او سالهاست در بخش دندانپزشکی بیمارستان زاگرس ایلام به کادر جامعه خدمت میکند؛ دکتر مسعود کشاورز، جراح و دندانپزشکی که مسیر حرفهای خود را از آموزشگاه عالی اصیل اصفهان آغاز کرده و از سال ۱۳۸۷ رسماً همکار تأمیناجتماعی شده است. در این گفت وگو از انگیزه انتخاب دندانپزشکی، دغدغههای پزشکی، راهکارهای جلوگیری از مهاجرت متخصصان و خاطرهای از روزهای سخت خدمت بیشتر شنیدیم.
به گزارش «تأمین ۲۴»، مسعود کشاورز، جراح و دندانپزشک و از اعضای کادر درمان سازمان تأمین اجتماعی، با اشاره به سابقه کاری خود اظهار کرد: تحصیلاتم را در سال ۱۳۸۴ در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به پایان رساندم و از سال ۱۳۸۷ وارد سازمان تأمیناجتماعی شدم. هماکنون نیز در بخش دندانپزشکی بیمارستان زاگرس مشغول به خدمت به مردم هستم.
وی درباره علت انتخاب رشته دندانپزشکی گفت: این انتخاب برای من تلفیقی از علاقه به علوم پزشکی، هنر و تمایل به تسکین دردهای بیماران بود. بازگرداندن سلامت دهان و دندان تأثیر مستقیمی بر کیفیت زندگی افراد دارد و جایگاه معنوی این حرفه، به خاطر اعتمادی که بیمار در سختترین لحظات درد به ما میکند، بسیار والاست و آن را یک امانت مقدس میدانم. هرچند از لحاظ جایگاه اجتماعی، امروزه با چالشهایی روبرو هستیم که نیازمند توجه بیشتر به منزلت واقعی کادر درمان است.
کشاورز با اشاره به انگیزه خود برای فعالیت در مراکز درمانی تأمیناجتماعی با وجود ازدحام بالای مراجعان، خاطرنشان کرد: خدمت در این مراکز انگیزهای دلی دارد؛ مراجعان غالباً اقشار زحمتکش، کارگران و بازنشستگانی هستند که امیدشان به خدمات این سازمان است. ارائه خدمت بالینی به این قشر و تلاش برای کاهش آلام آنان، ارزشی دارد که خستگی ازدحام جمعیت و فشارهای کاری را کمرنگ میکند.
این جراح و دندانپزشک، مهمترین دغدغه پزشکان را بروکراسیهای فرسایشی اداری، عدم تناسب تعرفهها با هزینههای واقعی بهویژه تورم شدید در بخش تجهیزات تخصصی و مواد مصرفی، و ضعف در ارزیابی سطح عملکردی دانست و برای برونرفت از این وضعیت، پیشنهاد داد: اصلاح ساختار جبران خدمت، شفافسازی و واقعیکردن شاخصهای عملکرد و کاهش مداخلات غیرضروری سیستمهای اداری در امور بالینی ضروری است.
وی در پاسخ به سؤالی درباره راهکارهای حفظ پزشکان متخصص و جلوگیری از مهاجرت آنان، تأکید کرد: ایجاد ثبات اقتصادی، تأمین بهموقع تجهیزات استاندارد در بخش دولتی، و از همه مهمتر حفظ کرامت و استقلال حرفهای همکاران، نقش کلیدی دارد. وقتی یک پزشک احساس کند در سیستمی مبتنی بر شایستگی کار میکند و دغدغههای معیشتی او رفع میشود، انگیزه ماندن و خدمت به همنوعانش تقویت خواهد شد.
کشاورز در پایان به یکی از خاطرات فراموشنشدنی دوران حرفهای خود اشاره کرد و گفت: این خاطره به زمان جنگ و تنشهای اخیر برمیگردد. با وجود اینکه بیمارستان زاگرس تقریباً در نزدیکی اماکن حساس قرار داشت و شرایط بحرانی بود، برای ارائه خدمت مجبور بودیم در بیمارستان حضور داشته باشیم. در آن لحظات، تقابل عجیبی در درونمان وجود داشت؛ از یک سو بیم و نگرانی شدید و فکر به خانواده، و از سوی دیگر تعهد به خدمترسانی به بیماران نیازمند. تجربه همزمان این دو حس، حال عجیبی برایمان رقم زد که هرگز از ذهنم پاک نمیشود، اما در نهایت ایستادن کنار مردم و استواری در آن شرایط سخت، ارزش تحمل تمام اضطرابها را داشت.