تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
سوپروایزر بالینی بیمارستان تأمین‌اجتماعی خلیج‌فارس بندرعباس پرستاری را تلفیقی از علم، عشق، تعهد و همدلی می‌داند؛ حرفه‌ای که در آن یک اقدام به‌موقع می‌تواند جان بیماری را نجات دهد و پیوندی عمیق و انسانی میان پرستار و بیمار شکل دهد.
به گزارش تامین24 به مناسبت روز و هفته ملی پرستار، روایت تجربه‌های پرستاران و شنیدن دغدغه‌ها و خاطرات آنان فرصتی برای بازشناسی جایگاه این حرفه در نظام سلامت و توجه به مسئولیت‌های سنگینی است که پرستاران در مسیر مراقبت از بیماران بر عهده دارند.
رفعت رنجبر، سوپروایزر بالینی بیمارستان تأمین‌اجتماعی خلیج‌فارس بندرعباس با ۱۷ سال فعالیت در حوزه پرستاری معتقد است پرستاران از ارکان اصلی نظام سلامت هستند و با تکیه بر دانش تخصصی، مسئولیت‌پذیری، تعهد و همدلی، نقشی اساسی در حفظ جان بیماران، ارتقای کیفیت مراقبت و افزایش ایمنی آنان ایفا می‌کنند.
او در توصیف این حرفه می‌گوید: «پرستار تلفیقی از علم، عشق، تعهد و همدلی است که با دستانی توانمند و قلبی سرشار از انسانیت، امید و آرامش را به بیمار هدیه می‌دهد.»
از نگاه رنجبر، مسئولیت پرستاران فراتر از انجام مراقبت‌های روزمره درمانی است و مجموعه‌ای از وظایف تخصصی، اخلاقی و انسانی را در بر می‌گیرد.
حفظ جان بیمار، ارتقای ایمنی، ارائه مراقبت‌های علمی و استاندارد مبتنی بر شواهد، رعایت حقوق بیمار و پاسداشت کرامت انسانی از مهم‌ترین مسئولیت‌هایی است که او برای حرفه پرستاری برمی‌شمارد.
به گفته این سوپروایزر بالینی، ارزیابی مستمر وضعیت بیمار، تشخیص به‌موقع علائم خطر و تغییرات بالینی، پیشگیری از خطاهای پزشکی، عفونت‌های بیمارستانی و عوارض ناشی از بستری از جمله وظایف مهم پرستاران است.
او همچنین بر اهمیت آموزش بیمار در طول فرایند درمان و هنگام ترخیص، مستندسازی دقیق مراقبت‌ها، همکاری مؤثر با اعضای تیم درمان و نظارت بر کیفیت خدمات پرستاری تأکید دارد.
از این منظر، پرستاری حرفه‌ای است که در آن دانش و مهارت باید با دقت، تعهد اخلاقی و تلاش مستمر برای بهبود کیفیت مراقبت همراه باشد.
فرصت خدمت به بیمه‌شدگان
رنجبر درباره انگیزه فعالیت پرستاران در مراکز درمانی سازمان تأمین‌اجتماعی، به عواملی مانند امنیت شغلی، مزایای سازمانی، رضایت شغلی، علاقه به حرفه پرستاری و فرصت خدمت‌رسانی به بیمه‌شدگان این سازمان اشاره می‌کند.
او تفاوت مراکز درمانی را در ساختار مدیریتی، مقررات استخدامی، نظام پرداخت و جمعیت تحت پوشش آنها می‌داند؛ عواملی که می‌توانند بر شرایط فعالیت پرستاران و نحوه ارائه خدمات درمانی تأثیرگذار باشند.
تعادل میان مسئولیت
فعالیت در حرفه پرستاری، به‌ویژه در شرایط کمبود نیرو و افزایش حجم کار، می‌تواند فشار قابل توجهی بر زندگی شخصی و خانوادگی کارکنان وارد کند.
رنجبر در این باره می‌گوید پرستاران تلاش می‌کنند با برنامه‌ریزی مناسب و مدیریت زمان، میان مسئولیت‌های حرفه‌ای و خانوادگی خود تعادل برقرار کنند.
او همچنین استراحت پس از شیفت‌های طولانی را برای حفظ سلامت جسمی و روانی پرستاران ضروری می‌داند؛ موضوعی که با توجه به ماهیت حساس و پراسترس این حرفه، اهمیت فراوانی دارد.
مطالبات پرستاران
این سوپروایزر بالینی، مطالبات پرستاران را مجموعه‌ای از خواسته‌های معیشتی، شغلی و حرفه‌ای می‌داند که رسیدگی به آنها برای بهبود شرایط کار و ارتقای کیفیت خدمات درمانی اهمیت دارد.
به گفته رنجبر، پرداخت عادلانه و به‌موقع حقوق و مزایا، اجرای صحیح تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری متناسب با تعداد بیماران و شرایط کاری، بهبود محیط کار، کاهش فشار کاری و تنظیم عادلانه شیفت‌ها از جمله مطالبات مهم پرستاران است.
او جذب نیروی انسانی، ارتقای ایمنی محیط کار، حمایت قانونی و سازمانی از پرستاران در برابر خشونت و تهدید، توجه به سلامت جسمی و روانی آنان و مشارکت پرستاران در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با حرفه خود را نیز ضروری می‌داند.
این مطالبات نشان می‌دهد که حمایت از پرستاران تنها به مسائل اقتصادی محدود نمی‌شود، بلکه بهبود شرایط کاری، تأمین امنیت حرفه‌ای و توجه به سلامت جسم و روان آنان را نیز در بر می‌گیرد.
چالش‌های پرستاری
رنجبر، کمبود نیروی انسانی، افزایش حجم کار، خستگی ناشی از شیفت‌های متعدد و فرسودگی شغلی را از مهم‌ترین چالش‌های حرفه پرستاری عنوان می‌کند.
او همچنین محدودیت منابع و تجهیزات را از دیگر مشکلاتی می‌داند که می‌تواند بر شرایط ارائه خدمات درمانی تأثیر بگذارد.
با توجه به مسئولیت سنگین پرستاران در حفظ ایمنی بیماران و ارائه مراقبت‌های مستمر، رسیدگی به این چالش‌ها و فراهم کردن امکانات و نیروی انسانی متناسب با نیاز مراکز درمانی از موضوعات مهم در مسیر ارتقای کیفیت خدمات سلامت به شمار می‌رود.
خاطره‌ای در قلب‌ها
در میان خاطرات تلخ و شیرین ۱۷ سال فعالیت حرفه‌ای رفعت رنجبر، تجربه نجات جان یک بیمار سالمند در شیفت شب، جایگاهی ویژه دارد؛ خاطره‌ای که به گفته او، جلوه‌ای از مسئولیت و پیوند انسانی میان پرستار و بیمار را به تصویر می‌کشد.
رنجبر از شبی می‌گوید که یکی از بیماران سالمند از او درخواست کمک کرد. او بلافاصله بر بالین بیمار حاضر شد؛ اما در همان لحظات، ضربان قلب بیمار به‌طور ناگهانی افت کرد و بیمار به‌تدریج هوشیاری خود را از دست می‌داد.
در آن شرایط بحرانی، رنجبر با اقدام فوری، تجویز دارو و انجام ماساژ قلبی، برای نجات بیمار وارد عمل شد. سرانجام بیمار به هوش آمد و توانست بار دیگر با پرستاری که در آن لحظه حساس در کنارش حضور داشت ارتباط برقرار کند.
اما آنچه این خاطره را برای رنجبر ماندگار کرده، تنها بازگشت بیمار به هوشیاری نبود؛ بلکه جمله‌ای بود که پس از بهبود وضعیتش بر زبان آورد.
بیمار سالمند با چشمانی اشک‌آلود به او گفت: «دخترم، تو من را نجات دادی» و سپس افزود که از آن پس او را دختر خود می‌داند.
این جمله کوتاه، تصویری عمیق از اعتماد و عاطفه‌ای است که گاه در دشوارترین لحظات میان بیمار و پرستار شکل می‌گیرد؛ لحظاتی که در آنها دانش و مهارت حرفه‌ای با همدلی و احساس مسئولیت انسانی پیوند می‌خورند.
رنجبر در کنار این خاطره شیرین از تجربه‌های تلخ دوران همه‌گیری کووید و حوادث و شرایط بحرانی ناشی از جنگ‌های اخیر نیز یاد می‌کند؛ تجربه‌هایی که دشواری‌های فعالیت در نظام سلامت و اهمیت حضور نیروهای درمانی در شرایط بحرانی را به یاد می‌آورند.
روایت رفعت رنجبر، سوپروایزر بالینی بیمارستان خلیج‌فارس بندرعباس، نشان می‌دهد که پرستاری آمیزه‌ای از دانش تخصصی، مسئولیت‌پذیری، تعهد اخلاقی و همدلی انسانی است.
در این حرفه، گاهی یک ارزیابی دقیق، یک اقدام به‌موقع یا حضور مسئولانه در کنار بیمار می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد؛ همان‌گونه که برای بیمار سالمند آن شیفت شب، حضور پرستاری مسئولیت‌پذیر به فرصتی دوباره برای زندگی تبدیل شد.
روز پرستار، فرصتی برای قدردانی از تلاش‌های این گروه و یادآوری ضرورت توجه به مطالبات آنان است؛ از پرداخت عادلانه و تأمین نیروی انسانی گرفته تا کاهش فشار کاری، حمایت از سلامت روان و مشارکت در تصمیم‌گیری‌های حرفه‌ای. پاسداشت واقعی جایگاه پرستاران در کنار قدردانی از فداکاری‌های آنان مستلزم فراهم کردن شرایطی است که بتوانند با آرامش، امنیت و امکانات کافی به وظیفه مهم خود در حفظ سلامت جامعه ادامه دهند.
