گزارش عملکرد برنامه ششم توسعه در سال 97 نشان داد؛

هزینه درمان هر سالمند سه برابر هزینه درمان یک کودک

به گفته کارشناسان جمعیت ایران تا ۳۰ سال آینده با چالش جدی سالمندی مواجه می‌شود به گونه‌ای که بنابر آمار وزارت بهداشت از هر ۵ نفر، یک نفر سالمند بالای ۶۰ سال خواهد بود؛بنابراین جمعیت کشور رو به مسن شدن است و به همراه این پیری، بیماری های غیر واگیر شیوع زیادی پیدا می کند که در پی آن هزینه های بهداشتی درمانی افزایش خواهد یافت.

پریسا طاهری

تامین 24 /در سال های گذشته، عملاً بازار خدمات پزشکی قابل کنترل نبوده و ارائه کنندگان خدمات تشخیصی و درمانی به روش های مختلف با القای تقاضا به بیماران تجویزهای غیرضروری، خدمات تشخیصی اضافی، جراحی های غیر لازم و ...، هزینه های بیمه درمان را افزایش داده اند که بخش عمده آن به صندوق های بیمه تحمیل شده است.با این حال،بررسی ها نشان می دهد که رشد قانونی تعرفه ها بیش از نرخ رسمی تورم بوده است.

افراد در طول چرخه زندگی، همواره درصدی از هزینه کل خود را به هزینه‌های بهداشتی و درمانی اختصاص می‌دهند. درصد این تخصیص در سنین مختلف متفاوت است، به‌نحوی‌که با افزایش سن و به‌ویژه در دوران سالمندی، تقاضا در بخش هزینه‌های بهداشت و درمان افزایش قابل توجهی خواهد یافت.

هزینه‌های درمان مشکلی برای سیاستگذاران کشور

افزایش هزینه های درمان امروزه، تبدیل به مشکلی بزرگ برای سیاستگذاران کشور و جمعیت سالمندان شده است؛ چرا که بررسی ها نشان می دهد که هزینه درمان برای هر سالمند سه برابر هزینه درمان یک کودک است. از سویی دیگر، در سال های اخیر میانگین سن بازنشستگی در صندوق های  بازنشستگی به 51 سال رسیده است که اگر سن امید به زندگی برای مردان را برابر 1/72  و برای زنان 6/74در نظر بگیریم، حداقل 21 سال با سن امید به زندگی فاصله دارد.

تفاوت سن بازنشستگی و امید به زندگی برای مردان در کشور نروژ، آلمان، انگلستان، تونس و عربستان 13 سال و کمتر است. این فاصله در کشورهای لبنان و آمریکا به کمتر از 11 سال می رسد  و بیشترین فاصله مربوط به بحرین با7/14 سال است.

تفاوت سن بازنشستگی و امید به زندگی  برای زنان در انگلیس 2/12سال، در عربستان 5/13 سال در آمریکا و لبنان 15 سال، در تونس و آلمان 18 سال،  در بحرین که بیشترین فاصله را دارد 18 سال است.

این در حالی است که این رقم برای ایران 26 سال است. این بدان معنا است که افراد پس از بازنشستگی به مدت طولانی تری نسبت به دهه های گذشته مستمری دریافت می کنند و در نتیجه منابع صندوق نسبت به مصارف آن به شدت کاهش می یابد.

می‌توان نتیجه گرفت که با توجه به تغییرات ساختار سنی ایران در چند دهه آینده و افزایش قابل توجه نسبت سال‌خوردگان در جمعیت، در آینده به مراتب بیشتر از وضعیت کنونی، بخش بهداشت و درمان هزینه‌بر خواهد بود و الگوی مصرف تغییر خواهد کرد. از همین رو است که کارشناسان توصیه می کنند که برنامه‌ریزی منسجم در این زمینه ضروری است.

 

 


ارسال نظر

captcha