تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
سرپرست معاونت خدمات درمانی مدیریت درمان تأمین اجتماعی مازندران با تشریح چالشهای پیشروی استقرار «نظام سطحبندی خدمات درمانی» در سازمان تأمین اجتماعی گفت: نبود شفافیت در رویکردهای کلان درمان، تعارض میان کارایی و عدالت، اثرگذاری ملاحظات غیرکارشناسی در توسعه مراکز درمانی و همپوشانی با طرحهای موازی، از مهمترین موانعی است که میتواند اجرای این برنامه راهبردی را با چالش مواجه کند.
به گزارش تامین۲۴، دکتر یزدان اکبری با اشاره به ضرورت استقرار نظام سطحبندی خدمات درمانی در سازمان تأمین اجتماعی اظهار کرد: بهینهسازی خدمات درمانی و ارتقای دسترسی بیمهشدگان نیازمند یک نقشه راه روشن و مبتنی بر مطالعات کارشناسی است؛ در غیر این صورت، تصمیمگیریهای توسعهای در حوزه درمان ممکن است با عدم بهرهوری و ناهماهنگی مواجه شود.
وی افزود: نخستین و مهمترین چالش در مسیر اجرای نظام سطحبندی، نبود یک سند شفاف درباره رویکرد سازمان در نحوه ارائه خدمات درمانی است. تردید میان تداوم و توسعه درمان مستقیم از یک سو و واگذاری یا برونسپاری بخشی از خدمات از سوی دیگر، موجب شده است تصمیمگیری درباره سرمایهگذاریهای آینده در مراکز درمانی با ابهام همراه باشد.
این مسئول ادامه داد: دومین چالش اساسی، تعارض میان دو رویکرد «کارایی اقتصادی» و «عدالت اجتماعی» است. نبود اولویتبندی مشخص میان این دو مؤلفه، میتواند باعث اتخاذ تصمیمات متفاوت و گاه متناقض در زمینه توسعه و توزیع خدمات درمانی در مناطق مختلف شود.
وی تصریح کرد: یکی دیگر از گرههای موجود، تأثیرگذاری برخی فشارهای سیاسی در مکانیابی مراکز درمانی است. در مواردی، ایجاد مراکز بدون اتکا به نیازسنجیهای علمی و مطالعات جمعیتی و درمانی، منجر به شکلگیری ظرفیتهای کماستفاده و افزایش هزینههای جاری سازمان شده است.
وی گفت: توسعه زیرساختهای درمانی باید بر اساس شاخصهایی همچون جمعیت تحت پوشش، میزان دسترسی، نیازهای منطقهای، ظرفیتهای موجود و پیشبینی تقاضای آینده انجام شود تا منابع سازمان در مسیر اثربخشتری به کار گرفته شود.
این مسئول در ادامه به چالش همپوشانی نظام سطحبندی با برنامههای موازی مانند «پزشک خانواده» اشاره کرد و افزود: تداوم پرداختهای سرانه در کنار توسعه مراکز ملکی سرپایی، در برخی مناطق موجب موازیکاری در ارائه خدمات شده و میتواند توجیه اقتصادی ایجاد مراکز جدید را کاهش دهد.
وی تأکید کرد: رفع این چالشها نیازمند تدوین یک چارچوب جامع، تعیین اولویتهای راهبردی و ایجاد هماهنگی میان برنامههای مختلف حوزه درمان است تا نظام سطحبندی خدمات بتواند به هدف اصلی خود، یعنی افزایش بهرهوری و تحقق عدالت در دسترسی بیمهشدگان به خدمات درمانی، دست یابد.
