یادداشتی از مرتضی لطفی

تشویق تولید باکیفیت با تعصب ملی

حمایت از کالای ایرانی به‌عنوان یک برنامه راهبردی در آغاز سال به همه زیرمجموعه‌های شستا ابلاغ شد و به همه شرکت‌ها اعلام کردیم که از کالای خارجی استفاده نکنند و در راستای هم‌افزایی درون‌سازمانی و ملی، از تولیدات داخلی استفاده کنند.

مرتضی لطفی 

نایب‌ر‌ئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل شستا

تامین 24 /حمایت از تولید داخلی نیاز به یک همت ملی دارد و هر یک از افراد، نهادها و سازمانها در این امر مسئولیت دارند. اگر یک جای کار ایراد داشته باشد، مثلا بخشی از دولت کار خود را درست انجام ندهد یا نهاد قانونگذاری قوانین موازی وضع کند، ممکن است تولیدکنندگان نتوانند یک کالای باکیفیت با قیمت مناسب تولید کنند و بخشی از این چرخه خدشه‌دار خواهد شد. امروز، سیاست مناطق آزاد کشور این است که همه محصولات فروشگاه‌های بزرگ این مناطق، خارجی است. کالاهایی که بدون تعرفه گمرکی و سود بازرگانی وارد شده‌اند و قیمت آن‌ها پایین‌تر از کالاهای مشابه داخلی است. به یقین اگر این روند ادامه داشته باشد، نمیتوان به تقویت کالای ایرانی دست یافت. مصرف‌کننده باید نگاه جدی به مصرف کالای داخلی داشته باشد. تولیدکننده نیز مسئول تولید کالای کیفی و پایبندی به تضامین و خدمات است. امروز موضوع خدمات پس از فروش در بازارهای بین‌المللی بیش از هرچیز مورد توجه است. واحدهای تولیدی باید از نظر کیفی توان رقابت با محصولات مشابه خارجی داشته باشند تا بتوانیم نیاز کارخانه‌های تولید مواد‌اولیه وابسته به شستا را تامین کنیم.

مالزی یک نمونه موفق حمایت و رشد کالای داخلی است. هند پس از استقلال و ژاپن پس از جنگ جهانی دوم مسیر موفقی را پیمودند. اگر الگوی توسعه اقتصادی آن‌ها مطالعه شود، خواهیم دید که تعصب روی مصرف کالای داخلی، مهم‌ترین‌عامل رشد آن‌ها بوده است و این کشورها امروز در بسیاری از کالاها در دنیا حرف اول را می‌زنند. این برنامه راهبردی، سه عامل مهم و اساسی دارد. ابتدا دولت باید در این کار پیشگام شود. متاسفانه برخی از کالاهای لوکس دنیا در ایران بازار بزرگی دارند و تعرفه واردات آن‌ها پایین است. برخی سازمان‌ها، خودرو سازمانی خارجی خریده‌اند. باید جلو این کارها گرفته شود و واحدهای تولیدی و صنعتی به سیاست‌های اقتصادی کشور در جهت توسعه کسب‌وکار باور و پایبندی داشته باشند. عامل دیگر، تولیدکنندگان هستند که باید در نوسازی ماشین‌آلات تولید، بهره‌گیری از تکنولوژی روز، ارتقای کیفیت و مناسب‌سازی قیمت تمام‌شده بکوشند.

عامل سوم مصرف‌کننده است که دولت و تولیدکننده باید در جلب اعتماد او بکوشند و مصرف‌کننده به خرید کالای داخلی تعصب داشته باشد. امروز در هر خانواده یک تا دو جوان بیکار هست و مردم قطعا برای رفع این مشکل همکاری خواهند کرد. ولی نقش دولت مهم‌تر و پررنگ‌تر است. همکاری با تولیدکنندگان در زمینه تسهیلات بانکی و مالیاتی، اصلاح سیاست‌های مناطق آزاد، بازنگری در تعرفه گمرکی کالاهای وارداتی و هر امری که بتواند دستیابی به این برنامه راهبردی را آسان کند، بخشی از کارهایی است که دولت باید انجام دهد و برای هر موردی که حمایت از کالای داخلی را با مشکل مواجه می‌سازد، برنامه جایگزین داشته باشد. من تولیدکنندگان بااخلاق بسیاری را می‌شناسم که به فضای بی‌اعتمادی به کالای ملی معترض هستند. ما در هر گروه کالایی تولیدکنندگانی داریم که کالای باکیفیت تولید می‌کنند، ولی کسانی هستند که اعتماد عمومی به تولید داخل را خدشه‌دار می‌کنند یا کسانی پا به عرصه تولید گذاشته‌اند و با تولیدات بی‌کیفیت به بازار داخلی و خارجی محصول ایرانی لطمه می‌زنند.

 حتی کالای نامرغوب را به نام کالای مرغوب به مشتری بین‌المللی می‌فروشند و فضای خارجی را تخریب می‌کنند. در اینجا هم نقش نظارتی دولت بسیار پررنگ است. همه صنایع تولیدی کشور باید شناسنامه‌دار شوند و دولت جلو تولیدات بی‌کیفیت را بگیرد و مشوق کسانی باشد که برای ارتقای تولید داخلی سرمایه‌گذاری کرده‌ و مصرف‌کنندگانی که در سبد هزینه‌های خود کالای ایرانی را گذاشته‌اند. در برخی از گروه‌های کالایی ناگزیر از واردکردن محصول هستیم، زیرا در کشور بحران آب داریم و بسیاری از محصولات کشاورزی مانند هندوانه تا به بار بنشیند آب فراوانی نیاز دارد، برای کنترل بحران آب، برخی از کالاهای پرمصرف آب را میتوان از کشورهای همسایه پرآب گرفت. وقتی ما مرکبات خوب در کشور داریم که می‌تواند با حمایت دولت، رقابتی شود، واردات آن منصفانه نیست و با موضوع حمایت از کالای ایرانی در تضاد است.

منبع:هفته نامه آتیه نو


ارسال نظر

captcha