یادداشتی از علی‌اکبر قاضی‌زاده

محو شدن حقوق انسان‌ها

مهم‌ترین خبر و موضوعی که این روزها بنده با وسواس و دغدغه مطالبش را تا جایی که ابزارش را در اختیار داشته باشم، دنبال می‌کنم، اخبار مربوط به بحرانی است که میان ما و قدرت‌های بزرگ جهان در جریان است؛ تنش‌های خلیج‌فارس و درگیری‌های لفظی بین ایران و امریکا و اروپا.

تامین 24 / به خاطر دارم در دوره جوانی، گمان می‌کردیم عدالت، حقوق بشر، حقوق انسان‌ها، سهم انسان‌ها از زندگی و موضوعاتی از این دست فقط در مغرب زمین است که شناخته و درک شده است و این ما هستیم که محروم مانده‌ایم و به هیچ چیز احترام نمی‌گذاریم. اما حالا همه‌ چیز برعکس شده انگار و متاسفانه حالا می‌بینیم دنیا به دورانی رسیده است که تمام ارزش‌ها محو شده و نظرات و کتاب‌هایی که فیلسوفان بزرگی مانند ژان پل سارتر یا قدیمی‌ترها چون دکارت و دیگران، در مورد ارزش انسانیت نوشته‌اند گویا همگی محو شده‌اند و تنها یک چیز در انتها مانده و آن هم موضوع قدرت است. قدرتی که باعث شده امروز دولتی مانند دولت امریکا بتواند قدرت خودش را با موفقیت به دنیا دیکته کند و نکته جالب‌تر هم این است که دیگران نیز از آن قدرت تمکین می‌کنند و دنباله‌رو زورگویی‌ و دیکتاتوری جهانی این دولت حرکت می‌کنند.

تجربه نشان داده این دست آخر اما این مشکلات نیز مانند بسیاری دیگر از بحران‌ها حل خواهد شد یا آرام‌تر می‌شود، ولی سوال اینجاست که در پایان این اتفاقات و دخالت‌ها در هر کشوری و درگیر شدن مردم این کشورها با مشکلات مختلف، مثلا در ذهن یک عراقی، در ذهن یک افغان، یک یمنی، یک سوریایی، یک بولیویایی و مردمی که امریکا قصد دخالت در امور کشورشان دارد، از ارزش‌های انسانی چه چیزی باقی می‌ماند و این مردم برای امیدواری چه چیزی دارند؟ متاسفانه اکثر این ارزش‌ها زیر چتر مصلحت یک کشور رفته است حال آنکه معلوم نیست اینها واقعا مصلحت آن کشور است یا نه. برای همسایگان خودمان هم متاسفم، به خصوص همسایگان جنوبی که در چنین فضایی پیش افتاده‌اند و تصور می‌کنند همیشه محبوب باقی می‌مانند و متوجه نیستند که این دیکتاتور می‌تواند سراغ آنها هم برود و از اینکه این غول بی‌شاخ و دم ممکن است فردا نسبت به آنها نیز همین معامله را بکند، غافل هستند.

در کنار اینها اگر بخواهم به موضوع دیگر که دغدغه حرفه‌ای‌ام هست اشاره کنم، باید به جریان اخبار در رسانه‌های داخلی بپردازم و از پوشش رسانه‌های خودمان درباره این موضوع بگویم. به عقیده من پوشش رسانه‌های ما درباره این موضوع هنوز هم ضعیف است و هنوز جای خالی بسیاری از مطالب احساس می‌شود؛ از خبرها تا تحلیل‌های درست. امروز اوضاع بسیار حساسی است. مجریان و مسوولان هم باید بیشتر از هر زمانی با مردم صادق باشند و به مردم بگویند که چه می‌خواهند و مصلحت و منفعت عمومی را صادقانه با مردم در میان بگذارند. در واقع با روزنامه‌نگاران رک و صریح باشند تا آنها هم بدانند مسائل حساس امروز جامعه چیست و از مطالبات کشور آگاه باشند. باید حواس‌مان باشد اگر می‌خواهیم همه مردم را به یک مبارزه عمومی در برابر دشمن بیرونی دعوت کنیم، راهی نیست جز اینکه آگاهانه این حرکت را انجام دهیم و مردم باید بدانند در مقابل چه چیز می‌خواهند بایستند و دفاع کنند و به خوبی با این دیکتاتوری و قلدرمآبی بیرونی آشنا و با یکدیگر متحد شوند.

 

علی‌اکبر قاضی‌زاده، روزنامه‌نگار پیشکسوت 

منبع: روزنامه اعتماد 


ارسال نظر

captcha