مجتبی درودیان

رئیس اتحادیه دوزندگان و فروشندگان پیراهن

تامین۲۴/ اگر بخواهیم پوشاک ایرانی دوباره جایگاه خود را در سبد خرید خانوار ایرانی به دست آورد، باید دولت کمک کند. اما دولت‌ها خودشان هم اهمیتی به پوشاک ایرانی نمی‌دهند. مثالی می‌زنم تا بحث روشن‌تر شود. بسیاری از اداره‌های دولتی برای کارکنان خود کت‌وشلوار یا مانتو و مقنعه سفارش می‌دهند. اما اغلب مسئولان خرید این‌گونه سازمان‌ها، به ‌جای خرید پوشاک ایرانی، نادانسته به فروشندگان محصولات خارجی و درواقع واردکنندگان قانونی یا غیرقانونی محصولات خارجی کمک می‌کنند. این در حالی است که قطعا کیفیت پوشاک ایرانی از محصولات مشابه چینی بالاتر است. اما چون پوشاک ایرانی با برندهای داخلی خودشان شناخته نشده‌اند، مجبورند بر روی محصول خود، لوگوی برند خارجی معروفی را الصاق کنند تا کالایشان فروخته شود. این را هم بگویم که تولیدکنندگان ایرانی پوشاک 100 درصد پارچه خود را از نساجی‌های داخلی تهیه می‌کنند. البته شاید نخی که در این محصولات استفاده می‌شود چینی باشد، اما سهم اصلی مواد اولیه تولید پوشاک ایرانی، داخلی است.

وزارت صنعت در زمینه تقویت تولید پوشاک ایرانی قولی به ما نداده است. اما به نظر ما اگر بخواهد کمکی به تولیدکنندگان ایرانی کند، باید تعاونی‌ها را احیا کند تا محصول ایرانی با قیمت ارزان‌تر به دست مشتری برسد. البته اگر در بازار چرخی بزنید شاهد ارزان‌فروشی‌های متعددی خواهید بود. خود من هم نمی‌دانم این‌گونه تولیدکنندگان چطور امور خود را می‌چرخانند. هزینه تمام‌شده کالا بیش از چیزی است که آنها می‌فروشند. اما شاید کارگاه‌های این دسته از تولیدکنندگان خانوادگی اداره می‌شود و از این بابت قیمت محصول تولیدشده‌شان کمتر از نمونه‌های مشابه باشد. اتفاقی که در سال‌های آینده شاهد آن خواهیم بود، از دور خارج شدن فروشگاه‌های کوچک یا در اصطلاح، بوتیک‌هاست. فروشگاه‌های زنجیره‌ای و بزرگ آرام‌آرام جای فروشگاه‌های کوچک‌تر را خواهند گرفت. شاید برندی مثل البسکو تضعیف شده باشد، اما اگر کسی باشد که بتواند این برند را احیا کند، شاهد تسخیر بازار از سوی فروشگاه‌های بزرگی مانند البسکو خواهیم بود.

منبع : هفته نامه آتیه نو

البسکوها

البسکوها احیاشدنی هستند

البسکوها احیاشدنی هستند