حسین کشتکار، عضو هیأت مدیره و مدیر پرستاری بیمارستان تخصصی و فوقتخصصی میلاد تاکید کرد: پرستار در شرایط جنگ و بحران فقط ارائه دهنده مراقبت نیست؛ بلکه یکی از ارکان اصلی تابآوری نظام سلامت است. قدردانی واقعی از پرستاران زمانی اتفاق میافتد که در سیاستگذاریها، حمایت از نیروی انسانی، ارتقای شرایط کاری و شنیدن صدای آنها، لحاظ شود.
به گزارش تامین24 به نقل از روابط عمومی بیمارستان تخصصی و فوقتخصصی میلاد، کشتکار با تشریح مهمترین مسائل و تحولات حرفه پرستاری، از نقش هوش مصنوعی در آینده این حرفه، ضرورت توجه به نسل جدید پرستاران، چالش مهاجرت و پرکاری، الزامات پرستاری در شرایط جنگ و اهمیت اصلاح نگاه جامعه به جایگاه پرستاران سخن گفت.
وی با تاکید براینکه پرستاران در شرایط جنگ و بحران فقط ارائه دهنده مراقبت نیست، گفت: پرستار یکی از ارکان اصلی تابآوری نظام سلامت است. تجربه بحران نشان میدهد که پرستاران در خط مقدم ارائه خدمات درمانی قرار دارند. در شرایط جنگ، بحران یا حوادث گسترده، علاوه بر مراقبتهای معمول، با افزایش ناگهانی حجم مراجعه، آسیبهای متعدد، اضطراب بیماران و خانوادهها و محدودیت منابع مواجه هستیم.
عضو هیأت مدیره و مدیر پرستاری بیمارستان میلاد افزود: بنابراین آمادگی پرستاران برای شرایط بحران باید بخشی از آموزش مستمر باشد؛ از تریاژ و مدیریت مصدومان گرفته تا کار تیمی، مدیریت استرس و استفاده بهینه از منابع و پرستاران همواره در شرایط جنگ و بحران از هیچ تلاشی فروگذار نکردهاند.
کشتکار درباره اینکه پرستاری در عصر هوش مصنوعی چه تغییراتی خواهد داشت، اظهار کرد: هوش مصنوعی در حال تغییر بسیاری از فرایندهای نظام سلامت است و پرستاری نیز از این تحول جدا نیست. البته هوش مصنوعی قرار نیست جای پرستار را بگیرد؛ بلکه میتواند بخشی از فعالیتهای تکراری، ثبت اطلاعات، تحلیل دادهها، پایش وضعیت بیمار و تصمیمیارهای بالینی را تسهیل کند. در چنین شرایطی، نقش پرستار بیش از گذشته به سمت مهارتهای بالینی، تفکر انتقادی، ارتباط مؤثر، تصمیمگیری و مراقبت انسانمحور حرکت خواهد کرد.
او تاکید کرد: پرستاری حرفهای است که بخش مهمی از آن بر ارتباط انسانی، همدلی و حضور در کنار بیمار استوار است؛ ویژگیهایی که فناوری نمیتواند جایگزین آن شود. بنابراین باید از هماکنون برای آموزش پرستاران در زمینه فناوریهای نوین و استفاده صحیح و اخلاقمدار از هوش مصنوعی برنامهریزی کنیم.
رئیس هئیت مدیره نظام پرستاری تهران با اشاره به تفاوتهای نسل جدید پرستاران با نسلهای قدیمی، گفت: هر نسلی شرایط اجتماعی، اقتصادی و فناوری متفاوتی را تجربه میکند. نسل جدید پرستاران با فناوری بزرگ شده و انتظارات متفاوتی از محیط کار، مسیر شغلی، یادگیری و تعادل میان زندگی و کار دارد. این تفاوت نباید صرفاً به عنوان یک چالش دیده شود؛ بلکه میتواند فرصتی برای تحول در مدیریت پرستاری باشد.
کشتکار ادامه داد: مدیران باید زبان نسل جدید را بشناسند، فرصت رشد و یادگیری ایجاد کنند و در کنار انتقال تجربه از نسلهای پیشین، به ایدهها و توانمندیهای پرستاران جوان نیز میدان دهند. آینده پرستاری نیازمند پیوند تجربه و نوآوری است.
وی مهاجرت پرستاران را یکی از دغدغههای مهم جامعه پرستاری برشمرد و گفت: مهاجرت یک پدیده چندعاملی است و نمیتوان آن را تنها با یک اقدام مدیریت کرد. شرایط شغلی، درآمد، مسیر پیشرفت حرفهای، امنیت شغلی، شأن اجتماعی و فرصتهای آموزشی از جمله عواملی هستند که میتوانند بر تصمیم افراد تأثیر بگذارند.
عضو هیأت مدیره و مدیر پرستاری بیمارستان میلاد در ادامه پیشنهاد کرد: از نگاه مدیریتی، باید تلاش کنیم محیط کار پرستار به محیطی تبدیل شود که در آن احساس ارزشمندی، امکان رشد، عدالت سازمانی و آینده حرفهای روشن وجود داشته باشد. همچنین لازم است سیاستهای کلان حوزه سلامت، مسائل معیشتی و حرفهای پرستاران را به صورت جدی مورد توجه قرار دهد.
کشتکار با بیان اینکه پرکاری و اشتغال برخی پرستاران در چند بیمارستان میتواند پیامدهایی را در پی داشته باشد، تاکید کرد: پرستاری حرفهای است که به تمرکز، دقت و توان جسمی و روانی نیاز دارد. وقتی یک پرستار برای تأمین معیشت مجبور میشود در چند مرکز درمانی فعالیت کند، طبیعتاً موضوع خستگی و فرسودگی شغلی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
او ادامه داد: این مسئله فقط یک موضوع نیروی انسانی نیست؛ مستقیماً با کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار ارتباط دارد. باید به سمت برنامهریزی نیروی انسانی، پرداخت عادلانه و ایجاد شرایطی حرکت کنیم که پرستار بتواند با یک شغل پایدار، زندگی حرفهای و شخصی متعادلتری داشته باشد.
عضو هیأت مدیره و مدیر پرستاری بیمارستان میلاد در ادامه بهبود جایگاه پرستاری در جامعه را ضروری و فرهنگ نگرش به این حرفه را نیازمند ارتقا دانست و گفت: جامعه زمانی جایگاه واقعی پرستاری را بهتر درک میکند که با ماهیت این حرفه بیشتر آشنا شود. مردم معمولاً بخش کوتاهی از کار پرستار را میبینند؛ در حالی که پرستار در تمام ساعات شبانهروز در کنار بیمار است و بسیاری از فرایندهای مراقبتی، پایش بیمار، آموزش و حمایت از خانواده را بر عهده دارد.
کشتکار افزود: بهبود این نگاه نیازمند همکاری رسانهها، نظام آموزشی، دانشگاهها و خود سازمانهای درمانی است. باید روایت واقعی پرستاری را به جامعه نشان دهیم؛ نه صرفاً در مناسبتهایی مانند روز پرستار، بلکه در طول سال یادآور ارزش و جایگاه خدمات آنها باشیم.
وی تصریح کرد: روز پرستار فرصتی برای تشکر از کسانی است که بخش مهمی از زندگی حرفهای خود را در کنار بیماران سپری میکنند. اما قدردانی واقعی زمانی اتفاق میافتد که این تشکر در سیاستگذاری، حمایت از نیروی انسانی، ارتقای شرایط کاری و شنیدن صدای پرستاران نیز دیده شود.
عضو هیأت مدیره و مدیر پرستاری بیمارستان میلاد افزود: پرستاری آینده باید حرفهای دانشبنیان، فناوریمحور، انسانمحور و برخوردار از جایگاه شایسته اجتماعی باشد. ما در بیمارستان میلاد نیز تلاش میکنیم در کنار حفظ سرمایه ارزشمند تجربه، زمینه رشد و توانمندسازی نسل جدید پرستاران را فراهم کنیم.