خروجی گزارش عملکرد برنامه ششم توسعه در سال 97 نشان داد؛

76.2 شاخص امید به زندگی در ایران

بر اساس تازه ترین گزارش عملکرد برنامه ششم توسعه، شاخص امید به زندگی در ایران به بیش از 76.2 سال رسیده است.

 

 پریسا طاهری

تامین 24 / به گزارش تامین 24 رشد شاخص امید به زندگی به فاکتورهای زیادی برمی‌گردد که ایران در سال‌های اخیر موفق به توسعه آن‌ها شده است. کاهش مرگ‌ومیر کودکان، افزایش کیفیت زندگی سالمندان و ریشه‌کن شدن بیماری‌های واگیردار از جمله عواملی است که باعث شد ایران در این شاخص نرخ صعودی را در پیش بگیرد.

امید به زندگی یک شاخص آماری است که نشان می‌دهد متوسط طول عمر هر فرد در یک جامعه چقدر است یا به عبارت دیگر هر فرد از آن جامعه چند سال می‌تواند توقع حیات داشته باشد. در این میزان؛ هر چه شاخص‌های بهداشتی و درمانی بهبود یافته باشد، امید به زندگی افزایش خواهد یافت، به همین دلیل  این شاخص یکی از شاخص‌های سنجش پیشرفت و عقب‌ماندگی کشورها  تلقی می‌شود.

براساس آخرین آمار توسعه انسانی در سال2016‌، رتبه ایران در سه دهه اخیر در این  شاخص از 118 در سال‌1990 به 61 در سال‌2015 میلادی رسیده که حاکی از رشد 57پله‌ای ایران است. امید به زندگی برای ایرانی‌ها در فاصله سال‌های 2015 تا 2020 بالای 74سال است که این رقم برای مردان 74 و برای زنان 76سال است.

مهم ترین دلایل افزایش امید به زندگی

مهمترین علل افزایش امید به زندگی در سال های اخیر کاهش مرگ ومیر کودکان زیر پنج سال، افزایش دسترسی مردم به خدمات بهداشتی، افزایش سطح سواد و ایجاد تسهیلات در مناطق روستایی است.

براساس این گزارش ، شاخص کاهش نسبی احتمال مرگ های زودرس ( 30 تا 70 سال) ناشی از بیماری های غیر واگیر در سال 1397 معادل 13.58 درصد گزارش شده که  این نرخ بیش از هدف کمی مصوب برنامه در سال 1397 است.

همچنین شاخص کاهش میزان مرگ و میر رده سنی 30 تا 70 سال در سال 1397 معادل 21.5 درصد هزار نفر جمعیت کل کشور  گزارش شده که با توجه به هدف کمی مصوب برنامه ( 301.9 درصد هزار نفر جمعیت)عملکرد بسیار مناسب‌تری داشته است.

برپایه همین گزارش، میزان کاهش مرگ نوزادان به کمتر از 7 در هزار تولد زنده در سال 1397 معادل 7.53 میزان در هزار تولد زنده گزارش شده که نسبت به سال 1396 معادل 7.5 درصد بهبود یافته است.


ارسال نظر

captcha