سرپرستار بخش جراحی مردان بیمارستان تأمیناجتماعی خلیجفارس بندرعباس از فاصله میان قدردانیهای کلامی و حمایتهای عملی از پرستاران میگوید؛ او معتقد است بهبود وضعیت معیشتی، بازنگری در قوانین و توجه به کمبود نیروی انسانی از مهمترین ضرورتهای امروز جامعه پرستاری است.
به گزارش تامین24 پرستاری از آن حرفههایی است که اهمیت آن را میتوان در لحظههای حساس زندگی انسانها و در مسیر دشوار بازگشت بیماران به سلامتی مشاهده کرد؛ حرفهای که با مسئولیتپذیری، سختکوشی و فداکاری گره خورده است. با این حال در کنار نقش حیاتی پرستاران در نظام سلامت، مسائل معیشتی، فشارهای کاری و چالشهای سازمانی همچنان از دغدغههای جدی این گروه به شمار میرود.
محمد فرضیانپور، سرپرستار بخش جراحی مردان بیمارستان تأمیناجتماعی خلیجفارس بندرعباس با ۲۵ سال سابقه فعالیت حرفهای در گفتوگو با تامین24 بر ضرورت فاصله گرفتن از تقدیرهای صرفاً کلامی و حرکت به سمت حمایتهای عملی از پرستاران تأکید میکند.
فرضیانپور در توصیف حرفه پرستاری از سختکوشی بهعنوان یکی از ویژگیهای اصلی آن یاد میکند و معتقد است قدردانی از تلاش پرستاران در بسیاری از مواقع بیشتر در سخنان و مناسبتهای رسمی خلاصه میشود تا در تصمیمها و برنامههای کلان کشور.
به باور وی پرستاری حرفهای دشوار و مسئولیتمحور است و شایسته آن است که جایگاه واقعی آن در سیاستگذاریها و برنامهریزیها مورد توجه قرار گیرد.
او معتقد است ارج نهادن به تلاشهای پرستاران زمانی معنا پیدا میکند که در کنار تقدیرهای مناسبتی، اقدامات مؤثری برای بهبود شرایط کاری، معیشتی و حرفهای آنان انجام شود.
یکی از محورهای مهم صحبتهای این سرپرستار، وضعیت پرستاران شاغل در مراکز درمانی سازمان تأمیناجتماعی است.
فرضیانپور میگوید پرستاران خود را عضوی از خانواده بزرگ تأمیناجتماعی میدانند؛ اما به باور او نحوه برخورد سازمان با این گروه گاهی چنان است که احساس میکنند جایگاه و مطالباتشان به اندازه سایر بخشهای این مجموعه مورد توجه قرار نمیگیرد.
وی همچنین تفاوت شرایط کاری و قوانین حاکم بر مراکز درمانی تأمیناجتماعی با مراکز دولتی را از موضوعات قابل تأمل میداند و معتقد است بررسی این تفاوتها و آثار آن بر وضعیت کارکنان، ضروری است.
مسئولیت حرفهای پرستاری
فرضانپور، مهمترین مسئولیت پرستاران را ارائه خدمات مناسب و استاندارد به بیماران و بهکارگیری تمام توان برای حفظ و بازیابی سلامت آنان میداند.
از نگاه او پرستاری تنها انجام مجموعهای از وظایف روزمره نیست؛ بلکه مسئولیتی سنگین در قبال سلامت انسانهاست. مسئولیتی که مستلزم دقت، تعهد، دانش تخصصی و آمادگی برای پاسخگویی به نیازهای بیماران است.
پرستاران در طول ساعات کاری خود با بیمارانی مواجه میشوند که هر یک شرایط جسمی و روحی متفاوتی دارند و به مراقبت و توجه متناسب با وضعیت خود نیازمندند. در چنین شرایطی، حفظ کیفیت خدمات درمانی و تلاش برای بهبود وضعیت بیماران، مهمترین اولویت حرفهای پرستاران به شمار میرود.
مسئولیت دوگانه
یکی دیگر از دغدغههای این سرپرستار، دشواری ایجاد تعادل میان مسئولیتهای حرفهای و خانوادگی پرستاران است.
فرضیانپور معتقد است پرستاران برای آنکه بتوانند همزمان پاسخگوی نیازهای سازمان و خانواده خود باشند، ناچارند با گذشت و فداکاری از بخشی از آسایش و زمان شخصی خود صرفنظر کنند.
به گفته وی این شرایط گاهی به غفلت از نیازهای فردی و نادیده گرفتن سلامت و آسایش خود پرستاران منجر میشود؛ افرادی که در محیط کار مسئولیت مراقبت از دیگران را بر عهده دارند، اما ممکن است فرصت کافی برای رسیدگی به نیازهای شخصیشان نداشته باشند.
این وضعیت بار دیگر اهمیت توجه به شرایط کاری پرستاران و فراهم کردن زمینهای مناسب برای حفظ تعادل میان زندگی حرفهای و خانوادگی آنان را برجسته میکند.
مطالبات پرستاران
فرضانپور، وضعیت حقوق و مزایای پرستاران را یکی از مهمترین مسائل این حرفه میداند و با انتقاد از فاصله درآمدی میان گروههای مختلف شغلی، خواستار توجه جدیتر به وضعیت معیشتی پرستاران است.
او با اشاره به آنچه نابرابری در سطح درآمدها میداند، معتقد است در شرایطی که برخی افراد از حقوقهای بسیار بالا برخوردارند، دریافتی پرستاران با توجه به دشواری کار و مسئولیتهای سنگین آنان، تناسب لازم را ندارد.
وی در همین زمینه، همترازی حقوق و مزایای پرستاران با سایر گروههای شغلی را از مطالبات خود عنوان میکند و بر ضرورت توجه به شرایط اقتصادی این قشر تأکید دارد.
از نگاه او پرستاران نیز مانند سایر افراد جامعه با هزینههای زندگی و مسئولیتهای خانوادگی روبهرو هستند و انتظار دارند دشواریهای حرفهای آنان در تعیین حقوق و مزایا بهطور جدی مورد توجه قرار گیرد.
چالشهای حرفهای
این سرپرستار، قوانین پیچیده و کمبود نیروی انسانی را از جمله چالشهای مهم محیطهای درمانی میداند.
به گفته فرضیانپور، پرستاران از یک سو با قوانین و مقرراتی مواجهاند که گاهی انجام امور را دشوار میکند و از سوی دیگر باید به مطالبات و انتظارات مردم برای دریافت خدمات بیشتر و رسیدگی سریعتر پاسخ دهند.
او معتقد است هنگامی که تعداد نیروهای موجود با حجم کار و میزان مراجعات تناسب نداشته باشد، فشار مضاعفی بر کارکنان وارد میشود و زمینه بروز نارضایتی در میان بیماران و همراهان آنان نیز افزایش مییابد. در چنین شرایطی، پرستاران باید با وجود محدودیتهای موجود، تمام تلاش خود را برای ارائه خدمات مناسب به کار گیرند؛ مسئولیتی که بدون توجه به نیاز مراکز درمانی به نیروی انسانی کافی و اصلاح موانع اجرایی، دشوارتر خواهد شد.
مرور یک خاطره
در میان سالها فعالیت حرفهای و خاطرات متعدد از مواجهه با بیماران، فرضیانپور از شبی یاد میکند که گفتوگویی ساده با یک بیمار سالمند به یکی از خاطرات شیرین دوران کاریاش تبدیل شد.
او روایت میکند که ساعت دو بامداد بیمار سالمندی به دلیل درد نیازمند رسیدگی بود. پس از تجویز و ارائه داروی مسکن با او همکلام شد و فرصتی فراهم آمد تا بیمار از سختیهای زندگی خود صحبت کند.
این گفتوگو که در دل یک شیفت شبانه شکل گرفت با دعای خیر بیمار برای پرستار و خانوادهاش بهویژه پدر او به پایان رسید.
فرضانپور میگوید دعای آن بیمار چنان بر او تأثیر گذاشت که تا صبح، احساس و حال خوبی داشت.
این خاطره جلوهای از بُعد انسانی حرفه پرستاری است؛ جایی که مراقبت از بیمار تنها به رسیدگی جسمی محدود نمیشود و چند دقیقه همصحبتی، شنیدن درد دلها و توجه به احساسات یک انسان نیز میتواند ارزشی ماندگار داشته باشد.
روایت محمد فرضیانپور، سرپرستار بیمارستان خلیجفارس بندرعباس با ۲۵ سال سابقه فعالیت، تصویری از دشواریهای حرفه پرستاری و مطالباتی ارائه میدهد که از نگاه او نیازمند توجه و پیگیری جدی هستند.
بهبود وضعیت معیشتی، بازنگری در شرایط و قوانین کاری، توجه به کمبود نیروی انسانی و تقویت حمایت سازمانی از جمله موضوعاتی هستند که در این گفتوگو مورد تأکید قرار گرفتند.
روز پرستار و هفته ملی پرستار فرصتی برای قدردانی از تلاشهای این گروه و در عین حال شنیدن دغدغههای آنان است؛ چراکه حمایت مؤثر از پرستاران، افزون بر ارتقای کیفیت زندگی شغلی و خانوادگی آنان میتواند به تقویت نظام سلامت و بهبود خدماترسانی به بیماران نیز کمک کند.
قدردانی واقعی از پرستاران، زمانی محقق میشود که در کنار تجلیل از فداکاریهای آنان، مطالباتشان نیز شنیده شود و برای بهبود شرایط کار و زندگیشان گامهای عملی برداشته شود.