حسنصادقی (معاون دبیرکل خانه کارگر)
در سالهای گذشته تجربه تلخی در زمینه بیمه صنوف خاص و رانندگان حملونقل داشتیم. دلیل اصلی ناکامی آن طرحها، نبود ضمانت قانونی برای الزام بیمه اجتماعی مبتنی بر رابطه کارگری- کارفرمایی بود. امروز اگر میخواهیم بیمه رانندگان تاکسیهای اینترنتی به نتیجه برسد، باید از همان ابتدا بیمه را در این قالب اجرایی کنیم تا در آینده دوباره با انبوهی از مشاغل فاقد پوشش بیمهای مواجه نشویم.
پلتفرمهای اینترنتی از نیروی کار میلیونها راننده برای ارائه خدمات خود استفاده میکنند، از هر سفر یا سفارش کمیسیون میگیرند و عملاً در جایگاه کارفرما قرار دارند. همانطور که سایر کارفرمایان کشور موظف به پرداخت حق بیمه کارفرمایی هستند، مدیران این شرکتها نیز باید همین سهم را بپردازند و نمیتوانند از زیر بار این مسئولیت شانه خالی کنند.
پلتفرمها از هر تراکنش سهم قابل توجهی بهعنوان کارمزد دریافت میکنند؛ بنابراین هیچ توجیهی وجود ندارد که راننده زحمتکش، خود بهتنهایی تمام هزینه بیمه را متحمل شود. این شرکتها سالها از کار این نیروها منتفع شدهاند و اکنون زمان آن است که سهم قانونیشان را در قبال نیروی کار ادا کنند.
مجلس و سازمان تأمین اجتماعی باید رابطه کارگری و کارفرمایی را بهصورت رسمی در شغل رانندگان پلتفرمی به رسمیت بشناسند. اگر دولت بعد از یک دهه هنوز از اطلاق عنوان کارگر به این رانندگان طفره میرود، مجلس باید وارد عمل شود و تکلیف را روشن کند. مجلس نماینده همین قشر زحمتکش است و باید صریح و قانونی رأی دهد که رانندگان پلتفرمها کارگرند، نه کاربر.
وقتی این رابطه اثبات شود، دیگر هیچ بهانهای برای نپرداختن سهم بیمه کارفرمایی از سوی پلتفرمها باقی نمیماند. همانطور که هیچ کارخانه یا شرکت خصوصی در کشور نمیتواند از این تعهد فرار کند، شرکتهای اینترنتی نیز نباید استثنا باشند. تا زمانی که دولت نتواند این سهم را از پلتفرمها بگیرد، فشار بیمه بر دوش راننده زحمتکش باقی میماند.
متأسفانه مدیران چند شرکت بزرگ با تبلیغات رسانهای تلاش میکنند خود را صرفاً واسطه معرفی کنند تا از مسئولیت بیمه شانه خالی کنند؛ در حالی که همین شرکتها ساختار مدیریتی، سامانه نظارتی و نظام پرداخت دارند؛ یعنی همه نشانههای یک کارفرمای واقعی. انتظار داریم نمایندگان مجلس فریب این فضاسازیها را نخورند و بر اساس منافع ملی تصمیم بگیرند.
این کارفرمایان سالهاست شیره جان رانندگان را میمکند اما زمانی که کارگر بیمار میشود یا جان میبازد حتی حاضر به احوالپرسی از خانواده او نیستند و آنان را در بدترین شرایط روحی و مالی تنها میگذارند. بنابراین بیمه اجباری تنها چتر حمایتی است که در بود و نبود راننده میتواند حامی او و خانوادهاش باشد.
ما از نمایندگان تصمیمگیر مجلس میخواهیم اسیر هیچگونه تبلیغات سوء گروههای حامی پلتفرمها نشوند و بر اساس مصلحت عامه مردم و کشور در این زمینه تصمیم بگیرند.
