تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
دکتر حسین کافی، متخصص طب اورژانس بیمارستان پیامبر اعظم(ص) کرمان، خدمت به قشر محروم و زحمت کش جامعه را انگیزه اصلی فعالیت خویش در مجموعه تأمیناجتماعی توصیف کرد.
وی از همان کودکی و پیش از آنکه شناختی از مشاغل داشته باشد به رشته پزشکی علاقهمند بود. علت احتمالی این علاقه را ناشی از جایگاه و موقعیت پزشکانی میداند که کمک موثری به درمان بیماران میکردند.
این متخصص طب اورژانس در گفتوگو با تامین24 به مناسبت روز پزشک، گفت: در حال حاضر جایگاه اجتماعی پزشکان شاید نسبت به گذشته کمی کاهش یافته باشد، اما هنوز هم این حرفه جزو مشاغل با جایگاه اجتماعی بالا محسوب میشود. هرچند در سالهای اخیر شاهد کملطفیهایی نسبت به جامعه پزشکان بودهایم.
«کافی» که از سال ۱۳۸۷ عضو سازمان تأمیناجتماعی است، ماندگاری خود را در این مجموعه به دو دلیل دانست و گفت: نخست، عدم دخالت مسائل مالی در رابطه پزشک و بیمار که باعث میشود خدمات بدون دغدغه ارائه شود و دوم، خدمت به قشر محروم و زحمت کش جامعه که برای من بسیار ارزشمند است.
او مهمترین دغدغههای حرفهای خود را اینگونه برشمرد: تصمیمات نسنجیده برخی مدیران، نه تنها گره گشا نیست، بلکه خود معضل آفرین است. همچنین تعرفههای غیرواقعی پزشکی و کمبود امکانات نسبت به حجم مراجعات از دیگر مسائل بهشمار میرود.
متخصص طب اورژانس بیمارستان تأمیناجتماعی کرمان، در تشریح راهکارهای عبور از این وضعیت تأکید کرد: برای برونرفت از این مشکلات باید ارزش واقعی جایگاه مدیریت با انتخاب مدیران دلسوز و لایق احیا شود.
کافی، شایسته سالاری، واقعی شدن تعرفههای پزشکی و جداسازی سیاسیون از وزارت بهداشت، سازمان تأمیناجتماعی و نظام پزشکی را از دیگر راهکارهای اساسی برشمرد.
این پزشک متعهد در بیان خاطرهای از دوران خدمت، روایت جالبی از ایام حضور خود به عنوان پزشک خانواده روستایی تعریف کرد: اوایل کار به عنوان پزشک خانواده روستایی فعالیت میکردم و هر روز به یکی از روستاهای تحت پوشش میرفتیم. در یکی از روستاها سه خانم مسن بودند که هر هفته با هم میآمدند و پس از طی شدن مراحل صف انتظار طولانی، معاینه میشدند و دارو میگرفتند. یک روز متوجه شدیم که یکی از این خانمها نیامده است. احوالش را از دوستانش جویا شدیم و آنها گفتند که «بیمار شده و برای درمان به شهر رفته است». آنجا بود که متوجه شدم این افراد وقتی سالم هستند، پیش من میآیند و وقتی بیمار میشوند، نزد دکترهای شهر میروند که موضوعی عجیب برای من بود.
