یادداشتی از مهدی اسفندیار

پزشکان مقصر یا بیگناه؟!

طی سال‌های اخیر در نشست‌ها و محافل رسانه‌ای مرتبط با حوزه سلامت نقدهایی نسبت به جامعه پزشکی مطرح می‌شود که بسیاری از این انتقادات به دور از انصاف بوده و به نوعی مشکلات ساختاری نظام سلامت را تنها به جامعه پزشکی محدود می‌سازد.

تامین 24 / ساختار و سیستم نظام درمانی ما به گونه‌ای است که امکان تولید بی‌عدالتی و بی‌اخلاقی در آن وجود دارد و این ساختار است که باید اصلاح شود و در اکثر موارد عملکرد پزشکانی که در مورد آنها نقد وجود دارد، معلول این ساختار نا‌مناسب است. در این ساختار هرچه پزشک شریف‌تر باشد، عایدی کمتر و روزگار سخت‌تری برایش رقم می‌خورد.

 

سیستم به گونه‌ای است که برای مهمترین فرآیند درمان یعنی ویزیت هیچ ارزشی قائل نیست و عملا تا پزشک سرم تراپی نکند، آنژیوگرافی نکند، سزارین نکند و ...، دچار مشکل در معیشت روزمره‌ی خود می‌شود. سازمان‌های بیمه‌گر فاقد استراتژی اصولی برای تشویق پزشکان شریف هستند و فقط خاطیان را تنبیه می‌کنند که فقط پزشکان عمومی را شامل می‌شود.

 

در آسیب‌شناسی وضع حاضر، تمامی اضلاع نظام درمانی اعم از انجمن‌های تخصصی تا وزارت بهداشت و سازمان‌های بیمه‌ای و نهادهای قانون گذاری چون کمیسیون بهداشت مقصرند‌‌. اقتصاد نظام سلامت ما، تامین و توزیع نیروی انسانی و فرآیند جذب هیئت علمی و سیستم پرداخت و ارزش‌گذاری خدمات گروه‌های مختلف پزشکی و پرستاری و پیراپزشکی دچار اشکالات اساسی است و تعارض منافع در همه جای آن بی‌داد می‌کند.

 

برای برون رفت از این شرایط دو راه وجود دارد؛ راه اول نزاع خبری و حمله‌های غیرکارشناسی و تعمیم شرایط اندکی از جامعه‌ی پزشکی بر عموم و آزار روحی و روانی این جامعه و از بین بردن اعتماد عمومی است.

 

راه دوم این است که انجمن‌های تخصصی سریع‌تر راهنماهای بالینی را بر اساس تجربه‌ی دنیا ترجمه کنند البته نه مثل پروتکل آنژیوگرافی وزارت بهداشت که به حالت بی‌اثری درآمده است.

 

بیمه‌ها ویزیت را تقویت و پروسیجرها را اصلاح کنند و برای پزشکانی که به صورت علمی و با کیفیت ویزیت می‌کنند، پاداش تعیین کنند.

 

وزارت بهداشت تعلل‌های چند دهه‌ای در تامین زیرساخت‌هایی چون نسخه الکترونیک سلامت را جبران کند و به جای برون سپاری خرید خدمت از بخش خصوصی را در دستور کار قرار دهد.

 

صدا و سیما و نظام پزشکی و وزارت بهداشت و بیمه‌ها باید نشست‌های تخصصی برگزار کنند و منتقدان را بها دهند و حاکمیت نیازهای کشور را مطالبه کند. این نیازهای اساسی در محافل کارشناسی تشخیص داده می‌شود و نه در حرف‌های عامه پسند.

 

در رعایت حقوق بیماران و افزایش کیفیت درمان، انجمن‌ها مقصرند چون در تدوین گایدلاین‌ها منفعل هستند؛ در توزیع منابع به دلیل تعارض منافع، بازهم بخشی از تفصیر متوجه‌ی پزشکان دخیل در تدوین کتاب ارزش‌های نسبی است. منافع عموم جامعه‌ی پزشکی و مردم و حاکمیت در رفع سریع تعارض منافع و واگذاری مناصب به متخصصین مدیریت نظام سلامت است.

 

قربانی همه این تقصیرات مردم و پزشکان عمومی و برخی تخصص‌ها و بیمه‌ها هستند.

 

مهدی اسفندیار، پژوهشگر حوزه سلامت

منبع:‌ اداره‌کل روابط‌عمومی سازمان تامین‌اجتماعی


ارسال نظر

captcha