خدواند رحمت کند مرحوم استاد هوشنگ عباس زاده، استاد روابط عمومی دانشکده علوم ارتباطات علامه طباطبایی را که در کلاس درس می گفت: روابط عمومی، روابط عمومی است نه یک کلمه کم ونه یک کلمه بیش و فلسفه روابط عمومی را در مردم‌داری خلاصه می کرد و می‌گفت: روابط عمومی در هر سازمان و موسسه ای «بایستی مردم سرا» باشد.

27 اردیبهشت روز گرامیداشت روابط عمومی است و به این مناسبت از تلاش های همه همکارانم در خانواده بزرگ روابط عمومی ایران تشکر می کنم که امروزه هر تصویری از سازمان‌ها در افکار عمومی متاثر از برنامه ها، ایده ها وخلاقیت های روابط عمومی است.

مطلبم را با یک سوال آغاز می کنم که آیا امروز روابط عمومی، روابط عمومی است؟ در پاسخ به این سوال قصد ندارم درباره سیر تاریخی عناوین مختلف یا پیشوند یا پسوندهای اضافه شده به روابط عمومی در سازمان ها بپردازم.

با نگاهی سطحی ومتداول و مرسوم امروز روابط عمومی ها به طور کلی مشغول ارتباط با رسانه‌ها، تولید محتوا، برگزاری رویدادها، انتشارات و سخنگویی و هماهنگی ها هستند.

به عبارتی، اگر بپذیریم روابط عمومی صاحب فرایند اطلاع یابی،پردازش اطلاعات واطلاع رسانی در سازمان ها است، برای انجام چنین ماموریتی، ضروری است به روش‌های حضوری یا غیرحضوری در جریان تصمیم‌سازی ها،تصمیم گیری ها در ابعاد درون سازمانی و برون سازمانی قرارگیرند و با بهره‌گیری از سخت افزارها و نرم افزارها و نیروی انسانی، بودجه مناسب و حمایت مدیران ارشد و با رعایت جمیع جهات جامعه شناختی و سیاسی اقدام نماید.

در جریان قرار گرفتن ،جریان سازی و مدیریت جریان به عبارتی مدیریت ارتباطات درون سازمانی و برون سازمانی فعالیتی هایی است که هر روزه مدیران و کارکنان روابط عمومی با آن دست و پنجه نرم می کنند و زمانی این فرایند به خوبی انجام می شود که روابط عمومی، روابط عمومی باشد نه یک کلمه کم ونه یک کلمه بیش.

روابط عمومی زمانی روابط عمومی است که مدیریت شبکه اجتماعی،مدیریت برگزاری رویداد ها، مدیریت خبر،مدیریت امور فرهنگی،مدیریت امور بین‌الملل،مدیریت تشریفات و.... را به یدک نکشد ،هرچند که امروزه انجام بخشی از فعالیت های روابط عمومی شده است و شاهد این هستیم که روابط عمومی یک کلمه یا دو کلمه و گاهی چند کلمه بیشتر شده است.

روابط عمومی زمانی روابط عمومی است که به عنوان مشاوری امین و متخصص بتواند فرایند ارتباطی راهبردی سازمان را مدیریت کند؛ روابطی متقابل و دوسویه همسنگ بین سازمان وعموم مردم و مخاطبان .

ادوارد برنیز، پدر روابط عمومی می گوید: روابط عمومی مهندسی رضایت برای ایجاد یک جو مطلوب ومثبت نسبت به ایده ،فرد، محصول یا موسسه است.

روابط عمومی، ماموریت ندارد بلند گو بدست بگیرد و با هر روشی بگوید ما خیلی خوبیم؛ بلکه بایستی نقش نظارت عمومی به قول مرحوم دکتر حمید نطقی مدعی العمومی مردم و وکیل مدافعی واقعی برای سازمان باشد که با شناسایی نقاط تماس و ارتباطی سازمان و طراحی شیوه های ارتباطی آن در قالب یک نظام نامه ارتباطی باشد نه یک کلمه کم ونه یک کلمه بیش.

امروزه تولید محتوا هزینه های سنگینی برای سازمان ها دارد و برای اثر بخشی آن، روابط عمومی، روابط عمومی است که قبل از تولید محتوا تصمیم بگیرد که چرا، چگونه، کی، چه کسی و چه چیزی و به چه میزان انجام شود .

روابط عمومی، روابط عمومی است که در بعد درون سازمانی به کیفیت ارتباطات، خوشنودی کارکنان از خود و سازمان شان فکر کند چرا که هر یک از کارکنان، فارغ از رتبه بندی اداری، معرف سازمان هستند؛ بنابراین باید دستور العمل های ویژه ارتباطی با حداقل آموزش های مناسب در ابعاد رفتاری برای حراست از تصویر و وجهه سازمان فراهم نمود.

در پایان امیدوارم در ابعاد آموزشی همکارانم در مدیریت ارتباطات درون سازمانی، قدرت تولید روایت های خلاقانه و جذاب، مدیریت اقناع و تبلیغ، تولید محتوای ارتباطی مخاطب محور با جذب نیروی انسانی توانمند و متخصص برای ساختن آینده ای روشن گام های اساسی برداشته شود.

روابط عمومی؛ نه یک کلمه کم، نه یک کلمه بیش