یادداشتی از جمال رازقی جهرمی

چگونه دلالی بر تولید غلبه کرد؟

تامین 24 / به نظر می‌رسد، تنها راه درمان شرایط امروز اقتصادی و راه رهایی‌بخش واحدهای تولیدی از رکود را می‌توان حرکت در راستای نام‌گذاری سال98 توسط مقام معظم رهبری دانست. مسیر اقتصادی که در چند دهه گذشته طی کرده‌ایم با مسیر اقتصادی که چند سالی است توسط مقام معظم رهبری نام‌گذاری می‌شود، همسونبوده و رهنمودهای اقتصادی ایشان مغفول مانده است. به‌جای آنکه به تولید ثروت از طریق توسعه تولید بپردازیم، سیستم رباخواری و دلالی رواج یافته است. طبیعی است که این مسئله فشار سنگینی به زندگی مردم وارد می‌کند. اتفاقی که افتاده این است که ما با ترویج سیستم بانکداری بدون ضابطه و برخلاف اصول علمی در دنیا، تعداد زیادی بانک و موسسه اعتباری در کشور تاسیس کرده‌ایم. همان طور که مشخص است، وظیفه بانک این است که سپرده‌ای را از مردم بگیرد و به عده دیگری قرض دهد تا خودش و سپرده‌گذار هم سودی ببرند.زمانی میزان سودهای بانکی به چندصد درصد می‌رسید. در نهایت، بانک‌ها قیمت تمام‌شده پولشان گران تمام شد و تسهیلات گرانی را پرداخت کردند، بنابراین آن حجم از پول که برای تولید پرداخت کرده بودند، نتوانست سودی را که آن‌ها انتظار داشتند، برگرداند. در این بین بانک مرکزی هم به وظیفه‌اش که هدایت پول در بخش‌های مختلف اقتصاد است، به‌درستی عمل نکرد. این حجم از سپرده‌ها با میزان سود واهی، به سمت تامین مالی قاچاق در کشور دامن زد.نقدینگی کشور که در ابتدای دولت آقای احمدی‌نژاد 64هزار میلیارد تومان بود، به تدریج به بیش از یک میلیون و 800 هزار میلیارد تومان رسیده که 80درصد این مبلغ به‌صورت سپرده‌های بلندمدت نزد نظام بانکی است. اگر با همان نرخ 15درصد هم حساب کنیم، نظام بانکی می‌بایست سالی حدود 450 هزار میلیارد تومان سود برای این سپرده‌ها شناسایی کند. در صورتی که تمامی بخش‌های اقتصادی کشور اعم از دولتی و خصوصی، میزان سود سالانه‌شان از 110هزار میلیارد تومان تجاوز نمی‌کند، بنابراین اگر این بخش‌های اقتصادی همه سودشان را هم به‌عنوان بهره بانک بپردازند، باز هم این نظام بانکی سالی حدود 350 هزار میلیارد تومان کسری دارد.از طرف دیگر، رشد این نقدینگی که در حقیقت سود موهوم است، وقتی به سمت هر کالایی سوق پیدا می‌کند، اعم از مسکن، سکه، ارز و خودرو، قیمت‌ها نجومی بالا می‌رود. تا پیش از این، کشور با درآمد نفتی، این شکاف‌ها را پُر می‌کرد، اما از این پس باید به‌دنبال راه دیگری بود.با تمام این اوصاف، شرایط نابسامان امروز را گاهی تماما"به تحریم نسبت می‌دهیم. اگرچه تحریم در بروز شرایط فعلی کشور تاثیر دارد، اما برای برخی بی‌تدبیری‌ها که منجر به این وضعیت اقتصادی شده، چه نقشی قائل هستیم؟ این کشور آن‌قدر پتانسیل دارد که می‌تواند بدون فروش نفت هم ادامه حیات دهد. در این شرایط اگر سیاست‌های نادرست را کنار بگذاریم می‌توانیم  از رکود رهایی یابیم.

 

نویسنده: جمال رازقی جهرمی؛ عضو هیئت‌مدیره کانون عالی انجمن صنفی کارفرمایان ایران

منبع: آتیه نو


ارسال نظر

captcha