تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
کارشناس پرستاری مدیریت درمان تامین اجتماعی استان فارس، پرستاران را ستون اصلی درمان و حلقه ارتباطی کادر درمانی معرفی کرد و گفت: تمام اقدامات درمانی مراکز بستری و سرپایی به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم به پرستار وابسته است و کمبود یا عدم حضور، جان بیمار را به مخاطره می‌اندازد.
به مناسبت روز پرستار، فاطمه بذرگر، کارشناس پرستاری مدیریت درمان استان فارس با ۲۴ سال سابقه فعالیت در بیمارستان شهید بهشتی و اکنون در جایگاه مدیریتی در گفت‌وگو با تامین24 به تشریح جایگاه، انگیزه‌ها، مسئولیت‌ها، مطالبات و چالش‌های حرفه پرستاری پرداخت.
بذرگر با تأکید بر اهمیت حرفه پرستاری در این گفتگو معتقد است پرستار مهم‌ترین فرد کادر درمانی مراکز درمانی بستری و سرپایی محسوب می شود.
کارشناس پرستاری مدیریت درمان استان فارس بیان کرد: تمام اقدامات درمانی مراکز درمانی به صورت مستقیم و غیرمستقیم وابسته به پرستار است و در صورت کمبود یا عدم حضور، جان بیمار به خطر می‌افتد.
بذرگر درباره انگیزه پرستاران مراکز درمانی تأمین اجتماعی برای فعالیت در این مراکز اظهار کرد: حقوق و مزایای بهتر و پرداخت منظم‌تر در تأمین اجتماعی و ارتباط بهتر تیمی از مهم‌ترین دلایل جذابیت کار در این مراکز نسبت به سایر مراکز درمانی دولتی یا بخش خصوصی است.
این کارشناس پرستاری مهم‌ترین مسئولیت پرستاری را هماهنگی و ارتباط مؤثر بین اعضای کادر درمانی برای ارائه خدمات بهتر درمانی و همچنین ارتباط موثر با بیمار برای پذیرش انجام اقدامات درمانی مورد نیاز عنوان کرد.
بذرگر درباره مدیریت همزمان مسئولیت‌های سنگین حرفه‌ای و خانوادگی نیز گفت: پرستاران با وجود تحمل شیفت‌های طولانی و شبانگاهی، با برنامه‌ریزی مناسب، زمان‌بندی امور، همکاری اعضای خانواده و از خودگذشتگی، این دو وظیفه مهم را به نوعی مدیریت می‌کنند.
کارشناس پرستاری مدیریت یکی از مراکز درمانی تأمین اجتماعی استان فارس، مهم‌ترین مطالبات پرستاران را کاهش اختلاف حقوق پرستار به عنوان مهم‌ترین فرد کادر درمان با پزشکان و تأمین نیروی کافی برای جلوگیری از اضافه‌کار اجباری عنوان کرد.
بذرگر کمبود نیرو، حقوق و مزایای پایین و ساعت کاری بالا را از چالش‌های حرفه‌ای خود و همکاران در مراکز درمانی برشمرد.
وی در ادامه به دو خاطره از دوران فعالیت خود اشاره کرد و گفت: نوزاد ۲۶ هفته‌ای که پس از تولد در بلوک زایمان، امیدی به زنده ماندن او نبود و فقط برای جلوگیری از مسائل قانونی به NICU منتقل شد، پس از حدود یک ماه در آغوش والدین ترخیص شد و یک سال بعد توسط والدین با سلامتی کامل به بخش آورده شد.
بذرگر خاطره دوم حرفه پرستاری خود در مراکز درمانی را این‌گونه تعریف کرد: در زمان ایست قلبی بیمار در بخش سی سی یو، پس از فراخوان تیم احیا و حرکت با عجله به سمت تخت بیمار، متوجه ستون فلزی وسط بخش نشدم و با سر به آن برخورد کردم؛ اما با وجود شکستگی سر، عملیات احیای بیمار را انجام دادم.
