تامین ۲۴
پایگاه خبری رفاه و تأمین اجتماعی
یک متخصص طب اورژانس بیمارستان حکیم جرجانی گرگان با اشاره به سختیها و چالشهای کار در بخش فوریتهای پزشکی گفت: شلوغی بیش از حد اورژانس و بار بالای مراجعان، بزرگترین چالش کادر درمان است؛ چرا که بسیاری از مراجعان نیازی به دریافت خدمات فوریتهای پزشکی ندارند.
به گزارش تامین 24، کار در بخش اورژانس بهعنوان خط مقدم درمان، همواره با استرس، حوادث پیشبینینشده و حجم بالای مراجعان روبهرو است.
دکتر بابک نوابپور، متخصص طب اورژانس بیمارستان تأمیناجتماعی حکیم جرجانی گرگان به تشریح ابعاد پنهان، دشواریها و چالشهای روزمره کادر درمان در این بخش حیاتی پرداخته است.
نوابپور با تأکید بر اینکه اهمیت بخش اورژانس و غیرقابل پیشبینی بودن شرایط آن نیازی به توصیف ندارد، اظهار کرد: هیچوقت نمیتوان پیشبینی کرد چه تعداد بیمار در چه شرایطی و در چه ساعتی به اورژانس مراجعه میکنند. پزشکان و کادر درمانی این بخش باید دورههای مخصوص را گذرانده و برای مواجهه با هر بیماری ورزیده و آماده باشند.
وی مدیریت استرس را یکی از نقشهای کلیدی و در عین حال کمتر مورد توجه قرار گرفته در اورژانس دانست و افزود: ما افراد را در بدترین شرایط زندگیشان از صحنه تصادف و دعوا گرفته تا جنایت و حوادث ناگوار میبینیم. در چنین فضایی، علاوه بر مدیریت وضعیت جسمی بیمار، ناچاریم وضعیت روحی، اضطراب و برخوردهای غیرمنطقی بیمار یا همراهان او را نیز بهخوبی مدیریت کنیم.
این متخصص طب اورژانس یکی از معضلات اصلی این بخش را ترافیک سنگین و تردد بالای بیماران برشمرد و گفت: اگر بخش تخت خالی داشته باشد کارها پیش میرود؛ اما مشکل اصلی زمانی است که مراجعهکننده بدحال میآید و تختی برای پذیرش نداریم. با وجود اینکه تلاش میکنیم یک یا دو تخت را برای موارد خاص نگه داریم، اما به دلیل غیرقابل پیشبینی بودن تعداد بیماران، همواره با این چالش مواجهایم و ناگزیریم بیماران فاقد وضعیت اضطراری را پذیرش نکنیم.
وی تصریح کرد: تصور رایج این است که هر مراجع باید تمام دردهایش در اورژانس درمان شود؛ اما واقعیت این است که در اورژانس با توجه به محدودیت امکانات و پرسنل، تنها باید به مسائل اضطراری پرداخت. اگر قرار باشد تمام بیماریها در این بخش درمان شوند، دیگر جایی برای ورود بیماران واقعی و بحرانی باقی نمیماند.
تفاوت میان فوریت های پزشکی و درمانگاه
نوابپور درباره دستهبندی مراجعان توضیح داد: بر اساس استانداردها، مراجعات سطح دو و یک باید در کمتر از ده دقیقه و بدون فاصله توسط پرستاران و متخصصان بررسی شوند. اما بیمارانی که وضعیت خطر حیات ندارند (سطوح سه، چهار و پنج) باید به بخشهای درمانگاه یا واحدهای دیگر ارجاع شوند. متأسفانه حضور همه بیماران در اورژانس، روند خدماترسانی صحیح به موارد اضطراری را مختل میکند.
وی یادآور شد: حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد بیماران در واحد «درمان سریع» پذیرش میشوند که فرایند درمان آنها زیر نیم ساعت آغاز میشود؛ اما گاهی حضور سایر مراجعان موجب انتظار طولانیتر آنها میشود.
خستگی پرسنل و مسئله امنیت
نوابپور بزرگترین چالش این بخش را فراتر رفتن بار مراجعان از ظرفیت بیمارستان دانست و هشدار داد: محدودیت پرسنل و عدم تناسب حجم کار با تعداد نیروها باعث خستگی مفرط کادر درمان و تمایل آنان به خروج از اورژانس میشود. با وجود اینکه پزشکان در رأس کار قرار دارند، اما زحمت اصلی به دوش همکاران پرستار، بهیار، کمکبهیار و خدمه است.
وی در پایان با اشاره به مسائل امنیتی و تنشهای مقطعی در اورژانس گفت: برخی بیماران به دلیل وضعیت روحی یا سنی خاص، رفتارهای متفاوتی بروز میدهند که معمولاً پس از آرام شدن پشیمان میشوند. خوشبختانه در حال حاضر خدمات مطلوبی به مردم ارائه میشود و من صمیمانه از تمامی همکارانم که در این مسیر سخت همراهی میکنند، تشکر میکنم.
