سرپرست صندوق بازنشستگی کشوری با هشدار نسبت به حرکت جمعیتی ایران به سمت سالمندی، گفت: ضعف ساختارهای نهادی و نبود خدمات اجتماعی متناسب با دوره بازنشستگی، در صورت تداوم میتواند پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و روانی جدی برای کشور به همراه داشته باشد.
به گزارش تامین 24 به نقل از روابط عمومی و امور بین الملل صندوق بازنشستگی کشوری، نشست رونمایی از کتاب «پیمایش فراگیر بازنشستگان» روز سهشنبه 28 بهمن ماه با حضور علاءالدین ازوجی سرپرست صندوق بازنشستگی کشوری، مدیرعامل موسسه راهبردهای بازنشستگی صبا، تعدادی از پژوهشگران و همچنین صابر جعفری کافیآباد بهعنوان مؤلف و محقق این اثر برگزار شد.
ازوجی در این نشست با اشاره به اهمیت نگاه چرخهای به زندگی انسان اظهار کرد: در ایران برای دوره تولد تا میانسالی نهادهای متعددی از جمله مهدکودک، مدرسه، دانشگاه و مراکز درمانی تعریف شده است، اما از ۶۵ سالگی به بعد، فرد عملاً با خلأ نهادی مواجه میشود و ساختارهای اجتماعی متناسب با دوره بازنشستگی بسیار ضعیف است.
وی با مقایسه وضعیت ایران با کشورهای شمال اروپا افزود: در این کشورها سیاست اجتماعی مشخصی برای بازنشستگان وجود دارد و نهادهای محلی مانند شهرداریها نقش اصلی در ارائه خدمات ایفا میکنند، در حالی که بخش عمدهای از بازنشستگان ایرانی عملاً هیچگونه خدمات اجتماعی سازمانیافتهای دریافت نمیکنند.
سرپرست صندوق بازنشستگی کشوری یکی از ضعفهای اصلی نظام بازنشستگی ایران را قطع کامل ارتباط فرد با دستگاه محل خدمت پس از بازنشستگی دانست و گفت: این گسست ناگهانی، علاوه بر آثار اقتصادی، تبعات روحی و اجتماعی سنگینی دارد و منجر به افزایش افسردگی اجتماعی و کاهش حس امید در میان بازنشستگان میشود.
ازوجی با تأکید بر ضرورت اصلاح ماده ۸۵ قانون مدیریت خدمات کشوری تصریح کرد: باید زمینهای فراهم شود تا ارتباط بازنشسته با سازمان متبوع خود حفظ شود و فرآیند گذار از زیست کارمندی به زیست بازنشستگی بهصورت تدریجی انجام گیرد.
وی همچنین مشارکت اجتماعی بازنشستگان را یکی از سرمایههای مغفول جامعه دانست و افزود: در بسیاری از کشورها، بازنشستگان بهعنوان «ثروت ماندگار» جامعه شناخته میشوند، اما در ایران به دلیل نبود نهادسازی مناسب، این سرمایه انسانی از چرخه اثرگذاری اجتماعی خارج شده است.
ازوجی با اشاره به یافتههای کتاب «پیمایش فراگیر بازنشستگان» گفت: بخش مهمی از دغدغههای بازنشستگان مربوط به عوامل بیرونی مانند تورم، بیمه درمانی، قدرت خرید، اشتغال فرزندان و مسکن است که مستقیماً به صندوقها مرتبط نیست و نیازمند سیاستگذاری کلان در نهادهای بالادستی است.
وی در پایان تأکید کرد: بازنشستگی در چارچوب سیاستگذاری ایران هنوز جایگاه مشخصی ندارد و لازم است در برنامههای توسعه آینده، بهویژه برنامه هشتم، فصل مستقلی به نهادسازی برای سالمندی و سبک زندگی بازنشستگان اختصاص یابد تا از روش های مختلف، فضای امید و شادابی همراه با فراغت هدفمند برای بازنشستگان عزیز فراهم شود و به عبارتی، امید به زندگی برای بازنشستگان به معنای واقعی ظهور یابد.
در پایان این نشست، از کتاب «پیمایش فراگیر بازنشستگان» که به همت موسسه راهبردهای بازنشستگی صبا منتشر شده است، رونمایی شد.
