تأمین ??/ در سومین گزارش حقوق و دستمزد ایران تلنت، موارد بسیاری درباره بازار کار اعلام شده است؛ از جمله نکات جالب، اختلاف زیاد پرداختیها برای پستهای مشابه در شرکتهای مختلف است.
اینکه این اختلاف تحت تأثیر چه عواملی است و آیا ناشی از سطح توانمندی و مهارت افراد است و یا قدرت پرداخت شرکتهای مختلف با یکدیگر تفاوت دارند، خود جای بحث مفصل دارد؛ اما آنچه بی شک همواره چالش شرکتها بوده، تعیین سطح حقوق و دستمزد سازمان به گونهای است که باعث نگهداشت نیروهای حرفهای مجموعه شود.
تحقیقات نشان میدهد که سازمانها بهطور معمول و دورهای، حقوق پرداختی شرکتهای مشابه و یا رقیب را در بازار کار و صنعت خود بررسی میکنند و با در نظر گرفتن توان پرداخت خود، سطح حقوق و دستمزد برای پستهای مختلف را در سازمان تعیین میکنند.
از جمله دیگر یافتههای این گزارش، عوامل پیدا و پنهانی است که روی دریافتی افراد اثرگذار است. از جمله میتوان گفت که دریافتی فارغالتحصیلان دانشگاههای دولتی به طور متوسط 16 درصد بالاتر از فارغالتحصیلان دانشگاههای آزاد است و یا دریافتی افراد دارای مدرک فوق لیسانس نسبت به لیسانس به طور متوسط 15 درصد بالاتر است.
یکی دیگر از موارد مورد بحث در بازار کار جنیست است که با توجه به آمار ایران تلنت به طور متوسط دریافتی خانمها در سمتهای مشابه، 23 درصد کمتر از دریافتی آقایان است. در این میان آمار نشان میدهد که افراد مسلط به زبان انگلیسی به طور متوسط 16 درصد دریافتی بیشتری دارند.
شروع فعالیت شرکتهای خارجی در ایران، تهدید یا فرصت؟
در همین راستا موضوع قابل تأمل برای شرکتها و کارفرمایان ایرانی، ورود و شروع فعالیت شرکتهای خارجی به بازار ایران است که با برداشته شدن تحریمها و به نتیجه رسیدن برجام به زودی اتفاق خواهد افتاد. بدون شک برطرف شدن موانع تحریم از مسیر پیشرفت کشور، باعث رونق اقتصادی و شکوفایی کسب و کار و افزایش آمار اشتغال خواهد شد؛ اما از طرف دیگر حقوق 1/5 میلیون تومانی یک کارشناس تحصیل کرده در یکی از رشتههای مهندسی، معادل 350 دلار خواهد بود و حقوق 4 میلیون تومانی که جزو حقوقهای خوب بازار کار محسوب می شود، معادل کمی بیشتر از 1000 دلار! این اعداد و ارقام برای بسیاری از شرکتهای بینالمللی پایین محسوب میشوند، لذا قدرت مانور زیادی روی حقوقهای پیشنهادی خود به متخصصان ایرانی خواهند داشت. این امر منتهی به جذب راحتتر نیروهای توانمند بازار کار ایران میشود. این موضوع یکی از دغدغههای مدیران و کارفرمایان را شکل میدهد و از طرفی آنان را ترغیب میکند که در صدد برنامهریزی و تدوین سیاستهای خاص و خلاقانه برای شناسایی و نگهداشت نیروهای ارزشمند سازمان باشند.
این تهدید از زاویه دیگر، فرصتی فوقالعاده را برای شرکتهای ایرانی در جهت همکاری با شرکتهای خارجی فراهم میکند. به عبارت دیگر همانطور که تولید بسیاری از برندهای غربی و آمریکایی امروزه در چین صورت میگیرد و یا خدمات بسیاری از شرکتهای برتر دنیا از کانال شرکتهایی در هند مدیریت و اجرا میشود، ایران نیز کاندید خوبی برای این امر محسوب خواهد شد و شرکتهای خارجی به این سمت روی میآورند که تولید محصول و یا ارائه خدمات خود را از طریق شرکتهای مرتبط در ایران انجام دهند. در این حالت نه تنها شرکتهای داخلی بابت از دست دادن نیروی متخصص خود نگرانی نخواهند داشت بلکه میتوانند با وصل شدن به بازارهای جهانی و شرکتهای بین المللی، رونق چشمگیری به کسب و کار خود ببخشند.
