ارز فعالیت بنگاه های تولیدی را تحت تاثیر قرار داد.
میرزایی با اشاره به چهار شرکت سرمایه گذاری در مجموعه شستا گفت: از سال 92 تا دی ماه 94 ارزش دارای ۴ هلدینگ بزرگ متعلق به شستا 30 تا 40 درصد کاهش یافته و به همین دلیل صندوق ها نمی توانند تعهدات خود را برآورده کنند.
وی با بیان سهم سرمایه گذاری در منابع صندوق های بازنشستگی گفت: فقط حدود 5 درصد از منابع صندوق بازنشستگی کشوری از محل سرمایه گذاری است و بیشتر منابع این صندوق از بودجه دولتی تامین می شود.
میرزایی این سهم را برای سازمان تامین اجتماعی در بهترین حالت 8 درصد دانست و ادامه داد: اقتصاد ایران دارای سه ویژگی عقیم بودن [اشتغالزا نبودن]، نوسانات شدید و سیاست زدگی است که بخش بزرگی از آثار این ویژگی های اقتصادی در ایران به سوی صندوق های بازنشستگی سرریز می شود و به ناپایداری آن ها می انجامد که مجموع این شرایط به ناپایداری اجتماعی منجر خواهد شد.
.

