تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
به گزارش تأمین۲۴، دومین برنامه تصویری «نبض تامین» در قالب میزگرد «تأمیناجتماعی در پساجنگ» سه شنبه۲ تیرماه 1405 در استودیوی مؤسسه آهنگآتیه ضبط شد و به زودی روی پایگاه خبری تامین 24 در دسترس عموم علاقه مندان قرار می گیرد. در این میزگرد، خالقی و حیدری به بررسی چالشهای پیشروی تولید و صنعت و همچنین بزرگترین سازمان بیمهگر اجتماعی کشور در در دوران پس از جنگ پرداختند.
هر دو کارشناس تأکید کردند که سازمان تامین اجتماعی و بخش تولید و صنعت به واسطه کمبودهای ساختاری و همچنین شوک های ناشی از جنگ نیازمند حمایت جدی دولت هستند.
حیدری در این نشست با اشاره به گشایش های احتمالی اقتصادی در پی امضای تفاهم نامه ایران و آمریکا و مذاکرات جاری میان آنها اظهار کرد: انتظار میرود بخشی از پولهای بلوکه شده یا درآمدهای ناشی از افزایش فروش نفت، به صندوق های بیمه ای به عنوان مهمترین بخش حوزه اجتماعی کشور هدایت شود.
او گفت: برآوردها نشان میدهد، بین ۷ تا ۱۰ میلیون نفر از جمعیت کشور یا بیکار هستند، یا اشتغال غیررسمی دارند، یا توان کار ندارند یا جویای کارند که فاقد پوشش بیمه ای هستند. طبق قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی، سیاستهای کلی تأمیناجتماعی و قانون برنامه هفتم، دولت مکلف است این جمعیت را تحت پوشش قرار دهد.
حیدری افزود: اگر این مهم محقق شود، نسبت پشتیبانی در حوزه بیمههای اجتماعی رشد میکند، کسری صندوقها کاهش مییابد و سازمان میتواند روی پای خود بایستد، چرا که حداقل یک دوره تنفس ۱۰ تا ۱۵ ساله برای آن ایجاد خواهد شد و امکان عبور راحت از شرایط بحرانی پیش رو فراهم می شود.
خالقی نیز در این میزگرد با اشاره به آسیبهای وارده به بنگاههای اقتصادی، اولویتها و نیازهای آنها را تشریح کرد و گفت: تأمین مالی بنگاهها، گام اول است. همچنین وضعیت بدهیهای فعلی آنها باید تعیین تکلیف شود. یک شرکت آسیب دیده وقتی دچار خسارت میشود، ممکن است حتی نتواند طلبهای خود را وصول کند تا بدهیهایش را پرداخت کند.
او تأکید کرد: باید شرایط پیشآمده در سطح حاکمیت اضطراری اعلام شود و قوانین و سیاستهای متناسب با آن در حوزههای صنعت و تولید و ...تدوین شود. همچنان که در یک حرکت جهادی، شیشههای شکسته منازل ترمیم شد، برای واحدهای صنعتی که خودشان شکسته شدهاند، چه کردهایم؟
او با انتقاد از عملکرد دولت در مساله پرداخت بدهیهای کلان به تأمیناجتماعی افزود: دولت در مورد بدهی کلان خود به تأمیناجتماعی تصمیم نمیگیرد و پرداخت نیز نمیکند. از آن سو، تأمیناجتماعی به دلیل نقصان از سمت کارفرمایان در پرداخت حق بیمهها با مشکل جدی مواجه شده و هزینههایش نیز افزایش یافته است. بنابراین دولت باید بدهی خود را بهروز پرداخت کند، چرا که پرداخت با تأخیر، به کاهش منابع و ناترازی بیش از پیش تأمیناجتماعی منجر خواهد شد.
ویدئویی کامل میزگرد «تأمیناجتماعی در پساجنگ» و گزارش مکتوب آن بهزودی منتشر خواهد شد.
