
تجارب برخی کشورها نشان می دهد، توزیع عادلانه تسهیلات بانکی بهویژه «تامین مالی خرد» منجر به افزایش دسترسی گروههای کم درآمد به اعتبارات و کاهش فقر در میان این گروهها شده است.
به گزارش تأمین24، تجربه کشورهایی از جمله بنگلادش، هند، اندونزی و چین نشان داده است؛ یکی از روشهایی که میتواند زمینههای خوداشتغالی، افزایش مشارکت زنان در فعالیتهای اقتصادی و کاهش آسیبپذیری معیشتی را فراهم کند، بحث «اعتباردهی خرد» است و اجرای این روش به کاهش فقر و بهبود تابآوری خانوارها کمک میکند.
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در شانزدهمین گزارش سیاستی خود با اذعان به «گسل تسهیلاتی در میان دهک های درآمدی» تصریح کرده، برای مثال در کشور هند طرحی تحت عنوان PMMY طی سال 25-2024 به اجرا درآمد و براساس آن بیش از 32 هزار میلیارد روپیه برای پرداخت وام تصویب شد. در این طرح 68 درصد از وامگیرندگان زن و 50 درصد از آنها از گروههای محروم و کم درآمد بودند. این اقدامات نقش اساسی در توانمندسازی مالی و رشد فراگیر در هند دارد.
همچنین در کشور چین سیستم مالی خرد در سال 2014 راهاندازی شده و وامهایی حداکثر تا سقف 50 هزار یوان (حدود 7 دلار آمریکا) با شرایط ترجیحی به منظور حمایت از خانوارهای کمدرآمد اعطا میشود. طی اجرای این طرح، چین تا سه ماهه نخست سال 2020 مبلغ بیش از 444 میلیارد یوان تسهیلات اعتباری خرد برای کاهش فقر ارائه کرده که در راستای کمک به محرومان برای توسعه تولید، رهایی از فقر و دستیابی به رفاه موثر بوده است. پیشرفت بازارهای مالی در مناطق محروم چین از دیگر نتایج موثر این نوع وام بهشمار میرود.
در مالزی با اجرای برنامههای اقتصادی جدید از جمله پرداخت «اعتبار خرد» به وسیله موسسهها و سازمانهای غیردولتی میزان جمعیت فقیر طی سالهای 95-1985 از 45 درصد به 15 درصد کاهش یافته است.
در ایران نیز نتایج پژوهشی که مبتنی بر دادههای هزینه و درآمد خانوارها در سال 1398 بود، نشان میدهد، در کل کشور یک درصد افزایش در دریافت تسهیلات مالی به میزان 5.8 درصد از احتمال فقر میکاهد.
همچنین نتایج پژوهش دیگری نشان میدهد که اعتبارات خرد در صورتی میتواند به رشد درآمد سرانه در مناطق گوناگون کشور و کاهش فقر خانوارهای کمدرآمد کمک کند که برای مقاصدی چون ایجاد فرصتهای شغلی مناسب و پایدار تخصیص یابد؛ نه برای رفع نیازهای مصرفی خانوارها.







