تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
معصومه پدیدار سوپروایزر آموزشی بیمارستان تأمین‌اجتماعی خلیج‌فارس بندرعباس ضمن تأکید بر جایگاه حیاتی این حرفه در نظام سلامت از دشواری‌های شغلی، ضرورت تناسب دریافتی‌ها با حجم کار و خاطرات ماندگار روزهای کرونا و حوادث بحرانی می‌گوید.
به گزارش تامین24 ،پرستاری از آن حرفه‌هایی است که در لحظه‌های حساس زندگی انسان، معنای واقعی خود را نشان می‌دهد؛ از مراقبت‌های روزمره و همراهی با بیماران تا حضور در شرایط بحرانی که هر لحظه آن می‌تواند سرنوشت یک انسان را تغییر دهد. در این مسیر، پرستاران علاوه بر دانش و مهارت تخصصی، فشارهای جسمی و روانی فراوانی را تحمل می‌کنند و گاه برای انجام مسئولیت‌های حرفه‌ای خود از آسایش و زمان حضور در کنار خانواده می‌گذرند.
پدیدار، سوپروایزر آموزشی بیمارستان تأمین‌اجتماعی خلیج‌فارس بندرعباس در گفت‌وگو با تامین24 پرستاری را یکی از ارکان اصلی و حیاتی نظام سلامت و نمادی از دلسوزی و تعهد به مراقبت از دیگران می‌داند؛ حرفه‌ای ارزشمند که به باور او توجه به شرایط کاری و معیشتی شاغلان آن ضرورتی انکارناپذیر است.
به گفته وی، پرستاران بخش مهمی از فرایند درمان را بر عهده دارند و مراقبت از بیمار، تنها به انجام اقدامات درمانی محدود نمی‌شود؛ بلکه پایش مستمر وضعیت جسمی و توجه به شرایط روحی و روانی بیمار نیز از مسئولیت‌های مهم آنان است.
این مسئول پرستاری با ۲۵ سال سابقه فعالیت معتقد است که حضور مؤثر پرستاران در کنار بیماران، به‌ویژه در شرایط دشوار و بحرانی، نقشی اساسی در ارائه خدمات درمانی دارد؛ مسئولیتی که مستلزم برخورداری از دانش تخصصی، آمادگی حرفه‌ای، دقت و توانایی مدیریت فشارهای کاری است.
انگیزه خدمت در تأمین‌اجتماعی
پدیدار درباره انگیزه خود برای فعالیت در مراکز درمانی سازمان تأمین‌اجتماعی توضیح می‌دهد که هنگام استخدام، سطح حقوق و مزایا و توجه سازمان به کارکنان از جمله عواملی بود که او را به انتخاب این مجموعه ترغیب کرد.
با این حال وی معتقد است شرایط در سال‌های اخیر تغییر کرده و دریافتی پرستاران این سازمان در مقایسه با برخی مراکز دولتی از وضعیت رقابتی گذشته فاصله گرفته است؛ مسئله‌ای که به باور او می‌تواند در تصمیم برخی نیروها برای ادامه همکاری با سازمان تأثیرگذار باشد.
وی در این زمینه به مواردی مانند بازنشستگی، مرخصی بدون حقوق و ترک کار اشاره می‌کند و بر ضرورت توجه به شرایط استخدامی و معیشتی پرستاران تأکید دارد.
از نگاه این سوپروایزر آموزشی، حفظ و نگهداشت نیروی انسانی متخصص در مراکز درمانی، نیازمند توجه مستمر به وضعیت شغلی و اقتصادی کارکنان است؛ چراکه کیفیت خدمات درمانی، افزون بر تجهیزات و امکانات به حضور نیروهای توانمند و برخورداری آنان از شرایط کاری مناسب نیز وابسته است.
مراقبت مستمر از بیمار
سوپروایزر آموزشی بیمارستان خلیج‌فارس، مهم‌ترین مسئولیت پرستاران را مراقبت از بیمار و پایش مداوم وضعیت جسمی، روحی و روانی او می‌داند.
این مسئولیت در محیط بیمارستان، به‌ویژه در بخش‌هایی که بیماران بدحال یا دارای شرایط ناپایدار بستری هستند، با حساسیت و فشار بیشتری همراه است. پرستاران باید در کنار پیگیری وضعیت بیمار، نسبت به تغییرات شرایط او هوشیار باشند و در چارچوب وظایف تخصصی خود، مراقبت‌های لازم را ارائه دهند.
پدیدار با اشاره به ماهیت این حرفه، بر دشواری جمع میان مسئولیت‌های شغلی و خانوادگی تأکید می‌کند و شرایط پرستاران را از این نظر بسیار سنگین می‌داند.
او در توصیف فشارهای ناشی از این شرایط، به‌صراحت می‌گوید که پرستاری گاه با «گذشتن از خود و خانواده» همراه است.
این تعبیر، بازتابی از دشواری ایجاد تعادل میان مسئولیت‌های حرفه‌ای و زندگی شخصی در شغلی است که نیازمند حضور مستمر، شیفت‌های طولانی و آمادگی برای مواجهه با موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده است.
مطالبه‌ای اساسی
پدیدار در بیان مهم‌ترین مطالبه پرستاران، بر ضرورت متناسب بودن دریافتی‌ها با میزان و حجم کار آنان تأکید می‌کند.
از نگاه وی، مسئولیت سنگین پرستاران، فشارهای ناشی از شیفت‌های کاری و دشواری مراقبت از بیماران باید در نظام پرداخت و جبران خدمات این گروه مورد توجه قرار گیرد.
او معتقد است توجه به این موضوع می‌تواند در بهبود شرایط شغلی پرستاران و حفظ انگیزه آنان برای ادامه فعالیت مؤثر باشد.
این مطالبه در کنار ضرورت توجه به شرایط جسمی و روانی کارکنان بار دیگر اهمیت نگاه جامع به حرفه پرستاری را یادآوری می‌کند؛ نگاهی که در آن، کیفیت خدمات درمانی و وضعیت نیروی انسانی دو موضوع جدایی‌ناپذیر هستند.
چالش حرفه پرستاری
سوپروایزر آموزشی بیمارستان خلیج‌فارس، فشار فیزیکی زیاد بر بدن، فشار روانی و عاطفی بالا، قرار گرفتن مداوم در معرض میکروب‌ها و ویروس‌ها و استرس شدید را از مهم‌ترین چالش‌های حرفه پرستاری برمی‌شمارد.
پرستاران در طول ساعات کاری خود، با موقعیت‌های متفاوتی مواجه می‌شوند؛ از مراقبت مستمر از بیماران و رسیدگی به شرایط اضطراری تا همراهی با خانواده‌هایی که در نگرانی و انتظار به سر می‌برند.
در چنین شرایطی، حفظ تمرکز، مدیریت هیجانات و انجام دقیق مسئولیت‌های حرفه‌ای، انرژی جسمی و روانی زیادی می‌طلبد. این فشارها در زمان بروز بحران‌های گسترده یا مواجهه با بیماران بدحال، ابعاد پیچیده‌تری پیدا می‌کنند.
خاطرات ماندگار
پدیدار با اشاره به تجربه‌های متعدد خود در طول ۲۵ سال فعالیت از روزهای همه‌گیری کرونا، جنگ و حادثه شهید رجایی به‌عنوان دوره‌هایی یاد می‌کند که خاطرات خوب و بد بسیاری را برای او و همکارانش رقم زده‌اند.
بخشی از خاطرات ماندگار پدیدار به لحظاتی بازمی‌گردد که بیماران بدحال به اتاق احیای قلبی‌ریوی یا سی‌پی‌آر منتقل می‌شوند؛ لحظاتی که برای کادر درمان با تلاش فشرده و تمرکز بر نجات جان بیمار همراه است و برای خانواده‌ها، در انتظار پشت در اتاق احیا، به یکی از پراسترس‌ترین تجربه‌های زندگی تبدیل می‌شود.
او از تجربه مواجهه با همراهانی می‌گوید که پشت در اتاق سی‌پی‌آر منتظر می‌مانند تا از وضعیت عزیزانشان مطلع شوند؛ خانواده‌هایی که در آن لحظات، چشم‌انتظار خبری هستند که می‌تواند آرامش‌بخش یا بسیار تلخ باشد.
اطلاع‌رسانی به همراهان بیماران در چنین شرایطی، یکی از دشوارترین جنبه‌های انسانی فعالیت در محیط درمان است؛ زیرا کادر درمان، در کنار انجام وظایف تخصصی خود باید با نگرانی و اضطراب خانواده‌ها نیز مواجه شود.
این تجربه‌ها، به‌ویژه در روزهای بحران و حوادث ناگوار، بخشی از خاطراتی هستند که پس از پایان شیفت کاری نیز در ذهن و احساس کادر درمان باقی می‌مانند.
پاسداشت پرستاران
روایت معصومه پدیدار از ۲۵ سال فعالیت در حوزه پرستاری، تصویری از حرفه‌ای ارائه می‌دهد که در آن تعهد به سلامت بیماران، با مسئولیت‌های سنگین و فشارهای جسمی، روانی و خانوادگی همراه است.
سخنان او درباره ضرورت تناسب دریافتی با حجم کار و دشواری‌های حضور در شرایط بحرانی، یادآور این نکته است که قدردانی از پرستاران تنها به بیان اهمیت حرفه آنان محدود نمی‌شود؛ بلکه توجه به مطالبات، شرایط کاری و نیازهای معیشتی آنان نیز بخش مهمی از این قدردانی است.
روز ملی پرستار و هفته ملی پرستار فرصتی است تا در کنار تجلیل از تلاش‌های این گروه، صدای دغدغه‌ها و تجربه‌های آنان نیز شنیده شود؛ چراکه حمایت از پرستاران، علاوه بر پاسداشت یک حرفه انسانی، گامی در جهت تقویت نیروی انسانی نظام سلامت و ارتقای کیفیت مراقبت از بیماران است.
