تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
متخصص بیماری‌های عفونی با تأکید بر اهمیت شناخت راه‌های انتقال و علائم هپاتیت، تشخیص زودهنگام و رعایت اصول پیشگیری را از مهم‌ترین راهکارهای کاهش عوارض این بیماری و حفاظت از سلامت جامعه دانست.
به گزارش تامین24 به نقل از روابط عمومی مدیریت درمان تأمین اجتماعی آذربایجان‌شرقی، دکتر امیرهوشنگ توکل، متخصص بیماری‌های عفونی بیمارستان عالی نسب تبریز در گفتگویی با تأکید بر اهمیت شناخت راه‌های انتقال و علائم هپاتیت، تشخیص زودهنگام و رعایت اصول پیشگیری را از مهم‌ترین راهکارهای کاهش عوارض این بیماری و حفاظت از سلامت جامعه دانست.
توکل با تأکید بر اهمیت شناخت راه‌های انتقال و علائم هپاتیت، تشخیص زودهنگام و رعایت اصول پیشگیری را از مهم‌ترین راهکارهای کاهش عوارض این بیماری و حفاظت از سلامت جامعه دانست.
وی در رابطه با بیمارى هپاتیت گفت: هپاتیت به معنای التهاب کبد است که می‌تواند بر اثر ویروس‌ها، برخی داروها، مصرف الکل یا عوامل دیگر ایجاد شود. کبد نقش مهمی در تصفیه مواد مضر، سوخت‌وساز و تولید مواد ضروری بدن دارد و ابتلا به برخی انواع هپاتیت می‌تواند سلامت این عضو حیاتی را با خطر مواجه کند.
متخصص عفونى بیمارستان عالى نسب درباره راه‌های انتقال هپاتیت توضیح داد: انواع این بیماری از راه‌های متفاوتی منتقل می‌شوند؛ هپاتیت A و E عمدتاً از طریق آب و غذای آلوده و هپاتیت B از طریق خون، تماس جنسی و از مادر مبتلا به نوزاد هنگام تولد انتقال می‌یابد. هپاتیت C نیز عمدتاً از طریق تماس با خون آلوده منتقل می‌شود.
وی با اشاره به علائم بیماری افزود: خستگی، بی‌اشتهایی، تهوع، درد شکم، تیرگی ادرار و زردی پوست و چشم از علائم احتمالی هپاتیت هستند؛ بااین‌حال، برخی مبتلایان، به‌ویژه افراد مبتلا به هپاتیت B و C مزمن، ممکن است سال‌ها بدون علامت باشند. ازاین‌رو، نداشتن علائم ظاهری، ابتلا به بیماری را رد نمی‌کند.
توکل، مراجعه به پزشک در صورت مشاهده علائم مشکوک و انجام آزمایش در افراد دارای سابقه مواجهه پرخطر را ضروری دانست و تصریح کرد: تشخیص هپاتیت با توجه به شرایط فرد و از طریق آزمایش‌های خون انجام می‌شود و تشخیص به‌موقع می‌تواند از پیشرفت بیماری و بروز عوارض جدی جلوگیری کند.
وی درباره امکان درمان هپاتیت اظهار کرد: ابتلا به این بیماری لزوماً به معنای آسیب دائمی کبد نیست. هپاتیت A معمولاً خودبه‌خود بهبود می‌یابد و هپاتیت C در بیشتر موارد با داروهای ضدویروسی قابل درمان است. در هپاتیت B مزمن نیز درمان دارویی می‌تواند تکثیر ویروس و آسیب کبدی را کنترل کند.
این متخصص بیماریهاى عفونى با تأکید بر نقش واکسیناسیون در پیشگیری از هپاتیت، یادآور شد: واکسن برای پیشگیری از هپاتیت A و B وجود دارد، اما در حال حاضر واکسن تأییدشده‌ای برای هپاتیت C در دسترس نیست؛ بنابراین، واکسیناسیون افراد واجد شرایط و رعایت توصیه‌های بهداشتی اهمیت فراوانی دارد.
وی شست‌وشوی صحیح دست‌ها، مصرف آب سالم و غذای بهداشتی، خودداری از استفاده مشترک از سرنگ، تیغ و مسواک و اطمینان از رعایت اصول بهداشتی در مراکز پزشکی و خدمات زیبایی را از مهم‌ترین اقدامات پیشگیرانه برشمرد.
توکل در پایان با اشاره به ضرورت اصلاح باورهای نادرست درباره هپاتیت خاطرنشان کرد: هپاتیت B و C از طریق دست دادن، در آغوش گرفتن یا غذا خوردن در کنار فرد مبتلا منتقل نمی‌شوند. آگاهی‌رسانی صحیح درباره راه‌های انتقال این بیماری، علاوه بر کمک به پیشگیری، در کاهش ترس و جلوگیری از تبعیض علیه مبتلایان نیز مؤثر است.
