از سوی پژوهشگران دانشگاه یورک کانادا ارائه شد

چگونگی حضور سازمان های عمومی در شبکه‌های اجتماعی

نشست تخصصی با عنوان «بررسی و ارزیابی به کارگیری شبکه‌های رسانه‌ای» اختصاص به ارائه یک طرح پژوهشی در زمینه شبکه‌های رسانه‌ای داشت که توسط سارا موسی‌زاده، دکترای مطالعات فرهنگی و رسانه و کوثر کریمی‌پور، دکترای جامعه شناسی از دانشگاه یورک کانادا، تهیه شده است. این نشست به همت موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی برگزار شد.

سلاله صدرائی

تامین 24 / در این نشست که به ارائه نتایج یک پژوهش در زمینه «بررسی و ارزیابی به کارگیری شبکه‌های رسانه‌ای» در سازمان‌های عمومی و دولتی اختصاص داشت، اهمیت استفاده از شبکه‌های رسانه‌ای توسط سازمان‌ها بررسی شده و نحوه این تعامل مانند داشتن چشم‌انداز، تولید محتوا و مراحل اجرایی آن به عنوان راهبردهای اصلی حضور در شبکه‌های رسانه‌های مطرح و ارزیابی شد.    

 

دکتر سارا موسی‌زاده،‌ ابتدا اهمیت بررسی موضوع طرح را با یک مثال تجربی بیان کرد و افزود: در سال 2010 اداره پلیس منچستر، برای جلوگیری از بحران کاهش بودجه، راهکارهای مبتکرانه‌ای را به کار بست؛ بر این اساس، تصمیم گرفت که تماس‌هایی را که با اداره پلیس گرفته می‌شود در حساب توییتر خود منتشر کند. در طول 24 ساعت 3 هزار تماس گرفته و در توییتر منتشر شد و در نتیجه در مدت کوتاهی، این اداره توانست به اطلاعاتی درخصوص وضعیت تماس‌ها و نیز جلب حمایت عمومی دست‌یابد. می‌توان گفت، این تعامل و آگاهی‌بخشی، توانست منجر به کاهش بودجه این اداره شود.

 

به گفته این کارشناس مطالعات فرهنگی و رسانه، تشکیل جامعه مجازی ذی‌نفعان نیز بعد از به وجود آمدن تکنولوژی Web2 در حوزه اینترنت رخ داد. به این معنا که استفاده از اینترنت که در آغاز اختصاص به ارائه یکسویه خدمات سازمان‌ها مانند پر کردن فرم‌های اداری، درخواست‌نامه‌ها و سایر خدمات داشت، جای خود را به فناوری Web2 داد. این فناوری که در اواخر دهه 1990 و اوایل قرن بیستم، همه‌گیر شد، شامل پلت‌فرم‌هایی بود که امکان مشارکت عمومی و تعاملی را برای نخستین بار فراهم کرد.

 

وی گفت: در این فضای تعاملی کاربران نیز توانستند همسو با ارائه دهندگان خدمات، نظرات خود را به طور آنلاین و مستقیم، به اشتراک بگذارند و به این ترتیب، نظر و ارزیابی آن‌ها بخشی از محتوای تولید را شکل دهد. در این فضاها، هرچقدر از ظرفیت‌های تعاملی و مشارکتی پلت‌فرم‌ها بیشتر استفاده شود، جامعه مجازی ذی‌نفعان  مستحکم‌تر و قابل اتکاتر می‌شود.

 

این پژوهشگر حوزه رسانه، جامعه ذی‌نفعان را علاوه بر مخاطبان و دریافت کنندگان خدمت، شامل مدیران، کارکنان و ارائه دهندگان خدمت بیان کرد که در راستای هدف مشترک به تولید و توزیع محتوای یک فضای مجازی می‌پردازند. همچنین فضاهایی مانند فیس‌بوک، یوتیوب، تلگرام، توییتر، گوگل‌پلاس و... را از انواع مختلف فضاهای تعاملی Web2 برشمرد.

 

شفافیت، مهمترین مزیت شبکه‌های رسانه‌ای

 

موسی‌زاده یکی از مهمترین مزایای فضاهای تعاملی و جامعه مجازی ذی‌نفعان (Web2) را عامل شفافیت برشمرد و اظهار کرد: زیرا کاربران و مخاطبان می‌توانند به اطلاعات دسترسی پیدا کنند و مهمتر اینکه نظر خود را بدون محدودیت اعلام کرده و نیز نظر سایر کاربران را بدانند.

 

وی مسئله پاسخ‌گویی را نیز نتیجه شفافیت شبکه‌های رسانه‌ای دانست و تصریح کرد: سازمان‌ها در مسیر شفافیت، مجبور به پاسخ‌گویی هستند و از طرفی، این شیوه اطلاع رسانی، در مقایسه با شیوه‌های سنتی، بسیار سریع و کم‌هزینه است.

 

او امکان ارائه آموزش همگانی و تبلیغات را از دیگز مزایای شبکه‌های مجازی برشمرد که نقش موثری در کاهش هزینه سازمان‌ها دارد. همچنین به گفته او، جذب سرمایه‌های عمومی و خصوصی نیز ماهیتی است که بر اساس برد همگانی پلت‌فرم‌ها ایجاد می‌شود و بسیاری از سازمان‌ها از این طریق توانسته‌اند سرمایه‌های عمومی و خصوصی مناسبی را جذب کنند.

 

موسی‌زاده با بیان اینکه یکی از مزیت‌های مهم شبکه‌های مجازی، ایجاد بانک‌های گسترده اطلاعاتی است، افزود: بانک‌های اطلاعاتی نیز ماهیت مشارکتی و تعاملی دارند؛ زیرا کاربران اطلاعات زیادی را به اشتراک می‌گذارند و از این طریق، بانک اطلاعاتی مناسبی برای سازمان‌ها ایجاد می‌شود تا با تحلیل آن بتوانند چشم‌انداز برنامه‌ها، اولویت‌های کاری و ارائه خدمات خود را با توجه به نیاز مخاطبان، ساماندهی کنند.

 

این کارشناس فرهنگی و رسانه با ارائه نمونه‌های عینی از کشور کانادا در خصوص استفاده از مزیت شبکه‌های رسانه‌ای به ویژه در زمینه آموزش و اطلاع رسانی، گفت: هنگامی که دولت کانادا متوجه شد اطلاعات نادرستی درباره وام دانشجویی و نحوه بازپرداخت آن در فضاهای مجازی وجود دارد، با انجام کار کارشناسی، ضمن جستجو و یافتن این اطلاعات نادرست، به تصحیح این اطلاعات در همان فضاهای مجازی پرداختند. این اقدام که به عنوان «یادداشت نویسی اصلاحی» به کار می‌رود، در اپیدمی H1N1 (آنفلوآنزای خوکی) نیز از سوی وزارت بهداشت کانادا مورد استفاده قرار گرفت و با ارسال یادداشت‌های اصلاحی در قالب پیام و نیز کلیپ‌های آموزشی کوتاه در سایت‌هایی مانند ایستاگرام و یوتیوب، جلوی گسترش سریع اپیدمی گرفته شد.  

 

واکنش سازمان‌های عمومی و دولتی به رسانه‌های اجتماعی

 

به گفته وی، با وجود مزیت‌‌ و کارایی رسانه‌های اجتماعی، اما سازمان‌های عمومی و دولتی در مقابل فناوری Web2، واکنش‌های متفاوتی را نشان دادند. یکی از رایج‌ترین این واکنش‌ها، نادیده گرفتن این نوع شبکه‌ها با تصور برخورداری از جنبه‌های سرگرمی این فضاها، بود. از این‌رو اقبال بهره‌برداری از این فضاها از آنِ شرکت‌های تجاری شد.

 

او واکنش دیگر سازمان‌ها را در مقابل شبکه‌های مجازی، تحدید‌آمیز تلقی شدن این شبکه‌ها از سوی سازمان‌ها برشمرد و افزود: مسائلی مانند خطر فاش شدن اطلاعات محرمانه، جایگاه از راس به بدنه داشتن سازمان‌ها و نیز قابل کنترل نبودن اطلاعات، از جمله مواردی است که سازمان‌ها از آن به عنوان یک تحدید نام برده و استقبال کمتری از این فضاها داشتند.

 

موسی‌زاده واکنش سوم سازمان‌ها به فضاهای Web2 را از جنبه‌ «استفاده غیر رسمی» آن‌ها از این فضاها، بیان کرد و گفت: در این نوع واکنش، سازمان‌ها رسانه‌های اجتماعی را جدی می‌گیرند، اما استفاده آن‌ها بیشتر جنبه عینی و غیررسمی از این فضاها دارد و برنامه‌ ریزی منسجمی برای بهره‌مندی از آن وجود ندارد. در این روش استفاده از فضاهای مجازی بر اساس آزمون و خطا صورت گرفته که همراه با تبعاتی است. مانند اینکه کاربر یک روابط عمومی، نسنجیده موضوعی را توییت کند و سازمان متبوع مجبور به عذرخواهی شود.

 

حرکت از بی‌نظمی به سازمان اجتماعی

 

به گفته این پژوهشگر، آخرین نحوه واکنش سازمان‌ها به شبکه‌های رسانه‌‌ای «حرکت از بی‌نظمی به سازمان اجتماعی» است در این مرحله، سازمان‌ها موفق می‌شوند جامعه مجازی ذی‌نفعان را که دارای هویت است، تشکیل دهند تا در مواقع بحرانی، از حمایت عمومی و تامین سرمایه بهره‌مند شوند.

 

وی با بیان اینکه سازمان‌های کمی هستند که به این نقطه از برخورد با شبکه‌های رسانه‌ای رسیده‌اند، عنوان کرد: اما لازمه بهره‌مندی از این شبکه‌های مجازی، تدوین چشم‌انداز و اهداف سازمانی از به کارگیری این شبکه‌ها است.     

 

موسی‌زاده با اشاره به یک رویداد عینی از «ترسیم هدف»، اظهار کرد: در سال‌های 2009 و 2010 دولت آمریکا تصمیم گرفت تا طرح پژوهشی «مارشال» ناسا را متوقف و بودجه آن را قطع کند. اما ناسا برای جلوگیری از چنین برنامه‌ای، از طریق توییتر، اینستاگرام و سایر فضاها، مخاطبان خود را در جریان جزئیات این پژوهش‌ قرار داد. این اقدام هدف‌مند، چند نتیجه مثبت را عاید ناسا کرد؛ اول اینکه بازبینی حساب توییتر ناسا چند برابر شد و از سوی دیگر آگاهی کاربران از فعالیت‌های ناسا افزایش یافت و این جلب توجه عمومی، منجر شد به تاخیر افتادن کاهش بودجه ناسا شد و درحال حاضر نیز این سازمان یک نهاد نیمه دولتی به شمار می‌رود.

 

چشم‌انداز حضور در شبکه‌های رسانه‌ای ترسیم شود

 

این کارشناس فرهنگی و رسانه ترسیم چشم‌انداز حضور در شبکه‌های رسانه‌ای را بسیار ضروری دانست و قدم نخست برای تعیین آن را داشتن هدف عنوان کرد و گفت: برای تعیین هدف و یافتن پاسخ برای علت واقعی حضور در شبکه‌های رسانه‌ای، باید مطالعات گوناگونی انجام شود. در این راستا، مطالعه در زمینه شناسایی رفتار ذی‌نفعان که به دنبال چه مسائلی هستند و در چه مواردی دست به مشارکت می‌زنند و سایر خواسته‌های آنان، می‌تواند مهم باشد. از سوی دیگر شناخت دقیق اهداف سازمانی نیز در تعیین هدف فعالیت در شبکه‌های رسانه‌ای اهمیت دارد.

 

وی افزود: هدف‌گذاری باید دقیق، کوچک، کوتاه مدت و سنجش‌پذیر باشد. به این معنا که سازمان‌ها در هر زمینه‌ای که می‌خواهند از رسانه‌های اجتماعی استفاده کنند، باید اهداف قابل لمس -مانند آنچه که در کنترل اپیدمی H1N1 رخ داد- داشته باشد و تعیین هدف‌های کلی مانند جلب حمایت عمومی، نمی‌تواند نتیجه بخش باشد.

 

مثال مهمی که در این زمینه می‌توان زد، اقدامی است که یک شرکت تبلیغاتی آموزشی به نام «ریسورس میدیا» بر اساس هدف اصلی خویش که تبدیل شدن به پایگاه خبری تحلیلی درخصوص محیط زیست و تغییرات آب‌وهوایی بود، انجام داد. این شرکت تصمیم گرفت در کوتاه مدت، آگاهی و نظر عمومی مردم را نسبت به گزارشی که در سال 2009 درباره تغییرات اقلیمی و آب‌وهوایی در آمریکا منتشر شده بود، جلب کند. تعیین این هدف کوتاه مدت و قابل لمس که از طریق توییت به اشتراک گذاشته شد، توانست در مدت کوتاهی، علاوه بر جلب نظر کاربران، بازتابی خارج از رسانه‌های اجتماعی پیدا کرده و از طریق شبکه‌های تلویزیونی نیز بازتاب داشته باشد. به دنبال آن توانست به عنوان یک منبع مهم اخبار و اطلاعات محیط زیستی که بسیاری از سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی آن دیدن می‌کنند، مطرح شود.

 

تولید محتوا، قدم بعدی فعالیت در شبکه‌های رسانه‌‌ای

 

به گفته موسی‌زاده، قدم بعدی داشتن فعالیت بهینه در شبکه‌های رسانه‌ای را توجه به تولید محتوا تشکیل می‌دهد؛ بدین معنا که چگونه بتوانیم در فضای اطلاعاتی پرازدحام، نظر مخاطبان را به گونه‌ای پایدار و عمیق جلب کنیم و بر این اساس، توجه به چهار عنصر «شخصی‌سازی»، «غافلگیری»، «تصویر» و «داستان» مهم است.

 

او اظهار کرد: در عنصر شخصی‌سازی هر طرح و کمپین رسانه‌ اجتماعی باید به نحوی باشد که مخاطب بتواند بین نیازهای شخصی خود با موضوع مطرح شده رابطه برقرار کند. از این منظر، چنان‌چه زبان محتوا رسمی باشد، مخاطبان کمتری جذب کمپین‌های مورد نظر می‌شوند. عنصر غافلگیری نیز دارای محتوایی است که معمولا شرکت‌های تجاری برای جلب نظر مخاطبان استفاده می‌کنند؛ مشهورترین این شرکت‌ها، کوکاکولا است که با استفاده از عنصر غافلگیری، مخاطبان خود را جذب می‌کند.

 

وی در توضیح عنصر تصویر، تصریح کرد: پژوهش‌ها نشان می‌دهد چنان‌چه در کمپین‌های رسانه‌های اجتماعی از تصاویر ماندگار استفاده شود، مخاطبان رابطه بلند مدت‌تری برقرار می‌کنند. مثال مشهور آن به انتخابات سال 2008 باز می‌گردد که یک سال پیش از این انتخابات، کمپینی آغاز شد که مشارکت جوانان را در حوزه سیاسی افزایش دهد. این کمپین که «صندوق رای را به لرزه درآورید» نام داشت، در زمینه هریک از مباحث سیاسی و اجتماعی مانند خشونت، قانون اسلحه، نژادپرستی، فقر،‌ آموزش و پرورش، پوسترهای تبلیغاتی بسیار تاثیرگذار تهیه و در سراسر ایالات متحده آمریکا توزیع شد. نتیجه اینکه در سال 2008 بیشترین مشارکت قشر جوان در انتخابات اتفاق افتاد.

 

این پژوهشگر عنصر داستان را نیز مانند تصویر، در انتقال پیام دارای تاثیر عمیق و ماندگار دانست و افزود: از مزایای استفاده از عنصر داستان، امکان تشکیل «بانک داستان» است که می‌تواند منبع مناسبی برای تجزیه و تحلیل نیازسنجی و افکار سنجی مخاطبان برای دست‌یابی به اهداف سازمانی باشد.

به عنوان مثال، پس از پیروزی اوباما در انتخابات 2008، معلوم شد بسیاری از اقشاری که معمولا در انتخابات شرکت نمی‌کردند و به عنوان «قشر ساکت» نامیده می‌شوند، در انتخابات مشارکت داشتند. برای افزایش محبوبیت اوباما و موفقیت در انتخابات بعدی، مهم بود که بدانند چه عاملی باعث این مشارکت شده است و بر این اساس در شبکه‌های رسانه‌ای مانند توییتر و اینستاگرام از مخاطبان خواستند تا داستان مربوط به مشارکت خود را در قالب کلیپ‌های کوتاه یا توییت‌ به اشتراک بگذارند. از این طریق داستان‌هایی در اختیار مسئولان کمپین اوباما که یک گروه فیلم‌ساز بودند، قرار داده شد و از محتوای آن در تبلیغات بعدی استفاده شد.

 

مراحل اجرایی استفاده از شبکه‌های رسانه‌ای و انتخاب پلت‌فرم

 

به گفته موسی‌زاده، پس از تولید محتوا، به مرحله اجرا می‌رسیم. نخستین قدم در این مرحله، انتخاب پلت‌فرم (سکوی رایانش) است که در شبکه‌های رسانه‌ای انواع مختلفی دارد.

 

وی شبکه‌ها اجتماعی را یکی از انواع این پلت‌فرم‌ها و زیرمجموعه شبکه‌های رسانه‌ای بیان کرد که مشهورترین این شبکه‌های اجتماعی فیس‌بوک و گوگل‌پلاس است. این شبکه‌ها معمولا بر اساس معیارهایی مانند دوستی و علایق مشترک مانند ورزش، هنر و سایر علایق تشکیل می‌شود.

 

او نوع دیگر را «میکروبلاگ‌»‌ها برشمرد که پیام‌های آن از محتوای کوتاهی تشکیل شده است و مشهورترین آن توییتر و تامبلر است.

 

سایت‌های خبری نیز نوع سوم پلت‌فرم‌ها را تشکیل می‌دهد که در این سایت‌ها اخبار به اشتراک گذاشته می‌شود. فرق آن با وی‌سایت‌های غیرتعاملی این است که در این سایت‌ها، امکان به اشتراک گذاشتن موضوع‌ها وجود دارد.

 

این کارشناس فرهنگی و رسانه همچنین نوع چهارم را شامل نرم‌افزارهایی دانست که محتوای آن را کاربران تولید می‌کنند. مانند یوتیوب، فلیکر و اینستاگرام که کاربران محتوای فیلم و تصویر را به اشتراک می‌گذارند.

 

نوع پنجم نیز آن دسته از وب‌سایت‌هایی است که کاربران نظرات، انتقادات و ارزیابی خود را نسبت به یک موضوع در فضای رسانه‌ای به اشتراک بگذارند که مشهورترین آن «تریپ ادوایزر» و «گودریدز» است که نظر مخاطبان را درباره کتاب‌ها و انتشارات در فضای عمومی ارائه می‌کند.

 

موسی‌زاده آخرین پلت‌فرم را شامل انجمن‌های اینترنتی نام برد که «فروم» (تالار گفت‌وگو) نام دارد. فروم شامل سایتی است که کاربران سوال‌ها و جواب‌های تخصصی درخصوص یک موضوع که معمولا در حوزه فناوری دیجیتالی و کامپیوتری است، مطرح می‌کنند. مشهورترین این تالار گفت‌وگو، «یاهوانسر» است.

 

انتخاب پلت‌فرم مناسب، چالش سازمان‌ها

 

وی با اشاره به تنوع پلت‌فرم‌ها، یکی از اصلی‌ترین چالش سازمان‌ها را انتخاب مناسب نوع شبکه‌های رسانه‌ای بیان کرد و گفت: تمرکز و تشخیص اولویت برای استفاده از پلت‌فرم، نقش مهمی برای رسیدن به انتخاب درست پلت‌فرم دارد. یعنی اگر اولویت سازمان، مباحث آموزشی و تبلیغاتی باشد، استفاده از پلت‌فرم‌هایی مانند اینستاگرام که اجازه تولید کلیپ‌های کوتاه تبلیغاتی و آموزشی را می‌دهد، برد بیشتری دارد. همچنین اگر سازمانی مجال پاسخ‌گویی فوری به سوال‌ها را نداشته باشد، بهتر است از توییتر استفاده نکند؛ زیرا مخاطبان توییتر انتظار بازخورد سریع دارند.

 

مسئولیت اجرایی، قدم دوم مرحله اجرایی

 

او با بیان اینکه قدم بعدی استفاده از شبکه‌های رسانه‌ای در مرحله اجرایی، قبول مسئولیت اجتماعی است، اظهار کرد: در این زمینه تاکید می‌شود هر سازمانی که وارد حوزه رسانه‌های اجتماعی می‌شود، باید نیروی متخصصی را آموزش دهد تا بتواند بر اساس اولویت‌های سازمان، گروه‌های مختلف ذی‌نفعان را شناسایی کرده و واکنش صحیح نشان دهد.

 

دسترسی همگانی به رسانه‌های اجتماعی

 

این پژوهشگر مسئله دسترسی همگانی به رسانه‌های اجتماعی را نیز حوزه فعالیت شبکه‌های رسانه‌ای مهم دانست و افزود: یکی از چالش‌هایی که سازمان‌ها با آن مواجه هستند، «دموکراسی الکترونیکی مشارکتی» است. اینکه تا چه حد، فرهنگ و تکنولوژی استفاده از رسانه‌های اجتماعی همه‌گیر شده است، تا شکاف دیجیتالی ایجاد نشود، مهم است. زیرا رسانه‌های اجتماعی با با هدف ارائه خدمت و اطلاع رسانی به گونه‌ای سریع و همگانی به وجود آمده‌اند و اگر این همه‌گیری وجود نداشته باشد، بیش از اینکه منجر به برابری و بهبود ارائه خدمات شود، منتهی به محرومیت قشر خاصی می‌شود. در این زمینه، فرهنگ‌سازی نیز نقش مهمی دارد. زیرا پژوهش‌ها نشان داده، در بسیاری از مناطقی که فناوری همه‌گیر شده است، اما هنوز هم اقشاری از جامعه در حوزه‌های الکترونیکی کم سواد بوده و قادر به استفاده از امکانات رسانه‌های اجتماعی نیستند.

 

شفافیت، رکن اصلی ورود به رسانه‌های اجتماعی

 

موسی‌زاده شفافیت را نیز در حوزه فعالیت رسانه‌های اجتماعی در مرحله اجرایی، مهم بیان کرد و گفت: شفافیت از دو منظر مطرح است؛ نخست حفظ فضای تعاملی است که بر اساس آن کاربران بتوانند به طور آزادانه و بدون سانسور نظرات، نقدها و ارزیابی‌های یکدیگر را مشاهده کنند. دوم اینکه اطلاعات و محتوایی که از سوی سازمان‌ها به اشتراک گذاشته می‌شود، صادقانه و به دور از محتوای نمایشی باشد.

 

مدیریت ریسک در ادبیات رسانه‌های اجتماعی     

 

به گفته وی، مدیریت ریسک در ادبیات رسانه‌های اجتماعی نقش مهمی دارد؛ زیرا مهمترین شک و سوءظنی که نسبت به رسانه‌های اجتماعی ایجاد می‌شود، این مسئله  است که این رسانه‌ها و کمپین‌هایی که در فضای مجازی ایجاد می‌شود، تا چه حد تاثیرگذار بوده و می‌‌تواند به فضای عمومی و غیرمجازی گسترش یابد.

این مسئله پاسخ‌ و واکنش‌های متفاوتی را دربر دارد؛ برخی افراد نسبت به فناوری‌های جدید بدبین بوده و معتقدند، اساسا پژوهشی که حاکی از وجود چنین رابطه‌ای باشد، وجود ندارد و برخی نیز مدافع این اثرپذیری هستند.

 

چالش‌ سازمان‌ها در زمینه رسانه‌های اجتماعی   

به گفته او، یکی از چالش‌هایی که سازمان‌ها در زمینه فعالیت در حوزه شبکه‌های رسانه‌ای با آن مواجه هستند، مسائل حقوقی است. حفظ حریم خصوصی کاربران و اطلاعاتی که در فضاهای مجازی به اشتراک گذاشته می‌شود، از این دست است. از سوی دیگر نظارت بر محتوای تولید نیز مهم بوده و در بسیاری از موارد، سازمان‌هایی که نگرش سنتی دارند، کنترل در تولید محتوا را ضروری می‌دانند.

 

این کارشناس فرهنگی و رسانه تاکید کرد: همچنین لازم است، فرآیندها و اطلاعاتی را که در فضاهای مجازی به اشتراک گذاشته می‌شود، جمع‌آوری شود تا در جهت بهبود کیفیت ارائه خدمات به کار گرفته شود.

 

موسی‌زاده حفظ یکپارچگی و عدم تناقض را نیز در فعالیت شبکه‌های رسانه‌ای مهم دانست و تصریح کرد: با توجه به اینکه فعالیت در حوزه رسانه‌های اجتماعی کم‌ هزینه است، از پلت‌فرم‌های گوناگونی استفاده می‌شود؛ اما بعضا به دلیل نبود چشم‌انداز تعریف شده، ارائه محتوای کار بدون یکپارچگی و حتی متناقض می‌شود و بنابراین حفظ یکپارچگی داده‌ها، یکی از چالش‌هایی است که در حوزه رسانه‌های اجتماعی با آن روبرو هستیم.

 

وی دسترسی همگانی به امکانات و شبکه‌های رسانه‌ای را نیز از دیگر مسائل این حوزه عنوان کرد و افزود: به ویژه در مواقع ارائه خدمات، اینکه اقشار و گروه‌‌های محروم تا چه حد دسترسی به شبکه‌های مجازی دارند، یکی از نگرانی‌ها را تشکیل می‌دهد. از طرفی کمبود یا نبود شاخص‌های مناسب و یکدست برای ارزیابی عملکردها، کمبود نیروی متخصص در زمینه سیاست‌گذاری و اجرا و چگونگی نگرش مدیران و تصمیم‌گیران به داشتن فعالیت در رسانه‌های اجتماعی از دیگر چالش‌های این حوزه را تشکیل می‌دهد.

 

سازمان تامین اجتماعی و رسانه‌های اجتماعی

 

او با اشاره به زمینه‌های بهره‌مندی سازمان از کارایی شبکه‌های رسانه‌‌ای، گفت: سازمان تامین اجتماعی می‌تواند از ظرفیت‌ رسانه‌های اجتماعی در ارائه خدمات، بهبود کیفیت، افزایش سرعت خدمات، کاهش هزینه‌ها،‌ کم کردن نیروی انسانی، تبلیغات و آموزش بهره‌مند شود.

 

این پژوهشگر اظهار داشت: همچنین ارائه گایدلاین‌های ارتباطات، گایدلای‌های حکمرانی و سند برنامه ریزی راهبردی از مواردی است که قابلیت استفاده از ظرفیت فناوری ارتباطات نوین را دارد. از طرفی با توجه به اینکه سازمان ارتباط گسترده‌ای با بدنه ذی‌نفعان دارد، فناوری ارتباطی نوین می‌تواند به شناسایی اهداف مشترک سازمان با ذی‌نفعان کمک کرده و بتواند از پشتوانی به موقع و مناسب شرکای خود در سطوح مختلف برخوردار شود.

 

موسی‌زاده افزود: آنچه که در گایدلاین‌های سازمان بر آن تاکید شده است، اصل شفافیت و مشارکت در اداره سازمان است و شفافیت و مشارکت از قدم‌های زیربنایی ایجاد جامعه مجازی ذی‌نفعان به شمار می‌رود.

در حوزه تامین اجتماعی وقتی از شفافیت صحبت می‌شود، منظور این است که امکان نظارت عمومی بر عملکرد سازمان وجود داشته باشد؛ از این‌رو سازمان با استفاده از پلت‌فرم‌ها می‌تواند عملکرد خود را در حوزه‌های مختلف در عرصه عمومی قرار دهد و نقد و ارزیابی‌های گوناگون را به اشتراک بگذارد.

 

وی گفت:‌ بخش دیگری که در حوزه شفافیت بر آن تاکید شده است، دسترسی به آمار و اطلاعات فعالیت‌های سازمان است؛ یکی از کارهای رایجی که سازمان‌های دنیا برای جلوگیری از فساد و ارزیابی طرح‌های خود انجام می‌دهند، ارائه ریز اطلاعات به ویژه در حوزه بودجه است که این اطلاعات را با جزئیات کامل در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارند. این اقدام، هم امکان نظارت عمومی را بیشتر کرده و نیز اعتماد ذی‌نفعان را به سازمان‌ها بیشتر می‌کند. از طرفی این شیوه، مانند یک ابزار سنجش پایدار به کار رفته که در مقایسه با اشکال سنتی افکار سنجی و نظرسنجی، بسیار کم هزینه است.

 

این کارشناس فرهنگی و رسانه با اشاره به اصل «مشارکت» در سازمان تصریح کرد: هنگامی که درباره مشارکت صحبت می‌شود، درواقع به نوعی دربر گیرنده مدیریت مشارکتی است؛ به این معنا که مدیران و کارکنان و ذی‌نفعان به طور هماهنگی در تولید محتوا و اهداف مشارکت داشته باشند و رسانه‌های اجتماعی با دارا بودن ظرفیت تعاملی، در ایجاد این مشارکت می‌تواند نقش داشته باشد. برای رسیدن به این هدف، بر آموزش نیروهای متخصص و افرادی که به طور مستقیم با ذی‌نفعان و مخاطبان تامین اجتماعی سروکار دارند، ضروری است.

 

 

 


ارسال نظر

captcha