سیمین کاظمی، پزشک و جامعه‌شناس:

ایدز، بیماری جسمانی با پیوست انگ اجتماعی

مردم روستای چنار محمودی و به‌ویژه بیماران آن، نیازمند یک رویکرد حمایتگرانه هستند که از فشار اجتماعی علیه آنها بکاهد و آنها را به متن جامعه بازگرداند.

مهین داوری

تامین 24 / سیمین کاظمی در پاسخ به علل و عواملی که منجر به افشاگری و واکنش‌های تند و اعتراض‌آمیز روستاییان چنارمحمودی شده است، گفت: هنوز در مورد علل خشم و اعتراض مردم چنار محمودی، اطلاع دقیقی در دست نیست اما به نظر می‌رسد اقدام به بیماریابی در منطقه که منجر به شناسایی ناگهانی و همزمان تعداد قابل توجهی از موارد بیماری در روستا شده، این تصور را ایجاد کرده که عمدی در کار بوده و بهورز روستا مورد اتهام واقع شده است. به هر حال، بیماری ایدز یک بیماری عادی نیست و از آنجا که از بدو شناسایی‌اش در ایران با کجروی و انحراف اجتماعی تداعی شد، ابتلای به آن، فرد را در معرض قضاوت‌ها و فشارهای اجتماعی خُردکننده قرار می‌دهد. بنابراین قابل درک است که ابتلای تعداد قابل توجهی از افراد یک روستا، واکنش‌هایی همچون، بهت، انکار و خشم را برانگیزد.

 

کاظمی در گفت‌و‌گو با تامین 24، در پاسخ به این پرسش که تاخیر در واکنش وزارت بهداشت و اطلاع‌رسانی شفاف، چه تاثیری بر اصل موضوع داشت، بیان کرد: این اتفاق در کوچکترین واحد زیر مجموعه وزارت بهداشت، یعنی "خانه بهداشت روستایی" اتفاق افتاده و قابل انتظار است که تا موضوع در سطح وزارت مورد بررسی قرار گیرد، زمان نسبتا زیادی لازم باشد؛ اما با توجه به حساسیت موضوع، همین تاخیر وزارت بهداشت، موجب قوت گرفتن شایعات و افزودن به شاخ و برگ‌های ماجرا شد. از طرف دیگر به نظر می‌رسید که وزارت بهداشت در همان مرحله اول به علت ملاحظات مختلف آشکار و پنهانی که دارد، از گفتن تمام واقعیت اجتناب کرد و راه را برای تعابیر مختلف باز گذاشت. در حالی که از ابتدا حضور نمایندگانی از این وزارتخانه و پزشکان مورد اعتماد در میان مردم می‌توانست از ترس و اضطراب و خشم مردم بکاهد.

 

این دکترای جامعه شناسی در بیان چرایی بروز برخی بی اعتمادی‌ها نسبت به نظام سلامت کشور یا دیگر دستگاه‌ها در این مورد خاص یا موارد دیگر اظهار کرد: در فضای اجتماعی کنونی، تضاد منافع بین دولت و شهروندان احساس می‌شود و از نظر بسیاری از شهروندان، دولت لزوماً منافع عمومی را تعقیب نمی‌کند، از طرفی فقدان شفافیت، فساد مالی و چپاول اموال عمومی، بی‌اعتمادی ملت به دولت را تشدید کرده است. از این رو در واقعه‌ای مانند شیوع اچ.آی.وی در چنار محمودی، صداقت، بی‌طرفی و بی‌غرضی سیستم بهداشتی و درمانی پذیرفته نمی‌شود و این سیستم در انتشار عامدانه ویروس مقصر شناخته می‌شود.

 

این پزشک جامعه‌شناس در خصوص تبعات اجتماعی این رویداد و رویکرد لازم نظام سلامت در مواجهه با آن گفت: به دلیل آنکه ایدز یک بیماری اجتماعی است که استیگما یا انگ اجتماعی ضمیمه آن است، بیماران و اهالی روستا ممکن است زیر فشار اجتماعی سنگینی قرار بگیرند و از اجتماع بزرگتر رانده شوند و مراودات با آنها کمتر شود. چنین طرد اجتماعی و انزوای ناشی از آن ممکن است بیماران را ناامید کند و انگیزه درمان را از آنها بگیرد. مردم روستای چنار محمودی و به‌ویژه بیماران آن، نیازمند یک رویکرد حمایتگرانه هستند که از فشار اجتماعی علیه آنها بکاهد و آنها را به متن جامعه بازگرداند. نظام بهداشتی درمانی با توجه و مراقبت از بیماران و پیگیری وضعیت آنها در مراحل مختلف می‌تواند در مبارزه با بیماری به مبتلایان کمک کند. همچنین لازم است ترس‌های غیرواقعی از ایدز زدوده شود و به جامعه اطمینان داده شود که می‌توان سالم ماند، بدون آنکه علیه بیماران تبعیض روا داشت. ایدز راه‌های مشخصی برای انتقال دارد و تعاملات اجتماعی معمول موجب سرایت آن نمی‌شود؛ بنابراین برای پیشگیری از ایدز نباید بیماران یا مردم یک منطقه را محروم‌تر و منزوی‌تر کرد.


ارسال نظر

captcha