اکبر شوکت، عضو هیأت مدیره کانون انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی کشور و عضو سابق هیأت امنای سازمان تأمین اجتماعی در گفتوگو با تأمین ۲۴ با اشاره به وضعیت مالی این سازمان، تأکید کرد: نباید بار ناتوانی کارفرمایان در پرداخت حق بیمه، به دوش تأمین اجتماعی انداخته شود.
او با بیان اینکه تأمین اجتماعی ماهانه حدود ۱۲۰ تا ۱۳۰ هزار میلیارد تومان هزینه دارد، گفت: مشکل این نیست که کارفرماها الان توان پرداخت ندارند؛ مشکل اینجاست که توپ را بیندازیم در زمین تأمین اجتماعی. این سازمان همین حالا هم زیر فشار هزینههای حقوق و درمان قرار دارد.
راهحل چیست؟
این فعال کارگری با اشاره به پیشنهادهایی برای حمایت از بنگاهها گفت: اگر قرار است به کارفرما به ازای هر کارگر ۱۵ میلیون تومان تسهیلات داده شود، بهتر است این پول به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت شود تا سه ماه حق بیمه کارگران را پوشش دهد. دولت میتواند از خرداد به بعد، این مبلغ را در اقساط ۱۰ ماهه تا یکسال از کارفرما پس بگیرد.
به گفته او، چنین راهکاری هم مشکل کارفرما را حل میکند و هم فشار را از روی دوش سازمان برمیدارد.
افزایش بیکاری با بمباران صنایع
شوکت با اشاره به شرایط جنگی و آسیب به شهرکهای صنعتی گفت: دشمن به هیچ اصولی پایبند نیست و شهرکهای صنعتی ما را بمباران میکند. بسیاری از شهرکها نیمهتعطیل یا تعطیل شدهاند و خیلی از کارگران برای دریافت بیمه بیکاری مراجعه میکنند.
او با انتقاد از تلاش برای گرفتن تسهیلات از بانک مرکزی اظهار کرد: اول دولت باید بدهی خودش را به تأمین اجتماعی بپردازد. در شرایط جنگی، جبران خسارت بر عهده دولت است، نه اینکه تأمین اجتماعی وام ۴۰ تا ۵۰ درصدی بگیرد.
سازمان روی طناب باریک راه میرود
عضو سابق هیأت امنای سازمان تأمین اجتماعی وضعیت این صندوق را به «بندبازی روی طناب باریک» تشبیه کرد و گفت: اگر این تعادل به هم بخورد، یعنی حقوق بازنشستگان و هزینه درمان آنان پرداخت نشود. بر ایان اساس، اگر پس از جنگ، در حوزه نفتی یا رفع تحریمها گشایشی ایجاد شود، یکی از اولویتهای دولت باید پرداخت بدهیهای خود به تأمین اجتماعی باشد.
پیشنهادی که جدی گرفته نشد
شوکت در بخش دیگری از سخنانش به دوره عضویت خود در هیأت امنای سازمان تأمین اجتماعی در دهه ۹۰ اشاره کرد و گفت: آن زمان پیشنهادی داده بودیم که بخشی از بدهی دولت از طریق واگذاری بخشی از سواحل مکران به سازمان تسویه شود تا در حوزه بنادر و سرمایهگذاری وارد شود.
به گفته او، اگر آن ۲۰ پیشنهاد اجرا میشد، امروز سازمان تا ۳۰ یا ۴۰ سال آینده از نظر منابع در وضعیت بهتری قرار داشت و مجبور نبود برای پرداخت حقوق، وام بگیرد.
هشدار قدیمی درباره بحران صندوقها
شوکت با یادآوری هشدارهای گذشته درباره بحران صندوقها گفت: آن زمان هم میگفتیم صندوقها در حال تبدیل شدن به ابرچالش هستند. امروز هم هنوز دیر نشده و باید برای نجات سازمان اقدام کرد.
او در جمعبندی سخنان خود تأکید کرد: در شرایط جنگی، اگر ایستادگی، همبستگی و وحدت مردم نباشد، همه زحمات از بین میرود. بحران در تأمین اجتماعی یعنی بحران برای مردم؛ یعنی اینکه نتوانیم حق بازنشستگان را به موقع پرداخت کنیم. باید دولت به منظور جبران خسارات ناشی از جنگ، به جای پرداخت تسهیلات به کارفرماها، نسبت به پرداخت مستقیم حق بیمه کارگران به سازمان اقدام کند و بعد در قالب اقساط یکساله از کارفرمایان آن را پس بگیرد.