افزایش سن امید به زندگی، که یکی از نشانههای پیشرفت در بهداشت و توسعه اجتماعی محسوب میشود، اکنون به یکی از محورهای اصلی اصلاحات بیمهای در کشور بدل شده است. در بیشتر نظامهای بازنشستگی دنیا، رابطهای منطقی میان سن بازنشستگی و امید به زندگی وجود دارد؛ بدین معنا که هرچه جامعهای سالمتر و طول عمر در آن بیشتر شود، افراد نیز مدت بیشتری در بازار کار باقی میمانند.در ایران، اما این رابطه هنوز به رسمیت شناخته نشده