پژوهشگر مسایل اجتماعی:

برخورد پلیسی نه؛ چنارمحمودی نیازمند دیده‌شدن است

علی نوری، جامعه شناس و پژوهشگر مسائل اجتماعی با تاکید بر ضرورت حمایت اجتماعی از روستاییان چنارمحمودی گفت: این افراد هر اندازه حمایت اجتماعی وسیع‌تری دریافت کنند، در مقابل قدرت روحی و روانی آنها افزون‌تر و مقاومت آنها در برابر بیماری بیشتر می‌شود.

مهین داوری 

تامین 24 / علی نوری با تصریح بر اینکه قطعا مشخص شدن راه‌های ابتلا به اچ آی وی روستای چنارمحمودی لردگان و تعداد مبتلایان در بروز تبعات اجتماعی این واقعه اثر مستقیم دارد، افزود: هنوز علل ابتلا و تعداد مبتلایان به اچ آی وی در روستای چنارمحمودی لردگان به وضوح مشخص نشده است و آمار متناقضی از ابتلای تعدادی از افراد این روستا به دلایلی مفروض در رسانه ها منتشر می شود؛ اما ماهیت این رویداد منجر به بروز نگرانی، استرس و تا حدودی شایعات فراوان شده است و به همین دلیل، هنوز نمی توان به صورت دقیق، ابعاد اجتماعی این پدیده را بررسی کرد چراکه شیوه ابتلا و تعداد مبتلایان و ...  شفاف نیست و نیاز به اطلاع رسانی دقیق‌تر دارد.

 

وی در گفت‌و‌گو با تامین 24، افزود: در موقعیت کنونی، در مجموع تنها می‌توان به صورت کلی موضوع را آسیب‌شناسی کرد. فرد یا جامعه‌ای که به هر دلیل، بیم آلودگی و ابتلای قطعی آنها به ویروس اچ آی وی می‌رود، در ابتدا با اثرات روانی و اجتماعی این مسئله روبرو خواهند شد و احساس می‌کنند که حمایت اجتماعی از آنها دریغ شده است.

 

نوری اضافه کرد: منزوی شدن، احساس عدم امنیت، احساس منفی نسبت به خود و نگرانی از آینده، بخشی از آسیب‌های روانی مبتلایان به ایدز است که به مرور، باعث جداسازی و طردشدگی اجتماعی گسترده‌تر وی می‌شود. فرد مبتلا، به جهت خودپنداره ضعیف، تعاملات اجتماعی‌اش را به مرور، محدود و محدودتر می‌کند و در نهایت، پایگاه اقتصادی و سطح درآمدی او تحت تاثیر قرار می‌گیرد و ضعیف و بی‌بنیه‌تر می‌‎شود و در نهایت، عدم رضایت از زندگی در وی نهادینه شده و روحیه‌اش به‌شدت تخریب خواهد شد.

 

این پژوهشگر مسایل اجتماعی با اشاره به شایعات متفاوت در شیوه ابتلای مردمان این روستا گفت: به جهت تابو بودن بیماری ایدز در کشور ما و عدم اطلاع‌رسانی شفاف و بی‌پرده، همواره حتی در صورت قطعیت ابتلا، فرد هرگز تمایلی به افشای این موضوع ندارد، اما افشاگری این اتفاق در روزهای اخیر نشان داد که مردمان این روستا، مدعی‌اند که مبتلایان در اثر رفتار پرخطر مبتلا نشده‌اند و ظاهرا قصوری صورت گرفته است و به همین علت، در صدد احقاق حق خویش هستند. در هر صورت اگر این فرض واقعیت داشته باشد، ابعاد طردشدگی این پدیده کم‌رنگ‌تر خواهد بود و به نظر می‌رسد که مردم و افکار عمومی، با آنها رفتاری همدلانه خواهند داشت چراکه به چشم قربانی به آنها نگاه می‌کنند. اگرچه انگ اجتماعی، یک سازه اجتماعی است و ربطی به ماهیت بیماری ندارد و در هر صورت، ترس از انتقال ایدز ممکن است توجه و نگاه‌های اجتماع را به خود معطوف کند، اما در مجموع، بسیاری از افراد ممکن است تا ابد در برقراری ارتباط و تعامل اجتماعی با فرد یا جامعه مبتلا محتاط‌تر رفتار کنند.

 

وی سرعت‌بخشیدن در ورود و تداوم استقرار پزشکان، جامعه‌شناسان و مددکاران اجتماعی به محل حادثه را ضرورتی انکارناپذیر خواند و گفت: مسئولان امر باید نسبت به اعزام کادر پزشکی و مددکاری متبحر به آن روستا دقت‌نظر و سرعت عمل داشته باشند و اگرچه حضور نیروی انتظامی به‌منظور نظم‌دهی لازم است، اما باید به دور از برخورد پلیسی و امنیتی تنها با گفت‌و‌گوهای تخصصی و اطلاع‌رسانی‌های شفاف  مردمان آن روستا را به آرامش رساند. 

 

این جامعه‌شناس افزود: در این روزها، اهالی روستای چنارمحمودی نیازمند دیده و شنیده شدن هستند و اطمینان خاطر از اینکه خدمات درمانی لازم را دریافت خواهند کرد، باید به ساکنان آن روستا داده شود.  ابعاد موضوع نیز باید به دقت و متعهدانه و به دور از جوسازی بررسی شود و اگر کوتاهی صورت گرفته است، با اهمال‌کاران برخورد جدی و قانونی صورت گیرد. نباید با پیشداوری و برخی اطلاع‌رسانی‌های نادرست، آشوب درونی این افراد را متلاطم‌تر کنیم و متاسفانه برخی از مسئولان امر، این چنین عمل کردند. 

 

نوری با اشاره به اینکه حمایت اجتماعی از این روستاییان، اثرات این بیماری را کمتر می‌کند، افزود: این افراد هر اندازه حمایت اجتماعی وسیع‌تری دریافت کنند، در مقابل قدرت روحی و روانی آنها افزون‌تر می‌شود و به تبع آن، مقاومت آنها در برابر بیماری نیز بیشتر خواهد شد.

 

این آسیب‌شناس مسائل اجتماعی، با اشاره به سطح و جایگاه اجتماعی مردمان این روستا در مواجهه آنها با این بیماری گفت: مردمان این روستا به دلیل سطح تحصیلات، جایگاه اجتماعی و طبقاتی ویژه‌ای که دارند، نیازمند حمایت و توجه بیشتر هستند و طبیعتا در صورت ابتلا به این بیماری، دچار ترس بیشتری خواهند شد و این موضوع، پذیرش و نوع مواجهه و برخورد آنها با این بیماری را سخت‌تر و بغرنج‌تر می‌کند.


ارسال نظر

captcha