تأمیناجتماعی، بهعنوان یکی از بنیادیترین نهادهای توسعهای در جوامع بشری، همواره در طول تاریخ خود پویا و همگام با تحولات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بوده است. امروزه، پس از گذشت نزدیک به یک قرن از عمر این نظام ارزشمند، همچنان در صدر حقوق اجتماعی، مدنی و سیاسی قرار دارد؛ چراکه متضمن ابتداییترین حقوق انسانی است.
تأمین اجتماعی به مفهوم امروزی آن، حاصل تحولی تاریخی و پاسخ به نیاز فطری انسان به امنیت اقتصادی در مواجهه با مخاطرات اجتماعی است. این نظام در برابر رخدادهایی همچون بیماری، حوادث ناشی از کار، ازکارافتادگی، بازنشستگی و فوت، به یاری مشمولان خود پرداخته و با ارائه خدمات درمانی و حمایتهای جانبی، آرامش و امنیت را به خانوادهها هدیه میدهد.
همبستگی اجتماعی و عدالت
انسان موجودی اجتماعی است و خوشبختی او در گرو همکاری و همبستگی با دیگران است. در جامعه اسلامی، مسلمانان خود را در برابر مشکلات برادران دینی خود مسئول میدانند و این همبستگی، نه تنها در خانواده، بلکه در سطح ملی و حتی جهانی معنا مییابد. تأمین اجتماعی، با ایجاد امنیت و آرامش خاطر، بستری برای تحقق عدالت توزیعی و حفظ کرامت انسانی فراهم میآورد.
در مجامع بینالمللی نیز، تأمین اجتماعی بهعنوان کلید توسعه پایدار شناخته شده است. بیانیه فیلادلفیا (۱۹۴۴) که توسط سازمان بینالمللی کار و انجمن بینالمللی تأمین اجتماعی صادر شد، بر این اصل تأکید دارد که «عدالت اجتماعی بدون تأمین اجتماعی امکانپذیر نیست». این شعار، نشاندهنده نقش حیاتی نظامهای تأمین اجتماعی در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورهاست.
تأمین اجتماعی، نه فقط یک نظام حمایتی، بلکه تجلی نوعدوستی، همبستگی و عدالت است. در هفته گرامیداشت این نهاد مقدس، بر خود لازم میدانیم که با الهام از آموزههای دینی و منشور بینالمللی، گامهای مؤثرتری در جهت ارتقای خدمات و تحقق شعار «عدالت اجتماعی با تأمین اجتماعی» برداریم.