تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
نجمه رضایی، سرپرستار بخش جراحی زنان بیمارستان خلیج‌فارس بندرعباس این حرفه را آمیزه‌ای از عشق، فداکاری و امیدبخشی می‌داند؛ مسیری که در کنار شیرینی خدمت به بیماران، با مسئولیت‌های سنگین، فشارهای جسمی و روحی و چالش‌های متعدد همراه است.
به گزارش تامین24 پرستاری تنها یک حرفه درمانی نیست؛ مسئولیتی انسانی است که در لحظه‌های دشوار بیماری امید را در دل بیماران و خانواده‌های‌شان زنده نگه می‌دارد. پرستاران در کنار دانش و مهارت تخصصی با صبوری، همدلی و مراقبت مستمر، نقشی اساسی در روند بهبودی بیماران ایفا می‌کنند؛ نقشی که گاه آثار آن تا سال‌ها در خاطر بیماران باقی می‌ماند.
رضایی با ۱۶ سال سابقه فعالیت در حرفه پرستاری با تأکید بر اهمیت پرستاری می‌گوید: «اهمیت این حرفه بسیار زیاد است، زیرا پرستاران با مراقبت، دلسوزی و دانش خود به حفظ سلامت و نجات جان انسان‌ها کمک می‌کنند. پرستاری یعنی عشق، فداکاری و امیدبخشی به بیماران.»
از نگاه این سرپرستار، مسئولیت پرستاران به مراقبت‌های معمول درمانی محدود نمی‌شود؛ بلکه مجموعه‌ای از وظایف تخصصی و انسانی را در بر می‌گیرد که هر یک در حفظ سلامت و ایمنی بیماران اهمیت ویژه‌ای دارند.
وی مراقبت از بیماران، کمک به بهبود وضعیت سلامت آنان، کنترل علائم حیاتی، بررسی مستمر شرایط بیمار، اجرای صحیح دستورات درمانی پزشک و پیگیری روند درمان را از مهم‌ترین مسئولیت‌های پرستاران برمی‌شمارد.
به گفته رضایی حفظ ایمنی بیمار، صیانت از کرامت انسانی و احترام به حقوق بیماران نیز از اصول اساسی این حرفه است؛ اصولی که در کنار دانش تخصصی و مهارت بالینی، کیفیت خدمات پرستاری را شکل می‌دهند.
انگیزه فعالیت در مراکز تأمین‌اجتماعی
سرپرستار بیمارستان خلیج‌فارس درباره انگیزه فعالیت پرستاران در مراکز درمانی سازمان تأمین اجتماعی معتقد است که خدمت به بیمه‌شدگان و کمک به بهبود بیماران در کنار برخورداری از امنیت شغلی، حقوق و مزایا و امکانات رفاهی از جمله عوامل مؤثر در انتخاب و ادامه فعالیت در این مراکز است.
وی با اشاره به تفاوت‌های مراکز درمانی تأمین‌اجتماعی با سایر مراکز دولتی و خصوصی توضیح می‌دهد که در مراکز درمانی تأمین‌اجتماعی، ارائه خدمات به بیمه‌شدگان و خانواده‌های آنان جایگاه ویژه‌ای دارد و هزینه‌های درمان نیز بر اساس شرایط و ضوابط بیمه‌ای محاسبه و تأمین می‌شود؛ در حالی که نحوه ارائه خدمات و تأمین هزینه‌ها در سایر مراکز درمانی تابع ضوابط و شرایط همان مراکز است.
مدیریت مسئولیت‌ها
فعالیت در حرفه پرستاری به‌ویژه در بخش‌های بیمارستانی با شیفت‌های کاری طولانی، شب‌کاری و مسئولیت مستمر در قبال سلامت بیماران همراه است. در کنار این مسئولیت‌ها، پرستاران مانند دیگر افراد جامعه وظایف خانوادگی و شخصی نیز بر عهده دارند؛ موضوعی که مدیریت هم‌زمان آن‌ها را به یکی از دغدغه‌های این حرفه تبدیل کرده است.
رضایی درباره چگونگی ایجاد تعادل میان کار و زندگی خانوادگی می‌گوید: «با برنامه‌ریزی، مدیریت زمان و حمایت خانواده تلاش می‌کنم این دو مسئولیت مهم را در کنار یکدیگر مدیریت کنم.»
این تجربه نشان می‌دهد که برنامه‌ریزی فردی و همراهی خانواده تا چه اندازه می‌تواند در مدیریت دشواری‌های شغلی و حفظ تعادل میان زندگی حرفه‌ای و شخصی مؤثر باشد.
مطالبات پرستاران
رضایی با اشاره به مطالبات پرستاران، افزایش حقوق و مزایا، پرداخت منظم و مناسب کارانه و اضافه‌کاری و توجه به امنیت شغلی را از مهم‌ترین خواسته‌های این گروه می‌داند.
در کنار این مطالبات، کمبود نیروی انسانی و افزایش حجم کار از چالش‌هایی است که می‌تواند فشار مضاعفی بر پرستاران وارد کند.
به گفته وی، شیفت‌های سنگین و فشارهای جسمی و روحی نیز از مهم‌ترین دشواری‌های فعالیت در این حرفه به شمار می‌روند.
پرستاران در جریان ارائه خدمات درمانی، مسئولیت مراقبت از بیماران را در شرایطی بر عهده دارند که گاه نیازمند حضور مستمر، تصمیم‌گیری دقیق و حفظ تمرکز در موقعیت‌های حساس است. از این رو، توجه به شرایط کاری آنان، تأمین نیروی انسانی متناسب با حجم خدمات و رسیدگی به مطالبات حرفه‌ای می‌تواند در بهبود کیفیت خدمات درمانی و افزایش رضایت شغلی مؤثر باشد.
ثبت رویداد در یادها
در میان سال‌ها فعالیت در بیمارستان برخی تجربه‌ها فراتر از یک خاطره معمولی در ذهن پرستاران باقی می‌مانند؛ تجربه‌هایی که نشان می‌دهند رابطه میان بیمار و کادر درمان گاهی حتی پس از پایان درمان نیز ادامه پیدا می‌کند.
رضایی یکی از ماندگارترین خاطرات دوران فعالیت حرفه‌ای خود را به بیماری مربوط می‌داند که پس از زایمان به دلیل بروز خون‌ریزی به بخش منتقل شد و برای مدت طولانی تحت مراقبت پزشکان و پرستاران قرار گرفت.
به گفته وی وضعیت این بیمار مستلزم انجام آزمایش‌های متعدد و بررسی‌های مستمر بود؛ آزمایش‌هایی که گاهی در فاصله‌های شش‌ساعته انجام می‌شدند. با وجود طولانی شدن دوره بستری و ضرورت پیگیری‌های مداوم بیمار با صبوری شرایط درمان را پشت سر گذاشت و در این مدت ارتباط عاطفی نزدیکی میان او و اعضای تیم درمان شکل گرفت.
سرپرستار بیمارستان خلیج‌فارس با یادآوری این تجربه می‌گوید که پس از بهبود کامل بیمار و پیش از ترخیص، او برای قدردانی از کادر پرستاری، شامی مفصل برای همکاران تدارک دید؛ اتفاقی که به خاطره‌ای شیرین برای اعضای بخش تبدیل شد.
اما این ماجرا به پایان دوره بستری محدود نماند. رضایی می‌گوید: «با اینکه از آن زمان ۱۰ سال گذشته است، این بیمار هنوز هم گاهی با جعبه شیرینی به بخش می‌آید و در روز پرستار با من تماس می‌گیرد و این روز را تبریک می‌گوید.»
این ارتباط ماندگار، تصویری روشن از بُعد انسانی حرفه پرستاری ارائه می‌دهد؛ حرفه‌ای که در آن، مراقبت و همراهی در روزهای دشوار بیماری می‌تواند به پیوندی صمیمانه و ماندگار تبدیل شود.
روایت رضایی از ۱۶ سال فعالیت حرفه‌ای، از مسئولیت‌های تخصصی و دشواری‌های محیط بیمارستان تا خاطره بیماری که پس از یک دهه همچنان قدردان کادر درمان است، بیانگر اهمیت بُعد انسانی پرستاری در کنار مهارت‌های علمی و حرفه‌ای است.
به مناسبت روز ملی پرستار و هفته ملی پرستار، بازخوانی چنین تجربه‌هایی فرصتی برای توجه بیشتر به نقش پرستاران در نظام سلامت و قدردانی از تلاش کسانی است که با وجود فشارهای کاری و مسئولیت‌های سنگین، برای حفظ سلامت بیماران و بازگرداندن امید به زندگی آنان تلاش می‌کنند.
