تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
صدیقه کهوری‌زاده، مترون بیمارستان تأمین‌اجتماعی خلیج‌فارس بندرعباس از مسئولیت خطیر پرستاران در مراقبت از بیماران، فشار کاری در شرایط بحرانی و ضرورت توجه به مطالبات شغلی این گروه می‌گوید؛ گروهی که در سخت‌ترین روزها نیز برای حفظ سلامت بیماران در آماده‌باش هستند.
به گزارش تامین24 در مسیر درمان گاهی یک مراقبت به‌موقع، یک پیگیری دقیق یا حضور دلسوزانه در کنار بیمار می‌تواند نقشی تعیین‌کننده داشته باشد. پرستاران به‌عنوان یکی از ارکان اصلی نظام سلامت در تمام مراحل مراقبت و درمان حضور دارند و با دانش، صبر و مسئولیت‌پذیری خود، بخش مهمی از مسیر بهبودی بیماران را همراهی می‌کنند.
کهوری‌زاده، مترون بیمارستان تأمین‌اجتماعی خلیج‌فارس بندرعباس با ۲۴ سال سابقه فعالیت، پرستاران را از مهم‌ترین و کلیدی‌ترین نیروهای مراکز درمانی می‌داند؛ نیروهایی که نبود حضور مؤثر آنان می‌تواند روند مراقبت و بهبودی بیماران را با تأخیر مواجه کند.
کهوری‌زاده با تأکید بر اهمیت حرفه پرستاری می‌گوید: «پرستار یکی از مهم‌ترین و کلیدی‌ترین مهره‌ها در مراکز درمانی است و بدون حضور او بهبودی و مراقبت از بیمار به تأخیر خواهد افتاد.»
وی پرستار را فرشته‌ای مقدس توصیف می‌کند که با صبر و بردباری برای درمان بیماران تلاش می‌کند؛ توصیفی که بیانگر جایگاه انسانی و مسئولیت سنگین این حرفه در نظام سلامت است.
از نگاه این مدیر پرستاری، نقش پرستاران تنها به انجام مراقبت‌های درمانی محدود نمی‌شود، بلکه همراهی مستمر با بیماران، توجه به نیازهای آنان و تلاش برای فراهم کردن شرایط مناسب در مسیر درمان نیز از ابعاد مهم این حرفه به شمار می‌رود.
وی کمک به بهبود مؤثر بیماران، حفظ اسرار و محرمانگی اطلاعات بیمه‌شدگان و برخورداری از روحیه گذشت و فداکاری را از مهم‌ترین مسئولیت‌ها و ویژگی‌های حرفه‌ای پرستاران برمی‌شمارد.
به گفته او صبر و بردباری نیز از شاخص‌های اساسی در این حرفه است؛ ویژگی‌هایی که در شرایط دشوار و هنگام مواجهه با بیماران بدحال اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
انگیزه خدمت در تأمین‌اجتماعی
مدیر خدمات پرستاری و مامایی بیمارستان خلیج‌فارس، کمک به درمان بیمه‌شدگان سازمان تأمین‌اجتماعی و ایفای نقشی مؤثر در روند بهبودی آنان را از مهم‌ترین انگیزه‌های فعالیت پرستاران در مراکز درمانی این سازمان می‌داند.
وی در عین حال به شرایط کاری بیمارستان‌های تأمین‌اجتماعی اشاره می‌کند و معتقد است که در بیمارستان‌هایی که ساختار آموزشی و حضور دستیاران تخصصی یا رزیدنت‌ها را ندارند، بخش عمده‌ای از مسئولیت‌های اجرایی و مراقبتی بر عهده پرستاران و سایر اعضای کادر درمان قرار می‌گیرد.
به گفته کهوری‌زاده این شرایط می‌تواند فشار کاری بیشتری بر کارکنان درمان تحمیل کند و مسئولیت‌های آنان را افزایش دهد.
از این منظر، تأمین نیروی انسانی متناسب با نیازهای مراکز درمانی و توجه به حجم مسئولیت‌های کارکنان از موضوعات مهم در حفظ کیفیت خدمات و حمایت از نیروهای فعال در بیمارستان‌ها به شمار می‌رود.
مدیریت کار و زندگی
فعالیت در حرفه پرستاری، به دلیل ماهیت شیفتی و حساسیت مراقبت از بیماران، گاه برنامه‌های زندگی شخصی و خانوادگی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مسئولیت‌های حرفه‌ای ممکن است در ساعات شب، روزهای تعطیل یا شرایط اضطراری نیز ادامه پیدا کند و فرصت حضور در کنار خانواده را محدود سازد.
کهوری‌زاده درباره چگونگی مدیریت این دو مسئولیت می‌گوید که برنامه‌ریزی و مدیریت زمان می‌تواند به ایجاد تعادل میان زندگی حرفه‌ای و خانوادگی کمک کند؛ هرچند انجام این کار بسیار دشوار است.
این دشواری زمانی بیشتر می‌شود که شرایط بحرانی، نیاز به حضور مستمر کارکنان در مراکز درمانی را افزایش دهد؛ شرایطی که گاهی مستلزم تغییر برنامه‌های شخصی و چشم‌پوشی از بخشی از زمان استراحت یا حضور در کنار خانواده خواهد بود.
مطالبات پرستاران
مدیر خدمات پرستاری و مامایی بیمارستان خلیج‌فارس، کاهش ساعت کاری متناسب با سختی حرفه پرستاری، افزایش حقوق و مزایا و تقویت پرداخت‌های انگیزشی را از مهم‌ترین مطالبات این گروه عنوان می‌کند.
وی همچنین بر ضرورت موافقت با بازنشستگی پرستاران مطابق ضوابط مشاغل سخت و زیان‌آور تأکید دارد.
این مطالبات از نگاه شاغلان حرفه پرستاری با ماهیت حساس و فرساینده کار ارتباط مستقیم دارد؛ حرفه‌ای که در آن مسئولیت مراقبت از سلامت انسان‌ها با فشارهای جسمی و روانی، شیفت‌های کاری و ضرورت آمادگی برای مواجهه با شرایط پیش‌بینی‌نشده همراه است.
توجه به این خواسته‌ها می‌تواند بخشی از مسیر حمایت از نیروی انسانی مراکز درمانی باشد؛ نیرویی که حفظ توان جسمی، آرامش روانی و انگیزه حرفه‌ای آن در استمرار ارائه خدمات باکیفیت اهمیت دارد.
پرستاران؛ خط مقدم بحران‌ها
کهوری‌زاده یکی از دشواری‌های مهم حرفه پرستاری را ضرورت حضور و آمادگی کارکنان در شرایط بحرانی می‌داند.
به گفته وی، در شرایطی مانند سیل، جنگ، زلزله، ناآرامی‌ها و همه‌گیری کرونا، پرستاران و سایر اعضای کادر درمان همچنان در آماده‌باش قرار دارند و گاهی مرخصی‌های آنان لغو می‌شود تا ارائه خدمات درمانی بدون وقفه ادامه یابد.
در چنین موقعیت‌هایی بیمارستان‌ها به یکی از مراکز اصلی پاسخ‌گویی به نیازهای مردم تبدیل می‌شوند و پرستاران باید با وجود افزایش حجم مراجعات و دشواری شرایط به مسئولیت‌های خود ادامه دهند.
تجربه بحران‌های مختلف نشان می‌دهد که آمادگی کادر درمان برای ارائه خدمات در شرایط اضطراری، بخش جدایی‌ناپذیری از مسئولیت نظام سلامت است؛ مسئولیتی که بار سنگینی بر دوش کارکنان این حوزه قرار می‌دهد و ضرورت توجه به نیازهای حمایتی و شغلی آنان را دوچندان می‌کند.
رویداد‌های ماندگار
با وجود همه دشواری‌ها، فشارهای کاری و تجربه‌های تلخ ناشی از بیماری و بحران، آنچه پرستاران را در مسیر حرفه‌ای خود همراهی می‌کند، لحظه‌های امیدبخش بهبودی بیماران است.
کهوری‌زاده با اشاره به خاطرات متعدد دوران فعالیت خود می‌گوید که حرفه پرستاری سرشار از خاطره و یادآوری است؛ اما بهبودی و ترخیص بیماران از زیباترین و شیرین‌ترین لحظات این شغل به شمار می‌رود.
این لحظه حاصل مجموعه‌ای از تلاش‌ها، مراقبت‌ها و پیگیری‌هایی است که در طول دوره درمان انجام می‌شود؛ لحظه‌ای که بیمار پس از پشت سر گذاشتن روزهای دشوار بیماری با شرایط بهتر به زندگی روزمره بازمی‌گردد و نتیجه تلاش تیم درمان نمایان می‌شود.
برای پرستاران، ترخیص بیمار تنها پایان یک دوره بستری نیست؛ بلکه یادآور ارزش مراقبت، اهمیت همدلی و معنای انسانی حرفه‌ای است که در تمام مراحل بیماری، در کنار انسان‌ها قرار دارد.
نگاه به جامعه پرستاری
روایت صدیقه کهوری‌زاده از ۲۴ سال فعالیت حرفه‌ای، بیانگر جایگاه مهم پرستاران در فرایند درمان و دشواری‌های مسئولیتی است که در شرایط عادی و بحرانی بر عهده دارند.
تأکید او بر ضرورت کاهش ساعت کاری متناسب با سختی شغل، بهبود حقوق و مزایا و رعایت ضوابط بازنشستگی مشاغل سخت و زیان‌آور، نشان می‌دهد که پاسداشت این حرفه، علاوه بر تجلیل از فداکاری‌ها، نیازمند توجه عملی به شرایط کاری و مطالبات پرستاران است.
روز و هفته ملی پرستار فرصتی برای قدردانی از تلاش‌های این گروه و بازخوانی تجربه‌های آنان است؛ انسان‌هایی که در دشوارترین لحظات زندگی بیماران حضور دارند و شیرینی حرفه خود را در بهبودی کسانی می‌یابند که با مراقبت و همراهی آنان، بار دیگر به زندگی بازمی‌گردند.
