تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
جناب آقای نبوی، ۱۲ سال از شروع فعالیت حرفه‌ای شما می‌گذرد، این سال‌ها برای شما چه معنایی داشت؟
این ۱۲ سال برای من فقط یک عدد نیست؛ تبلور هزاران شب بیداری، لبخند، اشک و امید است.
پرستاری برای من فقط یک تخصص نیست، بلکه آمیزه‌ای از علم، هنر و عشق است، ما فرشته‌هایی هستیم که لباس سفید پوشیده‌ایم تا در لحظات آسیب‌پذیری انسان‌ها، مرهمی بر زخم‌های جسم و روحشان باشیم.
باتوجه به فعالیت شما در بخش‌های مربوط به تامین اجتماعی، چه تفاوتی میان این مراکز و بخش‌های خصوصی حس می‌کنید؟
کار در مراکز وابسته به تامین اجتماعی، معنای دیگری دارد، ما با مردمی سر و کار داریم که با امید به این سیستم، برای زندگی دوباره به ما پناه آورده‌اند، انگیزه اصلی من، حس تعلق به این حقیقت بزرگ و خدمت به اقشار زحمت‌کش جامعه است، در اینجا، پرستار باید علاوه بر مهارت بالینی، صبر و همدلی مضاعفی داشته باشد تا بتواند در میان ازدحام مراجعین، آرامش را به بیمار و همراهانش هدیه دهد.
۱۲ سال از شروع فعالیت حرفه‌ای شما می‌گذرد، این سال‌ها برای شما چه معنایی داشت؟
پرستار، چشم و گوش تیم درمان است، مسئولیت ما فراتر از تجویز دارو یا انجام پروسیجر است؛ ما باید مدافع بیمار، رصدکننده دقیق علائم و حامی روحی او باشیم و کوچک‌ترین بی‌توجهی می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری داشته باشد.
در زندگی شخصی نیز با چالش‌هایی روبرو هستید، این موضوع چگونه بر کارتان اثر می‌گذارد؟
(با لبخند) من مجرد هستم و زندگی تنهایی دارم، گاهی بعد از یک شیفت طاقت‌فرسا، کسی نیست که خستگی را از من بگیرد، اما همین تنهایی باعث شده تمام تمرکز و انرژی‌ام را وقف این حرفه کنم، من یاد گرفته‌ام که قدرت درونی‌ام را جایگزین گرمای بیرونی کنم، برای من، پرستاری فقط یک شغل نیست، بلکه یک سبک زندگی است.
اگر بخواهید با مسئولان صحبت کنید، چه مطالبه‌ای دارید؟
مطالبه ما دیده شدن است، ما می‌خواهیم نگاهی حرفه‌ای به پرستار شود، نه نگاهی ابزاری
ما به دنبال امنیت شغلی، بهبود شرایط کاری و کاهش بار کاری هستیم یک پرستار فرسوده نمی‌تواند کیفیتی در سطح مطلوب ارائه دهد ما می‌خواهیم شأن و منزلت واقعی این قشر زحمت‌کش حفظ شود.
خاطره‌ای که همیشه در قلب شما زنده است را برای ما بگویید.
سال‌ها پیش، بیماری را در حین دیالیز احیا کردیم، او پس از گذشت مدت‌ها، در خیابانی به من برخورد کرد و بعد از خوش و بش همسرش گفت: تو فقط همسر من را نجات ندادی، تو زندگی من و فرزندانم را نجات دادی، آن لحظه بود که فهمیدم پرستاری، معجزه زندگی بخشیدن است.
