علیرضا عونی، عضو اسبق هیأتمدیره سازمان تامین اجتماعی یکشنبه 10 خرداد در حاشیه بازدید از نمایشگاه اسناد تأمیناجتماعی که در مؤسسه آهنگآتیه برپاست، درباره سوابق جمعآوری اسناد در سازمان تأمیناجتماعی، با تأکید بر ضرورت جمعآوری و نگهداری اسناد گفت: در گذشته مهمترین محل تصمیمگیری سازمان، جلسات هیأتمدیره این سازمان بود و پیشنهادات در آنجا به نتیجه میرسید. بعدها که قرار شد فرآیند نگهداری مکانیزه شود، شماری از اسناد وارد سیستم شد، اما برخی دیگر همچنان در انبارها ماند و شنیدم متأسفانه تعدادی از آنها از بین رفته است.
عونی با اشاره به مشکلات پیش و پس از انقلاب در حوزه نگهداری و دسترسی به اسناد تصریح کرد: پیگیری مسائل فرهنگی در سازمان از سال ۱۳۷۳ و در دوره مهدی کرباسیان و توسط ابراهیم رستمیان آغاز شد. با راهاندازی مؤسسهآتیه، ضبط و نگهداری اسناد به طور جدی کلید خورد. پیش از آن، مسائل فرهنگی به این معنا در سازمان وجود نداشت و بیشتر به مصاحبههای خبری با مدیران و معاونان محدود میشد.
این مدیر پیشکسوت تأمیناجتماعی تأکید کرد: اعتقاد من این است که بسیاری از اسناد باید جمعآوری و حفظ شوند. این اسناد، تاریخ زنده سازمان هستند. با استفاده از آنها میتوان فهمید سازمان در چه دورهای و با چه شرایطی متولد شده و چه فراز و نشیبهایی را پشت سر گذاشته است. متأسفانه بسیاری از این فرازونشیبها و دلایل وقوع آنها به درستی روایت نشده است.
عونی با تأکید بر ضرورت تدوین تاریخ شفاهی برای سازمان تأمیناجتماعی گفت: هر مدیری در هر دورهای کارهای خوبی انجام داده، اما برخی افراد آنطور که باید و شاید، عملکردشان نشان داده نشده است. سازمان نیازمند یک تاریخ شفاهی است تا آیندگان بدانند مدیران و کارکنان گذشته چه تأثیرات مثبت و منفی بر این نهاد گذاشتهاند. باید تاریخچه سازمان از ابتدا تا کنون به درستی روایت شود که چه کسانی آمدند، خدمت کردند و آینده در مورد آنها چه قضاوتی خواهد داشت.