تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
یک پرستار بیمارستان تأمین‌اجتماعی شهدای کارگر یزد، پرستاری را مسئولیت‌پذیری همراه با صبر و دانش توصیف کرد و گفت: با وجود سختی‌های این حرفه، کمک به بیماران، احساس مفید بودن و مشاهده بهبود وضعیت آنان، انگیزه‌ای ارزشمند برای ادامه فعالیت در این مسیر است.
مهدیه ظاهری، در گفت‌وگو با تامین24 به مناسبت روز و هفته پرستار، گفت: پرستاری در واقع فقط یک شغل نیست؛ بلکه مسئولیتی حرفه‌ای و انسانی است. زیرا پرستار بیشترین ارتباط مستقیم و مستمر را با بیمار دارد و در کنار مراقبت‌های درمانی، حمایت روحی و پیگیری وضعیت بیمار نیز از وظایف او به‌شمار می‌رود.
وی با دارا بودن حدود ۱۳ سال سابقه فعالیت در حرفه پرستاری و تجربه کار در بخش اورژانس و داخلی افزود: به نظر من، یک پرستار علاوه بر دانش و تجربه باید مسئولیت‌پذیری و همدلی نیز داشته باشد تا بتواند وظایف خود را به‌درستی انجام دهد.
ظاهری در توصیف حرفه پرستاری در یک عبارت گفت: پرستاری یعنی مسئولیت‌پذیری همراه با صبر و دانش، سه ویژگی که در کنار یکدیگر، اساس ارائه مراقبت مناسب به بیماران را تشکیل می‌دهد.
این پرستار درباره انگیزه فعالیت پرستاران در مراکز درمانی تأمین‌اجتماعی و تفاوت کار در این مراکز با بیمارستان‌های دولتی و خصوصی اظهار کرد: مبنای فعالیت پرستاری در همه مراکز درمانی، ارائه مراقبت‌های علمی و باکیفیت به بیماران است؛ اما در مراکز تأمین‌اجتماعی، توجه به حقوق بیمه‌شدگان، دسترسی مناسب به خدمات درمانی و استفاده صحیح از منابع نیز اهمیت دارد.
وی افزود: تفاوت مراکز درمانی در نوع مراجعه‌کنندگان، ساختار سازمانی، قوانین و فرایندهای اداری است. در مراکز درمانی تأمین‌اجتماعی، بیشتر مراجعه‌کنندگان از افراد زیرپوشش این بیمه هستند و اکثر آنان را کارگران تشکیل می‌دهند.
ظاهری با اشاره به شرایط ویژه فعالیت در مراکز درمانی تأمین‌اجتماعی، ادامه داد: ارائه خدمات به بیمه‌شدگان و توجه به حقوق آنان از موضوعات مهم در فعالیت مراکز درمانی تأمین‌اجتماعی است و نوع مراجعه‌کنندگان، یکی از تفاوت‌های این مراکز با سایر مجموعه‌های درمانی به شمار می‌رود.
مهمترین مسئولیت پرستاران
این پرستار درباره مهمترین مسئولیت‌های حرفه‌ای فعالان این عرصه گفت: حفظ ایمنی و سلامت بیمار، ارائه مراقبت صحیح و ارزیابی وضعیت بیمار از مهمترین مسئولیت‌های پرستاری است.
وی افزود: پرستار باید وضعیت بیمار را به‌درستی ارزیابی کند و مراقبت‌های لازم را متناسب با شرایط او ارائه دهد؛ موضوعی که به دانش، تجربه، دقت و مسئولیت‌پذیری نیاز دارد.
ظاهری درباره چگونگی مدیریت مسئولیت‌های حرفه‌ای و خانوادگی پرستاران با توجه به شیفت‌های طولانی و شبانه اظهار کرد: پرستاران باید بتوانند میان مسئولیت‌های شغلی و زندگی شخصی خود تعادل ایجاد کنند.
وی افزود: من در محیط کار تمرکزم را بر انجام وظایف حرفه‌ای می‌گذارم و خارج از محیط کار نیز زمان مشخصی را برای زندگی شخصی و خانواده درنظر می‌گیرم.
مطالبات پرستاران
این پرستار با اشاره به مهمترین مطالبات جامعه پرستاری اظهار کرد: اجرای صحیح تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری و تأمین نیروی انسانی کافی از جمله مطالبات مهم پرستاران است.
وی درباره چالش‌های این حرفه افزود: با وجود عشق و علاقه‌ای که پرستاران به کار خود دارند، حجم بالای کار، شیفت‌های شبانه و طولانی و خستگی جسمی ناشی از فعالیت مستمر از جمله مشکلات این حرفه به‌شمار می‌رود.
ظاهری ادامه داد: به دلیل کافی نبودن نیروی انسانی، حجم کار و فشار بر کارکنان افزایش می‌یابد و پرستاران در شیفت‌های طولانی با خستگی جسمی بیشتری مواجه می‌شوند؛ شرایطی که توجه به تأمین نیروی انسانی کافی و کاهش فشار کاری را ضروری می‌کند.
این پرستار در پاسخ به این پرسش که اگر بار دیگر فرصت انتخاب رشته داشته باشد، آیا پرستاری را انتخاب می‌کند، گفت: با وجود سختی‌ها و مسئولیت‌های فراوان این حرفه اگر دوباره بخواهم انتخاب کنم، باز هم پرستاری را انتخاب می‌کنم.
وی افزود: کمک به دیگران، احساس مفید بودن و دیدن بهبود وضعیت بیماران برای من بسیار ارزشمند است و همین موضوع انگیزه ادامه فعالیت در این حرفه را تقویت می‌کند.
ظاهری ادامه داد: اگر دوباره وارد این رشته شوم، با شناخت بیشتری از سختی‌ها و مسئولیت‌های آن قدم می‌گذارم و تلاش می‌کنم از همان ابتدا مهارت‌های حرفه‌ای و ارتباطی خود را بیشتر تقویت کنم.
این پرستار در بیان خاطرات دوران فعالیت خود، تجربه‌ای تلخ از سال‌های کار در بخش اورژانس را بیان کرد و گفت: لحظه‌به‌لحظه فعالیت در اورژانس با خاطرات تلخ و شیرین همراه است و کارکنان این بخش با بیماران و حوادث مختلفی روبه‌رو می‌شوند.
وی افزود: یکی از خاطراتی که همچنان در ذهنم باقی مانده، مربوط به کودکی حدود چهار یا پنج ساله است که بر اثر غرق‌شدگی به بیمارستان منتقل شد؛ در آن زمان، همه اعضای تیم اورژانس تلاش زیادی برای نجات او انجام دادند و حدود یک تا دو ساعت برای بهبود وضعیت کودک کوشش کردند، اما متاسفانه تلاش‌ها نتیجه نداد.
ظاهری با یادآوری لحظات دشوار آن روز اظهار کرد: مشاهده گریه و بی‌قراری پدر و مادر کودک در کنار فرزندشان بسیار دردناک بود. پزشکان، پرستاران و کارکنان خدمات نیز از این اتفاق متأثر شده بودند و فضای اورژانس تحت تاثیر اندوه این خانواده قرار داشت.
این پرستار با اشاره به تجربه فعالیت در بخش‌های مختلف درمانی گفت: هم‌اکنون در بخش داخلی و اورژانس فعالیت دارم و هر روز با شرایط و تجربه‌های متفاوتی روبه‌رو می‌شوم.
