یادداشتی از دیتی آندرس

کلان‌روندهای آینده بازار کار

گزارش سده سازمان بین‌المللی کار، دستاوردهای تاریخی را در ارتقای کار شایسته و همین طور موضوعات مرتبط با توسعه اقتصادی و اجتماعی گرامی می‌دارد. همانند بسیاری از کشورهای جهان در خلال سال‌های 1914 تا 1919، ایران نیز به‌رغم اعلام بی‌طرفی، از آسیب‌ها و صدمات جنگ جهانی اول متاثر شد.

دیتی آندرس؛ مدیر بخش اصول و حقوق بنیادین کار سازمان بین‌المللی کار

تامین 24 / بعد از جنگ، بسیاری از کشورها با تقاضای رو به فزونی کار و همین طور حق اشتغال برای زنان روبه‌رو شدند و جنبش‌های کار به‌سرعت در سراسر دنیا رشد یافت، بنابراین کشورها و از جمله ایران چاره را در این دیدند که سازمان بین‌المللی کار را تاسیس کنند. ایران به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران و هم‌اینک یکی از اعضای اصلی هیئت‌مدیره سازمان بین‌المللی کار است که موفق شده بسیاری از مسیرها، روندها و رویکردهای این سازمان را متاثر کرده و متقابلا هم از خدماتی به‌ویژه در حوزه‌های سه‌جانبه‌گرایی، استانداردگذاری‌های نظارتی، کمک‌های فنی، تبادل اطلاعات و دانش و تبادل‌نظر با اعضای دیگر و گروه‌های کارگری و کارفرمایی برخوردار شود. سازمان بین‌المللی کار در صدمین سالگرد تاسیس خود، گزارشی درباره آینده کار و آتیه‌ای روشن‌تر برای کار منتشر کرده که موضوع همایش ملی کار آینده ایران نیز هست. باید تاکید کنیم از جمله اصول و موازین آینده کار، شکل‌دادن به تحولات درون روابط کار است. باید آینده‌ای را بسازیم که خواستار آن هستیم و در این راه لازم است به برخی از اصولی که در گذشته، سازمان بین‌المللی کار آن‌ها را وضع کرده، توجه کنیم. این اصول و موازین با معاهده ورسای، بیانیه فیلادلفیا، بیانیه اصول و حقوق بنیادین کار و همین طور بیانیه عدالت اجتماعی برای جهانی‌شدن عادلانه تدوین شده که همگی برای فعالان کارگری و کارفرمایی، مردان و زنان به‌طور کلی برای همه مبنایی الهام‌بخش بوده‌اند. یکی از مبنایی‌ترین این اصول، آزادی کارگران و کارفرمایان برای چانه‌زنی جمعی و بحث گروهی است که در مقاوله‌نامه‌ها و کنوانسیون‌های 87 و 98 درباره آن‌ها صحبت شده است. صرف‌نظر از اینکه کشورها به این مقابله‌نامه‌های بنیادین پیوسته باشند یا خیر، اجرای موثر اصول بنیادین از جمله بحث آزادی برای چانه‌زنی‌ها که حق اعتصاب صلح‌آمیز را نیز دربرمی‌گیرد، به‌مثابه یک ضربه‌گیر عمل می‌کند و از ناآرامی‌های اجتماعی پیشگیری می‌کند و از طرفی نیز از حجم نابرابری‌ها در بازار کار می‌کاهد. این موضوع به‌خصوص در ارتقای بهره‌وری، بسیار موثر است و همان طور که در تجربه‌های جهانی دیده‌ایم، آن دسته از کشورهایی که در رویکردها، باور عمیق خود را نسبت به گفت‌و‌گوی اجتماعی نشان دادند، به شکلی موثرتر بحران‌های اجتماعی را پشت‌سر گذاشته‌اند و آن‌هایی هم که این کار را نکردند هم‌اکنون به اصلاحات در رویکردها و سیاست‌های خود روی آورده‌اند و عزمشان را بر این نهاده‌اند که به‌صورت جامع‌تر و فراگیرتر به موضوع چانه‌زنی‌های جمعی، تشکل‌یابی و گفت‌و‌گوی اجتماعی بپردازند. حتی تحقیقات نیز اثبات کرده‌اند که برخی از کشورها با چنین اصلاحاتی به رشد اقتصادی بالا نیز دست یافته‌اند. یکی دیگر از اصول مهم سازمان بین‌المللی کار، برابری رفتار در حرفه‌ها و مشاغل است که با نام پرداخت برابر برای کار هم‌ارزش در کنوانسیون شماره «111» مطرح شده است. امروزه میلیون‌ها نفر از زنان در سراسر جهان وارد مشاغلی شده‌اند که در گذشته دستیابی به آن متصور نبود. بسیاری شرکت‌ها به ائتلاف سازمان بین‌المللی کار در زمینه لزوم پرداخت برابر برای کارهای هم‌ارزش پیوسته‌اند، چراکه دریافته‌اند این موضوع ارزش‌افزوده بیشتری به سمت کسب‌وکارهای آن‌ها سرازیر کرده و در نهایت نیز با رقابت‌پذیرتر کردن شرایط، اقتصاد کشورشان را مقاوم‌تر می‌کنند به‌علاوه همان طور که همه ما می‌دانیم کار کودک و کار اجباری به‌طور گسترده در جهان محکوم شده و ما در حوزه مبارزه و رفع این دو نوع کار در سراسر جهان، شاهد پیشرفت‌هایی شگرف بوده‌ایم. البته پیشرفت مداوم و پیوسته در زمینه کار اجباری و کار کودک،نیازمند خواست سیاستی قوی، سیاست‌های اجتماعی پیشرو و بازرسی کار قدرتمند است. همچنین لازم است بر مواردی مانند ایمنی مشاغل، کف حمایت‌های اجتماعی، ساعات کار و دستمزدها تمرکز ویژه‌ای شود.

علاوه بر اصول و مبانی، موضوع آینده کار، نیازمند اطلاعات دقیق است تا بتوان روندها را با دقت بالا پیش‌بینی کرد. در دنیای امروز برای استفاده مطلوب و هدفمند از هوش مصنوعی، فناوری‌های نوین، اقتصاد دیجیتال، نیاز به تمهیدات ویژه و مهارت‌های خاص است. براساس پژوهشی که سازمان همکاری‌ و توسعه اقتصادی (OECD) انجام داده، در آینده‌ای نزدیک، 14درصد مشاغل، ماشینی خواهند شد، 31درصد مشاغل نیز به‌صورت عمیقی متاثر از انقلاب عظیم دیجیتال و اتوماسیون قرار می‌گیرند و بسیاری از افراد بالغ در آینده بازار کار، نیازهای مهارتی جدیدی خواهند داشت. این‌ها نشان می‌دهد که ما در عصر کنونی برای مدیریت مسائلمان نیاز به بازمهندسی سیستم‌های آموزشی و مهارت‌آموزی داریم. مؤلفه تأثیرگذار دیگر تغییرات جمعیتی، بحران بیکاری جوانان، سطوح غیرمترقبه مهاجرت نیروهای کار، مشارکت زنان در بازار کار، تغییرات اقلیمی و کمبود منابع است که سیستم‌های اجتماعی و اقتصادی را بسیار متاثر کرده و هرکدام از آن‌ها نیروهای کار و آینده آن‌ها را با چالش‌هایی جدی روبه‌رو می‌کند، به‌خصوص نابرابری و فقر

 را در میان گروه‌ها و اقشار کم‌توان و فقیر تشدید می‌کند. این کلان‌روندها همه کشورها، از جمله ایران را بدون استثنا متاثر کرده‌اند، بنابراین لازم است دولت‌ها پاسخی مناسب و شایسته به آن‌ها با هدف تامین منافع مردم خودشان بدهند.

در این مسیر بازاندیشی سیاست‌ها و رویکردها لازم است، به‌خصوص توجه به موضوعاتی مانند سه‌جانبه‌گرایی و انواعی از مدل‌های تشکل‌یابی نمایندگی‌کننده افراد و سازگارگر در بازار کار که از قبلِ آن، همه افراد و گروه‌ها بتوانند صاحب صدا و نظر شوند، اهمیتی اساسی دارد.

ما واقف هستیم که ایران دوران سختی را به‌دلیل بحران‌‌های اقتصادی ناشی از اثرات تحریم‌ها پشت سر می‌گذارد. در چنین شرایطی ما به ترکیبی هوشمندانه و همگرا از سیاست‌ها که بر ایجاد نهادهای فراگیر بازار کار تمرکز کند، نیاز داریم. همچنین گفت‌وگوی اجتماعی میان

سازمان‌ها، نهادها و تشکل‌های کارگری و کارفرمایی در تلطیف و کاهش اثرات بحران و یافتن راه‌حل‌های پایدار به ایران کمک می‌کند. سازمان بین‌المللی کار متعهد به همکاری با ایران برای کاهش اثر تحریم‌ها و رفع چالش‌های به‌وجود آمده است و این مهم را با کمک‌های فنی، انتقال

 فناوری‌ها و تبادل دانش به‌واسطه همکاری‌های نزدیکی که در چند سال گذشته شکل گرفته و همین طور همراهی دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در ایران پیش خواهد برد و امیدواریم

حاصل این تعاملات، ترسیم آینده‌ روشن‌تری برای بازار کار ایران باشد.

 

منبع: هفته نامه آتیه نو

 


ارسال نظر

captcha