معاون وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی:

کار کودکان به رسمیت شناخته شود

معاون رفاه اجتماعی وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی با اشاره به نگاه حاکم مبنی بر عدم اشتغال کودکان به عنوان یک ارزش در کشور گفت: وقتی می گوییم کودک نباید کار کند، راه را برای تامین امکانات رفاهی کودکان کار مانند تامین بهداشت می بندیم. درحالی که وزارت رفاه در کنار شهرداری می تواند در این زمینه ورود کند به شرط اینکه این موضوع به رسمیت شناخته شود.

تامین 24 / احمد میدری معاون رفاه اجتماعی وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی در نشست «یغمای کودکی» که به منظور بررسی نتایج پژوهش شناخت، پیشگیری و کنترل پدیده زباله گردی کودکان در تهران برگزار شد، اظهار داشت: برخی مسائل سیاستگزاری ها در خصوص زباله گردی به ویژه زباله گردی کودکان پیچیده است؛ مثل ساختن مدرسه که کار آسانی است اما ارتقای آموزش سخت است. زباله گردی و حل این پدیده در جامعه ما نیز کار راحتی نیست. تلاش‌هایی صورت گرفته اما به نتیجه نرسیده‌ایم. چراکه برخی از ما به ارزش‌هایی پایبندیم که امکان راه حل را برای ما بسته است.

وی افزود: این ارزش‌ها چیست؟ اول اینکه خیلی از ما نمی‌خواهیم حضور اتباع افغان در ایران را به عنوان ارزش بشناسیم و آن را بپذیریم. ۲ تا سه میلیون کارگر افغان داریم که ۷۰۰ هزار نفر آنها رسمی هستند.
میدری تصریح کرد: سعی داشتیم برای رسمی کردن ورود اتباع افغان در ایران قدم برداریم اما خانه کارگر مانع از این کار شد. آنها معتقد بودند که طبق قانون کار ایران باید کارگر ماهر وارد کشور شود و در نهایت برای رایزنی در این خصوص حاضر به شرکت در جلسه نبودند تا به اتفاق نظری مشترک برسیم.

وی بیان کرد: با وجود دیدگاه‌هایی مثل اینکه افاغنه نباید وارد کشور شوند و قانون کار نباید خدشه دار شود یا کودک نباید کار کند، نمی‌شود کاری را پیش برد. باید اول راجع به حل این موضوعات جلسات مشترکی با نهادهای مختلف تشکیل شود و درباره بحث و گفت و گو درباره کودکان و اخلاقیات و ارزش‌هایمان تفکیک قائل شویم.
میدری افزود: این مشکلات حل نمی‌شود مگر اینکه درباره سیاست هایمان تجدیدنظر کنیم و به یک اتفاق نظر مشترک برسیم.

«یغمای کودکی» عنوان کتابی است پژوهشی درباره شناخت، پیشگیری و کنترل پدیده زباله گردی کودکان تهران که به همت انجمن حمایت از حقوق کودکان تهیه شد و عصر دیروز در نشستی به مناسبت روز جهانی منع کار کودک از این کتاب پژوهشی با حضور کارشناسان و صاحب نظران این حوزه رونمایی شد. آنها در این نشست به بررسی معضلات زباله گردی کودکان پرداخته و در خصوص حذف و حل این پدیده صحبت کردند.

 

زباله گردها بیشتر مهاجرند
مروئه وامقی عضو هیأت علمی دانشکده علوم بهزیستی و توانبخشی نیز با اشاره به تحقیق یک مؤسسه پژوهشی در آلمان که به درخواست سازمان بین المللی کار روی پروژه‌های زباله گردی کار کرده بودند، گفت: این تحقیق شامل ۱۴ پروژه روی کشورهای آسیا و آمریکای لاتین بوده و در همه آنها به این نتیجه رسیده‌اند که علت اصلی زباله گردی در همه محل‌های پژوهش فقر بوده است. این اتفاق دلایل مختلفی داشته یا سرپرست خانواده قادر به کسب درآمد نبوده، یا مهارت کافی نداشته، فرصت شغلی در اختیارش نبوده یا مشکلات اقتصادی داشته است.
وی با طرح این سوال که چرا زباله؟ ادامه داد: چون زباله به عنوان درآمدی است که قابل دسترس است و یادگرفتن تفکیک زباله‌های تر و خشک کار پیچیده‌ای نیست. از طرفی افرادی که کودکان را تشویق به زباله گردی می‌کنند، پیشنهاد امکاناتی مثل جای خواب، سرپناه و درآمد بالا و امکانات دیگر را می‌دهند.
وامقی اضافه کرد: در این پژوهش زباله گردها اغلب مهاجرانی هستند که از شهرهای دیگر می آیند که امکان دسترسی به یکسری امکانات و فرصت‌های شغلی ندارند و مجبور به این کار می‌شوند. در این بین بچه‌ها خیلی از اوقات با اعضای خانواده خود در محل تجمیع یا تدفین یا جمع آوری زباله در خیابان‌ها همراه هستند. البته طبق این تحقیق دخترها کمتر از پسرها در زباله گردی درگیر شده‌اند.

عضو هیأت علمی دانشکده علوم بهزیستی تاکید کرد: شرایط کاری پر از مخاطره، نامطلوب، انگ و برچسب و تحقیر از جمله مشکلات زباله گردها هستند.
وی با بیان اینکه سه رویکرد مداخلات در این پژوهش مطرح شده است، ادامه داد: رویکرد مبتنی بر رفاه، مبتنی بر حقوق و رشد کودک مطرح شده است.
وامقی خاطرنشان کرد: رویکرد مبتنی بر رفاه معتقد است که این افراد در شرایط بدی هستند و باید امکانات و نیاز روزانه شأن مثل نیاز به بهداشت و ابزارهای محافظتی تأمین شود. در رویکرد مبتنی بر رشد، به کودکان این طور نگاه می‌شود که فقیرند باید روی آنها سرمایه گذاری آموزشی کرد، مشاغل جایگزین برایشان درنظرگرفت و توانایی‌هایشان را ارتقا داد. در رویکرد مبتنی بر حقوق، جایگاه سیاسی و امکان برای مطرح کردن این افراد باید فراهم شود. باید دیده و شنیده شوند و سعی کنیم که حقوقشان تأمین شود.
وی تاکید کرد: بر اساس این پژوهش باید تعاونی‌هایی باشد که دست افراد سودجو کوتاه شود درباره کودکان زباله گرد در جامعه اطلاع رسانی شود. این افراد را به رسمیت شناخت و برای تأمین نیازهای حداقلی شأن مثل بهداشت ورود کرد. با افزایش درآمد خانواده‌ها، کودکان را از چرخه کار بیرون کشید و امکانات بهتری را برایشان در نظر گرفت.
وامقی افزود: لازم است که ترکیبی از این فعالیت‌ها برای کاهش زباله گری و خارج شدن کودکان از این چرخه در نظر گرفت. این درحالی است که سازمان‌های مردم نهاد باید در کنار هم و همکاری دولت کار را پیش ببرند و برای کاهش این پدیده از ارتباط با سازمان‌های بین المللی نیز غافل نشوند.

 

۸۹ درصد زباله گردها مهاجرند
فرشید خضری از اعضای انجمن و دستیار پژوهش کودکان زباله گرد در خصوص یافته‌های این پژوهش گفت: برای حذف زباله گردی کودکان ما به تولید دانش و علم در این حوزه نیازمندیم. اینکه چه عواملی باعث زباله گردی در تهران شده و چه پیامدهایی دارد و برای ساماندهی، جمع آوری و کاهش آسیب‌های ناشی از زباله گردی چه باید کرد نیاز به تأمل و پژوهش دارد.
خضری با بیان اینکه در این پژوهش آنها با ۳۰۲ زباله گرد که ۵۲ درصد آنها کودک بودند، مصاحبه کرده‌اند، گفت: عوامل اصلی زباله گردی در سطح تهران فقر، فقدان فرصت‌های اقتصادی و شیوه مدیریت پسماندهای شهری است. این درحالی است که قدمت شهرداری ۱۰۰ سال است اما تاکنون موفق شده با راه اندازی غرفه‌های بازیافت و ماشین‌های مخصوص جمع آوری زباله تنها حدود ۱۵ درصد از زباله‌های شهر تهران را جمع آوری کند.
این عضو انجمن ادامه داد: واگذاری مناطق به پیمانکاران و نحوه اجرای کار آنها غیرقانونی است و این درحالی است که زباله گردها به لباس و ابزار ایمنی تجهیز نشده‌اند و در این بین از کودکان نیز برای جمع آوری زباله استفاده می‌شود.
وی با اشاره به اینکه ۸۹ درصد زباله گردها به شیوه غیرقانونی وارد کشور شده‌اند، تصریح کرد: عوامل زیادی در ایجاد زباله گردی اثر دارد. از جمله تبعیض‌های ساختاری و بین فردی، شکل گیری بازار زباله، شبکه‌های روابط اجتماعی و کار میان زباله گردها که یکدیگر را وارد این کار می‌کنند.
خضری درباره پیامدهای زباله گردی گفت: کیفیت پایین زندگی، آسیب‌های جسمی و روانی (۷۳ درصد زباله گردها هنگام کار زخمی می‌شوند)، بیمار شدن زباله گردها، تأثیر منفی و آسیب زدن زباله گردی بر رشد عاطفی، هیجانی و ذهنی فرد و قربانی جرم و خشونت شدن از جمله پیامدهای زباله گردی است.
عضو انجمن حمایت از حقوق کودکان همچنین با اشاره به اعمال خشونت به قشر زباله گرد تاکید کرد: این افراد ۶۹ درصد از سوی شهرداری، ۴۲ درصد از سوی شهروندان ،۱۴ درصد از سمت زباله گردهای دیگر و ۱۲ درصد از سوی نیروهای رسمی مثل مأموران نیروی انتظامی مورد خشونت قرار می‌گیرند.
وی خاطرنشان کرد: برای ساماندهی زباله گردها عواملی از راهکارها نیاز است و باید به صورت نظام مند و با همکاری عوامل مختلف به این مساله رسیگی کرد.


ارسال نظر

captcha