رونق تولید، ضامن حیات صندوق‌های بازنشستگی

به گزارش تأمین 24، تأثیر متقابل رونق تولید و پایداری تأمین اجتماعی و همچنین نقش محوری جامعه کارگری در این تعامل به طور کامل مشهود است، بنابراین می‌توان کارگر و تولید را به عنوان دو رکن مهم برای صندوق‌های بازنشستگی به ویژه تأمین اجتماعی دانست.

البته ناگفته نماند که زمانی سازمان تأمین اجتماعی می‌تواند شاهد تحول در تأمین منابع ورودی خود باشد که رشد تولید، افزایش اشتغال و رشد تعداد بیمه‌پردازان را شاهد باشد، یعنی باید همه این زنجیره که به هم ارتباط است، به طور پیوسته حرکت کند تا هم تأمین اجتماعی بتواند تحولات آینده خود را محقق کند و هم رشد و تولید منجر به اشتغال شود.

تأثیرگذاری سازمان تأمین اجتماعی و جامعه کارگری به عنوان دو نهاد و جمعیت تعیین‌کننده در عرصه تولید، اقتصاد و بیمه‌های اجتماعی آنجا مشخص می‌شود که توسعه فعالیت‌های اقتصادی، زمینه رشد اشتغال نیروی کار و افزایش شمار بیمه‌شدگان تأمین اجتماعی را فراهم آورده و توسعه خدمات این سازمان نیز ارتقاء رفاه و معیشت کارگران تحت پوشش را به دنبال خواهد داشت.

از آنجا که تأثیرپذیری و اثرگذاری متقابل تأمین اجتماعی و کارگران از یکدیگر موجب رشد فرایند تولید، توسعه اقتصادی و آرامش نسبی جامعه کارگری می‌شود، با افزایش شمار بیمه‌شدگان از میان قشر کارگر، استمرار و پایداری سازمان ناشی از تأمین به‌موقع منابع حاصل از وصول حق بیمه از این گروه تحت پوشش محقق خواهد شد. 

جامعه کارگری و تأمین اجتماعی؛  رابطه‌ای دوسویه و تعیین‌کننده

جامعه کارگری، بزرگترین قشر دریافت‌کننده خدمات تأمین اجتماعی هستند و به طور قطع، نقشی تعیین‌کننده در عرصه اقتصاد و بیمه‌های اجتماعی دارند. این رابطه، یک همزیستی دوسویه است. 

 می‌توان گفت که تأمین اجتماعی، پشتیبان کارگر است. سازمان با ارائه خدمات بیمه‌ای، درمانی و بازنشستگی، امنیت و آرامش خاطر را برای کارگران و خانواده‌های‌شان فراهم می‌کند تا با خیالی آسوده به فعالیت تولیدی بپردازند . این حمایت، از جمله اقداماتی مانند بیمه کردن کارگران دورکار و مشاغل نوین، برای جلوگیری از وقفه در پوشش بیمه‌ای آنها صورت می‌گیرد.

همچنین کارگر به عنوان ستون فقرات منابع سازمان تأمین اجتماعی محسوب می‌شود. از سوی دیگر، پرداخت حق‌بیمه توسط کارفرمایان برای کارگران، منبع اصلی درآمد سازمان را تشکیل می‌دهد. هرچه اشتغال رسمی و تحت پوشش گسترده‌تر باشد، منابع مالی سازمان برای ایفای تعهدات خود پایدارتر خواهد بود.

حمیدرضا نائب خسروشاهی، کارشناس بیمه‌های اجتماعی در ارتباط با نوع و میزان تاثیرگذاری متقابل تأمین اجتماعی و جامعه کارگری بر یکدیگر گفت: تأمین اجتماعی به عنوان بزرگترین سازمان بیمه‌ای کشور با اقشار مختلف جامعه ارتباط داشته و خدمات مناسب بیمه‌ای، درمانی و بازنشستگی به همه افراد تحت پوشش ارائه می‌دهد.

‌خسروشاهی در گفت‌وگو با تأمین 24 افزود: در حال حاضر بزرگترین قشر دریافت کننده خدمات گسترده تأمین اجتماعی، جامعه کارگری تحت پوشش این سازمان محسوب شده و به واسطه بیمه‌پردازی آنها، بخش قابل توجهی از منابع تأمین اجتماعی فراهم می‌شود.

وی ادامه داد: با توجه به اینکه پایداری سازمان تأمین اجتماعی ارتباط مستقیم با حفظ رابطه این نهاد با بیمه‌شدگان تحت پوشش سازمان دارد، با رشد چتر بیمه‌ای سازمان، استمرار و پایداری تأمین اجتماعی محقق خواهد شد.

رونق تولید؛ کلید طلایی رشد منابع تأمین اجتماعی

فعالیت‌های سازمان تأمین اجتماعی بر توسعه فعالیت‌های جامعه کارگری نقشی مستقیم و حیاتی دارد. این سازمان با حمایت از محیط‌های کسب‌وکار، به‌طور غیرمستقیم از اشتغال و تولید نیز پشتیبانی می‌کند. اما عوامل کلیدی که باعث رونق تولید و در نتیجه رشد منابع سازمان می‌شوند به مواردی همچون اشتغال پایدار و رسمی،‌پرداخت به موقع حق‌بیمه و شفافیت و اعتماد برمی‌گردد.

در بخش اشتغال پایدار و رسمی؛ هر شغل جدیدی که در چارچوب اقتصاد رسمی ایجاد شود، به معنای یک منبع درآمد جدید برای صندوق است. اگر اقتصاد در خلق فرصت‌های شغلی موفق باشد، تأمین اجتماعی نیز در جذب بیمه‌شدگان و رشد منابع خود موفق خواهد شد .

همچنین پرداخت به‌موقع حق‌بیمه یکی دیگر از عوامل کلیدی رونق تولید و در نهایت رشد منابع تأمین اجتماعی به شمار می‌رود. کارفرمایان به عنوان بزرگترین شریک اجتماعی سازمان، نقشی کلیدی در این زمینه دارند. به هر میزان که وصول حق‌بیمه‌ها به‌موقع انجام شود، سازمان نیز می‌تواند نقش محوری خود در حمایت از تولید و اشتغال را ایفا کند.

شفافیت و اعتماد دیگر عامل کلیدی در این بخش است. وجود قوانین و بخشنامه‌های شفاف و قابل پیش‌بینی، انگیزه سرمایه‌گذاری و تولید را افزایش می‌دهد. بخشنامه‌های عطف‌به‌ماسبق و مطالبات غیرمنتظره، نه تنها منابع بنگاه‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد، بلکه اعتماد فعالان اقتصادی را تضعیف کرده و به رکود تولید دامن می‌زند.

خسروشاهی به موضوع فرار بیمه‌ای در کارگاه‌های فعال تولیدی و اقتصادی اشاره کرد و گفت: در حوزه بیمه‌شدگان و کارگران مشاهده می‌شود که برخی افراد علیرغم داشتن اشتغال، تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی نیستند و یا در بعضی موارد با وجود پوشش سازمانی، تحت عنوان عناوین شغلی مربوطه یا دستمزدهای واقعی بیمه نشده‌اند.

او اضافه کرد: به طور طبیعی با توجه به ارائه تمامی تعهدات سازمان بر مبنای دو مولفه سابقه بیمه‌پردازی و دستمزد واقعی، کارگران و نیروی کار تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی انتظار حساسیت نسبت به موضوعات اشاره شده وجود دارد.

وی ادامه داد: کارگران باید ضمن پیگیری سوابق بیمه‌ای خود، دستمزدها و عناوین شغلی مربوطه را بررسی کنند تا در زمان بازنشستگی و یا برخورداری از هر نوع تعهد سازمان، حقوق آنان تضییع نشود.

به گفته او، کارفرمایان نیز با وجود اینکه بیشترین دغدغه در حوزه کار را درباره غرامت دستمزد، بیماری و حوادث کار را می‌توانند به سازمان تأمین اجتماعی ارجاع دهند به جذب نیروی کار و افزایش اشتغال تمایل بیشتری خواهند داشت.

این کارشناس بیمه‌های اجتماعی با اشاره به ظرفیت قابل توجه تأمین اجتماعی و جامعه کارگری در ارتقاء شاخص‌های تولید، بیان کرد: توسعه کمی و کیفی سازمان تأمین اجتماعی در بخش‌های بیمه‌شدگان و گسترش خدمات قابل ارائه به جامعه تحت پوشش، رشد تولید و بهره‌وری نیروی کار را موجب خواهد شد.

اقتصاد غیررسمی و کارگران بدون بیمه

بزرگترین تهدید برای پایداری منابع سازمان تأمین اجتماعی، نه فشار بر تولیدکنندگان موجود، بلکه خروج گسترده تولید و اشتغال از مدار رسمی است. بر اساس آمارها، حدود ۶۰ درصد کارگران کشور یعنی بین 7 تا 10 میلیون نفر از جامعه کارگری فاقد بیمه هستند. 

این یعنی میلیون‌ها کارگر فعال، نه تنها از خدمات حمایتی محروم هستد، بلکه هیچ سهمی در تأمین مالی سازمان تأمین اجتماعی ندارند . ضعف بازرسی و نظارت بر کارگاه‌های کوچک، اقتصاد غیررسمی را گسترش داده و فرار بیمه‌ای را به یک معضل ساختاری تبدیل کرده است.

این کارشناس بیمه‌های اجتماعی افزود: تأمین اجتماعی تأثیر شگرفی بر فرایند تولید و رشد و توسعه فعالیت‌های جامعه کارگری دارد، زیرا این سازمان بیمه‌ای با کارکردهای خود امنیت و آرامش خاطر نیروی کار را برای دوران فراغت از اشتغال فراهم کرده این مهم، ارتقاء بهره‌وری تولید را به دنبال خواهد داشت. 

خسروشاهی گفت: نیروی کار شاغل با وجود پوشش خدماتی تأمین اجتماعی، تأمین معیشت و تضمین آینده را دارا هستند و پس از اشتغال نیز از خدمات گسترده‌ این نهاد بیمه‌گر بهره‌مند می‌شوند. همچنین در صورت ازکارافتادگی کلی یا فوت کارگران تحت پوشش تأمین اجتماعی، خانواده آنها از این خدمات استفاده می‌کنند. در این شرایط است که نیروی کار مشمول قوانین سازمان با آرامش بیشتری در اختیار کار و تولید بوده و بهره‌وری و کارایی مطلوب‌تری از خود نشان خواهد داد.

مسیر دوسویه رونق و پایداری

تأمین اجتماعی و جامعه کارگری، دو روی یک سکه هستند. رونق تولید و اشتغال رسمی، بزرگترین ضامن پایداری منابع این نهاد بزرگ بیمه‌گر است و یک سازمان با عملکرد شفاف و حمایت‌گر، می‌تواند موتور محرک تولید باشد. 

اما ادامه رویه‌ های فشارآور و بخشنامه‌های ناگهانی، نه تنها منابع را تأمین نمی‌کند، بلکه به رکود تولید، گسترش اقتصاد غیررسمی و در نهایت، تضعیف هر دو نهاد می‌انجامد. راهبرد اصولی، حرکت به سمت شفافیت، کاهش هزینه‌های مبادله و حمایت هدفمند از تولید برای جذب حداکثری بیمه‌شدگان است.