مجید مظفری عنوان کرد

هنرمندان تئاترحال و روز مساعدی ندارند

پررنگ‌ترین تصویری که از «مجید مظفری» در ذهن داریم، بازی او در فیلم «سگ‌کشی» ساخته بهرام بیضایی است. مردی که وانمود می‌کند به آخر خط رسیده و سعی دارد با فریب دیگران، جایگاهش را ارتقا دهد.

تامین 24 /  مظفری در آن فیلم با نقش‌آفرینی درخشانش یک بدمن باورپذیر و غافلگیرکننده را خلق کرد. این بازیگر پیشکسوت، فعالیت حرفه‌ای را از سال ۱۳۵۰ آغاز کرده است. او برای بازی در فیلم مسافران (بهرام بیضایی) برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و برای بازی در فیلم‌های سگ‌کشی، جنگ نفت‌کش‌ها و سایه‌های هجوم، نامزد بهترین بازیگر از جشنواره فیلم فجر شد. «خوب، بد جلف» ساخته پیمان قاسم‌خانی و «کفش‌هایم کو» به کارگردانی کیومرث پوراحمد، آخرین فیلم‌هایی هستند که از او دیده‌ایم. با این بازیگر تماس گرفتیم و احوالش را در این روزها جویا شدیم.

در حال حاضر مشغول چه فعالیت‌هایی هستید؟
نزدیک به یک ماه پیش در نمایش «بنگاه تئاترال» به کارگردانی آقای مرزبان و نوشته آقای نصیریان بازی کردم. تماشاگران استقبال خوبی از این نمایش داشتند و هر شب سالن پُر می‌شد. الان به فکر یکی، دو طرح سینمایی هستم. در سریال «ممنوعه» به کارگردانی آقای پورکیان بازی کردم که هنوز تصویربرداری آن در جریان است. چند نمایشنامه هم به من پیشنهادشده که فکر می‌کنم در یکی از آن‌ها بازی کنم. احتمالا تا پایان سال در یک تئاتر ایفای نقش خواهم داشت. 
 
پس تا اینجا برای شما سال پرکاری بوده. 
شروع امسال خیلی خوب بود. باید ببینیم تا آخرش چگونه پیش می‌رود. 
می‌گویند بازیگران هرچند وقت یک‌بار باید تئاتر کار کنند تا هنر بازیگری را فراموش نکنند. این گفته را قبول دارید؟
بله. تئاتر یک چک‌آپ درونی است که هر بازیگری باید آن را انجام دهد. مخصوصا کسانی که از تئاتر شروع کرده‌اند حتما باید دوباره به تئاتر برگردند. در هنر نمایش، ما ارتباط نفس‌به‌نفس با تماشاگر داریم. وقتی بازیگر، تئاتر کار می‌کند اجازه خطا ندارد. بازیگر جلو دوربین نیست که بخواهد کات بخورد و بازی‌اش را تکرار کند. از همه مهم‌تر اینکه بازیگر تئاتر باید انعطاف بدنی، صدا و نفس مطلوبی داشته باشد. 
 
از فعالیت‌های دیگرتان بگویید؟
هفت، هشت ماهی است که داخل یک مجتمع تجاری کافی‌شاپ راه انداخته‌ام. آنجا یک آمفی‌تئاتر هم احداث‌شده و  از آنجایی که این دو واحد به هم ربط پیدا می‌کنند سعی دارم آنجا نمایشنامه‌خوانی، اجرای موسیقی و تئاتر برگزار کنم. الان یک سری مشکل با اماکن دارم که امیدوارم حل شود. باید مجوزهایی داشته باشیم که من دنبال کارهای اداری آن هستم. البته قبلا برنامه‌هایی اجرا کرده‌ایم. 
 
گفته بودید برای ورزش صبحگاهی هم برنامه‌ریزی کرده‌اید. 
بله. البته ورزشی که با نرمش و صدا و بیان همراه باشد. می‌خواهم برای اولین‌بار این پروژه را در ایران راه بیندازم. اما این کار هم نیاز به مجوز دارد. 
 
از کسب‌وکار جدیدتان راضی هستید؟
فعلا نه. داریم از جیب خرج می‌کنیم و منتظریم ببینیم چه می‌شود. بعد از عید، فروش ما افت داشته. شاید به خاطر آب‌وهوا باشد. شاید هم مردم در فروردین همه پول‌هایشان را خرج کرده‌اند. شاید هم گرانی دلار باعث‌شده مردم کمتر به کافی‌شاپ بیایند. 
 
معتقدید بازیگران باید شغل دوم داشته باشند؟
بله. متاسفانه من این کار را خیلی دیر شروع کردم. اگر می‌دانستم وضعیت بازیگری و حمایت دولت از هنرمندان این‌گونه می‌شود بیست سال پیش دنبال یک شغل دوم می‌رفتم. الان وضعیت اقتصادی بسیاری از هنرمندان خیلی بد است. یک عده زیر صفر هستند. تعداد انگشت‌شماری وضع خوبی دارند، اما وضعیت بقیه تعریفی ندارد. خیلی‌ها اجاره‌نشین هستند. خیلی‌ها دنبال شغل دوم می‌گردند و خیلی‌ها با حقوق بازنشستگی روزگار می‌گذرانند. تعدادی از بازیگران سابقه بیمه ندارند. البته مدتی است که خانه‌سینما تلاش کرده با کمک سازمان‌ تامین اجتماعی همه را تحت‌پوشش بیمه هنرمندان قرار دهد؛ ولی هنوز هم خیلی‌ها بیمه ندارند. 
 
فروش‌ بالای فیلم‌ها باعث نشده که وضع اقتصادی بازیگران بهتر شود؟
در طول سال حدود 80 تا 100 فیلم ساخته می‌شود. سه، چهارتا از این فیلم‌ها چند میلیارد می‌فروشند و بقیه ضرر می‌کنند. همه نمی‌توانند دنبال ژانر کمدی باشند که فروش دارد. معمولا از فیلم‌های غیرکمدی کمتر استقبال می‌شود. 
 
میانه شما با ژانر کمدی چطور است؟
من در کارهای تئاتری و تلویزیونی‌ام کمدی داشتم. در سینما فیلم «خوب، بد، جلف» تنها فیلم کمدی من بوده است. 
 
چرا در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی حضور فعالی ندارید؟
در اینستاگرام هستم. اما زیاد وقت نمی‌گذارم. به این فضا خیلی اعتماد ندارم. من به لایک و فالوئر اهمیت نمی‌دهم. خیلی‌ها می‌توانند در فضای اینترنت شهرت پیدا کنند.  برای من، محبوبیتم در سطح جامعه مهم است. 
 
در حال حاضر صبح تا شب شما چگونه می‌گذرد؟
معمولا هفته‌ای یکی، دو نمایشنامه و فیلمنامه به من پیشنهاد می‌شود که شروع به خواندنشان می‌کنم. گه‌گاه برای ورزش باشگاه می‌روم. در کنارش مطالعات خودم را دارم. بعدازظهرها هم در کافی‌شاپ هستم. 
 
در انتخاب نقش، سخت‌گیری می‌کنید؟
سخت‌گیر نیستم، ولی پیشنهادهای تکراری را نمی‌پذیرم. بعضی شخصیت‌ها به من پیشنهاد می‌شود که بود و نبودشان لطمه‌ای به خط درام نمی‌زند. من چنین نقش‌هایی را بازی نمی‌کنم. اگر از نقشی خوشم بیاید حتما آن را کار می‌کنم. برایم مهم نیست که کارگردان فیلم اول، دوم یا سومش را می‌سازد. من با کارگردان‌های فیلم اولی خیلی کار کرده‌ام. در اولین فیلم‌ آقایان کیانوش عیاری، اصغر هاشمی و احمد امینی بازی کرده‌ام. بارها شده نقشی به من پیشنهاد شده و من دیده‌ام که اشتباهی انتخاب شده‌ام. برای همین قبول نکردم. 
منبع: هفته نامه آتیه نو. احسان رحیم زاده
 

 


ارسال نظر

captcha