تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
طاهره عباسی، سرپرستار واحد مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) بیمارستان حضرت ابوالفضل (ع) بیرجند با ۲۵ سال سابقه کار بالینی، پرستاری را فراتر از یک مسئولیت شغلی و آن را جلوه‌ای از انسانیت، صبر، مسئولیت‌پذیری و همراهی با انسان‌ها در سخت‌ترین لحظات زندگی می‌داند.
به گزارش پایگاه خبری تامین24، عباسی با اشاره به مسئولیت‌های حرفه‌ای و خانوادگی پرستاران، چالش‌های ناشی از شیفت‌های طولانی و شبانه، ضرورت بهبود شرایط کاری و مطالبات این قشر تاکید می‌کند که حمایت از پرستاران، نقشی اساسی در ارتقای کیفیت مراقبت از بیماران دارد.
پرستاری؛ ادامه راه نورانی حضرت زینب (س)
طاهره عباسی با ۲۵ سال سابقه کار بالینی، درباره اهمیت حرفه پرستاری می‌گوید: اهمیت حرفه پرستاری برای من از جنس یک مسئولیت ساده نیست؛ پرستاری یعنی ایستادن کنار انسان‌ها در لحظه‌هایی که درد، ترس و بی‌پناهی بر آن‌ها غلبه کرده است.
وی می‌افزاید: این حرفه، ادامه راه نورانی حضرت زینب (س) است؛ بانویی که در سخت‌ترین مصائب تاریخ، با صبر، استقامت و مراقبت بی‌نظیر، معنای واقعی پرستاری را به جهان نشان داد.
سرپرستار واحد NICU بیمارستان حضرت ابوالفضل (ع) بیرجند با تاکید بر ابعاد انسانی این حرفه تصریح می‌کند: پرستاری یعنی دیدن انسان در اوج ضعف و ایستادن کنار او با تمام توان علمی و قلبی.
پرستاری در مراکز تامین اجتماعی؛ همراهی با زندگی و آینده خانواده‌ها
وی با اشاره به ویژگی‌های فعالیت پرستاران در مراکز درمانی تامین اجتماعی اظهار می‌کند: پرستاری در مراکز تامین اجتماعی به دلیل حجم بالای مراجعان، تنوع بیماری‌ها و ضرورت اجرای دقیق پروتکل‌های سازمانی، مسئولیت‌پذیری و تمرکز بیشتری می‌طلبد. این مراکز علاوه بر ارائه خدمات درمانی، نقش حمایتی و اجتماعی نیز دارند.
عباسی ادامه می‌دهد: پرستاران تامین اجتماعی با مردمی سروکار دارند که سلامتشان مستقیماً روی زندگی خانواده‌شان اثر می‌گذارد. وقتی یک کارگر، کارمند یا فرد شاغل بیمار می‌شود، ممکن است کار، درآمد و آرامش خانه‌اش تحت تأثیر قرار بگیرد.
وی بیان می‌کند: به همین دلیل، پرستاری در این مراکز فقط یک کار درمانی نیست بلکه نوعی همراهی انسانی با زندگی و آینده یک خانواده است.
مسئولیت پرستاری؛ ترکیبی از دانش، انسانیت و صبر
سرپرستار واحد NICU بیمارستان حضرت ابوالفضل (ع) بیرجند در تشریح مهم‌ترین مسئولیت‌های حرفه پرستاری می‌گوید: مسئولیت پرستاری، ترکیبی از دانش، انسانیت و صبر است، پرستار باید مراقبتی ایمن، علمی و سرشار از مهربانی ارائه دهد و در کنار درمان، آرامش و امید را نیز به بیمار و خانواده او منتقل کند.
به گفته عباسی، ایفای نقش مؤثر در حرفه پرستاری تنها به انجام وظایف درمانی محدود نمی‌شود، بلکه توجه به نیازهای روحی و عاطفی بیمار و خانواده او نیز بخشی از مسئولیت پرستار به شمار می‌رود.
مدیریت هم‌زمان مسئولیت‌های حرفه‌ای و خانوادگی
سرپرستار واحد NICU بیمارستان حضرت ابوالفضل (ع) بیرجند درباره چگونگی مدیریت مسئولیت‌های حرفه‌ای و خانوادگی پرستاران، با توجه به شیفت‌های طولانی و شبانه، بیان می‌کند: مدیریت مسئولیت حرفه‌ای و خانوادگی برای یک پرستار، نیازمند صبر، برنامه‌ریزی و حمایت عاطفی است.
وی می‌افزاید: در کنار شیفت‌های طولانی و شبانگاهی، تلاش می‌کنم با تنظیم دقیق زمان، ایجاد تعادل بین کار و زندگی و تکیه بر همراهی خانواده، هر دو نقش را با آرامش و کیفیت انجام دهم.
عباسی ادامه می‌دهد: برای من، مراقبت از بیمار ادامه همان عشق و مسئولیتی است که در خانه نسبت به خانواده دارم؛ بنابراین، با حفظ آرامش، مدیریت انرژی و توجه به سلامت روان، تلاش می‌کنم در هر دو نقش، چه در کنار بیمار و چه در کنار خانواده، حضوری مؤثر و مهربان داشته باشم.
مهم‌ترین مطالبات پرستاران
عباسی با اشاره به مهم‌ترین مطالبات جامعه پرستاری تأکید می‌کند: مهم‌ترین مطالبات پرستاران، ایجاد شرایط کاری ایمن و پایدار است؛ شرایطی که به آن‌ها اجازه دهد با آرامش و تمرکز، بهترین مراقبت را به بیماران ارائه دهند.
وی می‌گوید: پرستاران انتظار دارند نیروی انسانی کافی تامین شود تا فشار کاری سنگین کاهش یابد و کیفیت مراقبت حفظ شود. همچنین اجرای کامل قوانین حمایتی، بهبود وضعیت معیشتی، دسترسی به آموزش‌های تخصصی و ارتقای حرفه‌ای از خواسته‌های اصلی آنان است.
این سرپرستار با تاکید بر ضرورت توجه به جایگاه حرفه‌ای پرستاران می‌افزاید: پرستاران می‌خواهند در محیطی کار کنند که احترام، امنیت شغلی، عدالت و توجه به سلامت جسمی و روانی آنان جدی گرفته شود.
وی خاطرنشان می‌کند: این مطالبات فقط خواسته‌های صنفی نیست، بلکه لازمه ارائه مراقبت بهتر به بیماران و ارتقای کیفیت نظام سلامت است.
شیفت‌های طولانی و شبانه؛ از مهم‌ترین چالش‌های حرفه پرستاری
سرپرستار واحد NICU بیمارستان حضرت ابوالفضل (ع) بیرجند در تشریح چالش‌های حرفه‌ای پرستاران می‌گوید: یکی از چالش‌های مهم پرستاران، شیفت‌های طولانی و شبانه است که فرصت رسیدگی به سلامت جسمی، ورزش و مراقبت از خود را محدود می‌کند.
عباسی ادامه می‌دهد: پرستاری حرفه‌ای است که تمام توان جسمی و روانی را می‌گیرد و گاهی اجازه نمی‌دهد پرستار برای خودش همان زمانی را بگذارد که برای بیماران صرف می‌کند.
وی با اشاره به فشارهای ناشی از وضعیت اقتصادی و ضرورت تامین معیشت خانواده‌ها تصریح می‌کند: از طرفی، کاهش شیفت‌ها به معنای کاهش حقوق است و این موضوع فشار مضاعفی ایجاد می‌کند زیرا پرستار میان حفظ سلامت خود و تأمین نیازهای خانواده قرار می‌گیرد.
عباسی تاکید می‌کند: این وضعیت نشان می‌دهد که توجه و حمایت از سلامت پرستاران باید جدی‌تر از گذشته باشد.
درسی ماندگار درباره انسانیت در پرستاری
عباسی در روایت خاطره‌ای از روزهای نخست فعالیت حرفه‌ای خود می‌گوید: در روزهای اول خدمتم، کودکی بیمار به بخش اتاق عمل منتقل شده بود و پیرمردی همراه او بود، مردی با دستان لرزان و چهره‌ای پر از نگرانی. احساس کردم اضطراب دارد و ایستادن برایش سخت است. بی‌اختیار یک صندلی کنار او گذاشتم تا بنشیند و آرام‌تر باشد.
وی ادامه می‌دهد: اما همان لحظه با برخورد بسیار تند یکی از پزشکان مسئول بخش روبه‌رو شدم، برخوردی که برایم سنگین و غیرمنتظره بود. آن شب، با وجود اینکه فقط قصد کمک داشتم، احساس کردم زیر سؤال رفته‌ام و دلم شکست.
عباسی با یادآوری حال و هوای آن شب می‌افزاید: در سکوت شیفت، شکایت دلم را فقط به خدا گفتم؛ با خودم گفتم: «پروردگارا، چرا باید برای یک کار انسانی این‌طور سرزنش شوم؟»
این سرپرستار درباره اتفاقات روزهای بعد می‌گوید: چند روز بعد، اتفاقاتی در زندگی‌ام افتاد که معنای واقعی آرامش و لطف خدا را فهمیدم. در همان روزهایی که فشار مالی زیادی داشتم، در کمتر از سه شب گشایشی عجیب در زندگی‌ام رخ داد؛ انگار خدا جواب آن دل‌شکستگی را با مهربانی داد.
وی با اشاره به درسی که از این تجربه گرفته است، بیان می‌کند: از آن زمان فهمیدم که کار خوب، حتی اگر دیده نشود یا حتی اگر سرزنش شود، نزد خدا گم نمی‌شود.
عباسی در پایان با یادآوری آن خاطره می‌گوید: آن پیرمرد، آن صندلی، آن شب سخت، همه به درسی بزرگ در زندگی حرفه‌ای من تبدیل شدند، اینکه پرستاری فقط مراقبت از بیمار نیست، بلکه مراقبت از انسانیت خودمان هم هست.
