فعالان کارگری و کارفرمایی از دلخوشی‌ها و تلخی‌های سال 96 و امیدها و انتظارات‌شان برای سال 97 می‌گویند

یک چشم امیدواری، یک چشم نگرانی

سال 96، سال پرماجرایی برای حوزه رفاه و تامین اجتماعی بود. از انتخابات ریاست‌جمهوری گرفته، تا رای اعتماد وزیر رفاه، از گلایه‌ها و اعتراض‌های کارگری گرفته تا شوک‌های اقتصادی که در ماه‌های پایانی این سال، اقتصاد کشور را متاثر کرد، همه و همه باعث شد تا جامعه کار و تولید کشور، با یک چشم امید و با یک چشم ‌نگرانی سال را به روزهای پایانی‌اش برساند.

تامین 24 / مجلس و دولت هم در این سال تصمیم‌هایی گرفتند که برای بیش از 42 میلیون بیمه‌‌شده تامین اجتماعی، سال 96 را به یک سال مهم در تاریخ تامین اجتماعی تبدیل کرد. تصویب بازپرداخت 50 هزار میلیارد تومان از بدهی‌های دولت به سازمان تامین اجتماعی در قالب بودجه سال 97 یکی از مهم‌ترین دستاوردهای مدیریت تامین اجتماعی در سال‌های اخیر بود که در زمستان 96 محقق شد. تصمیمی که امیدواری‌ها برای تغییر رویکرد تصمیم‌سازان کشور به سازمان تامین اجتماعی، به عنوان بزرگترین نهاد بیمه‌گر اجتماعی را به یکباره زنده کرد. کارشناسان و صاحب‌نظران و شرکای اجتماعی تامین اجتماعی این اقدام را به فال نیک گرفتند و امیدوار شدند که سال 97 به آغاز یک دوره جدید در راهبری و ثبات این سازمان اجتماعی تبدیل شود. اگرچه در همین لایحه بودجه تصویب یک بند که بر واریز سهم درمان حق‌بیمه تامین اجتماعی به حساب خزانه تاکید کرده بود. شیرینی تصمیم اول را کمرنگ کرد اما هنوز شرکای اجتماعی و جامعه کار و تولید امیدوارند بتوانند راهی برای تغییر در این تصمییم دولت و مجلس پیدا کنند. در روزهایی که جلسات تعیین حداقل دستمزد کج‌دار و مریز در جریان است، فعالان کارگری و کارفرمایی به نمایندگی از اعضای تشکل‌های خود از تلخ و شیرین سال 96 و آنچه برای سال 97 آرزو دارند با آتیه‌نو سخن گفته‌اند. آنها بر فشارهای اقتصادی که معیشت کارگران را به تنگنا برده گلایه می‌کنند و در عین حال تاکید دارند راه تقویت تامین اجتماعی از مسیر احیای اقتصاد کشور و رونق تولید می‌گذرد و البته پرهیز از تصمیم‌سازی‌های غیرکارشناسی درخصوص کارکردهای مختلف این نهاد تاثیرگذار اجتماعی.

به نظرات شرکای اجتماعی احترام بگذارید

علی خدایی

عضو شورای‌عالی کار

در سالی که گذشت، ما به عنوان ذینفعان سازمان، چندان شاهد رخدادهای شیرینی نبودیم. پس از آرامش نسبی ناشی از تغییر دولت دهم و مدیریت جدید سازمان تامین‌اجتماعی، بار اصلی اجرای طرح تحول سلامت، از سوی وزارت بهداشت، به سازمان تامین‌اجتماعی تحمیل شد و تمرکز مدیریتی سازمان تامین‌اجتماعی را بر هم زد. جامعه کارگری، همواره با نگرانی به مسائل سازمان نگاه می‌کنند چراکه مطرح‌شدن مسائلی که منافع بیمهشدگان را در نظر نمیگیرند، آرامش خانواده تامین‌اجتماعی را تهدید کرده است.

در سالهای نخست دولت یازدهم، مدیریت سازمان، منسجم بود و آرامش نسبی به جامعه برگشته بود. با اجرای طرح تحول سلامت و نگاه وزارت بهداشت به منابع درمان سازمان تامین‌اجتماعی، سازمان، ناگزیر به مسیر ناهمواری رفت.

موضوع بازپرداخت بخشی از بدهیهای دولت به سازمان تامین‌اجتماعی در قانون برنامه ششم، تنها خبر خوب سازمان از سوی دولت بود که در قالب قانون برنامه بودجه، تصویب شد اما در عین حالحالا در پایان سال، انسجام و استقلال سازمان با تصمیمی مبتنی بر واریز منابع درمان به خزانه، مورد تهدید جدی واقع شده است.

این گفتهها، نافی زحمات مدیران تامین‌اجتماعی نیست ولی با تصمیمی که مجلس گرفته برای سال آینده، چشم‏انداز خوبی برای سازمان نمی‌توان ترسیم کرد. با توجه به کسری منابع سال گذشته و استقراض از بانکها، احتمالا همین روند ادامه پیدا کند.

تا زمانی که دولت به آرای شرکای اجتماعی سازمان احترام نگذارد، نمیتوان پای میز مذاکره جدی با دولت نشست. امیدواریم برخی از این پیشبینیها اشتباه باشد و اتفاقات بهتری برای سازمان و خانواده بزرگ تامین‌اجتماعی، رخ دهد.

نگاه مثبت به مطالبات بازنشستگان

حسن صادقی 

رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری

امیدوارم در سال آینده، سازمان تامین‌اجتماعی به عنوان مجموعهای که خدمات متنوعی را به طبقه محروم جامعه ارائه می‏کند، استوارتر از گذشته، روی پای خود بایستد. ما دوست نداریم که سال آینده را سال سختی برای خود بشماریم ولی با اتفاقاتی که در حوزه درمان تامین اجتماعی افتاده باید گفت سالی که نکوست، از بهارش پیداست. بهار ما را برخی رویکردهای وزارت بهداشت و البته تصمیم کمیسیون تلفیق مجلس، به خزان تبدیل کرد. علیرغم اینکه مدیریت سازمان و پرسنل پرتلاش آن بسیار کوشیدند تا این اتفاق نیفتد، ولی گویا لابی دیگران قوی بود و آن را رقم زدند. اتفاقی که پیامدهای آن را خوب ارزیابی نمیکنیم.  اتفاق خوب سال گذشته، تلاش فراوان هیئت‌مدیره و میران تامین‌اجتماعی برای دریافت بخشی از طلب انباشته‌شده این سازمان از دولت بود که توانستند 50هزار میلیارد از آن را در قالب بودجه 97 بگنجانند. در سال 96 شاهد انقلابی در سطح خدمات هتلینگ بیمارستانهای تامین‌اجتماعی بودیم که در نوع خود، کمنظیر بود و با کمترین هزینه و بهترین کیفیت ممکن انجام شد. این خدمات، از درجه سه، به درجه یک ارتقا پیدا کرد و توانستیم با بخش خصوصی رقابت کنیم. یکی دیگر از رخدادهای نیک سال 96، نوع نگارش بودجه سازمان تامین‌اجتماعی بود که بیشتر واقعیتها را در آن دیدند. در سال 96 علیرغم مشکلات درآمدی سازمان، به مطالبات بازنشستگان نگاه مثبتی شد. سال 96 تلخیهایی داشت که مهمترین آن، تصویب بند «ز» لایحه بودجه بود که بر اساس آن، سهم درمان سازمان را به خزانه دولت واریز خواهند کرد و با این کار، از اهداف بنیادین انقلاب که رسیدگی به رفاه مستضعفان بود، فاصله گرفتیم. مقام معظم رهبری، به مجلس‌نشینان فرموده بودند که قوانین را به نحوی تصویب کنید که جنبه حمایت از ضعفا در آن پررنگتر باشد. ولی متاسفانه شاهد بودیم که قانونی تلخ در مجلس تصویب شد که خلاف نقطهنظرات رهبری هم بود. حاصل این مصوبه، تعرض به دارایی کارگران و بازنشستگان است.

شرایط ورود سرمایه‌ خارجی را فراهم کنیم

محمد عطاردیان 

دبیرکل کانون عالی انجمنهای صنفی کارفرمایی

سال 96 را با همه مشکلاتی که داشت، توانستیم پشت سر بگذاریم! در این سال تلاشهای زیادی برای بهبود وضعیت تامین‌اجتماعی داشتیم ولی بیشتر تیرهای ما به سنگ خورد. برای کارهایی که پیمانکاران انجام دادهاند، پولی به آنها پرداخت نشده است و همه با مشکلات شب عید، دست به گریبان‌اند. در این شرایط، پیمانکاران نیز به بخش وسیعی از کارگران و کارمندان، نمیتوانند حقوق و عیدی بپردازند. این چرخه روی فروشندگان، تولیدکنندگان و رونق بازار اثر میگذارد و گردش مالی، متوقف می‌شود. اکنون که شب عید است، مراکز فروش -حتی آنها که حراج گذاشته‏اند- همچنان در انتظار مشتری هستند. این نشانه خوبی نیست ولی هنوز چراغها روشن است، مردم مقاومت میکنند و سعی میکنند شغل، تولید و خدمات خود را سرپا نگه‌دارند. این پایداری و صبوری مردم، نقطه مثبت ماجراست.

امیدوارم در سال 97 دریچههایی باز شود. ما تلاش میکنیم سرمایهگذار خارجی به کشور بیاوریم، هرچند که آن هم مشکلات خاص خود را دارد. اگر سرمایهگذار خارجی بیاید و کار کمی رونق بگیرد، بدهیهای دولت و مردم را یکی دو دهه عقب انداختهایم تا اقتصاد رشد کند و سپس بتوانیم بدهیهای خود را بپردازیم. همان‌گونه که بخش خصوصی تاکنون مقاومت کرده است، امید داریم که مردم و کشور هم مقاومت کنند، اقتصاد را سرپا نگه دارند و سپس آن را شکوفا کنند. اگر دولت و مردم دست به دست هم دهند و همبستگی عمومی برای شکوفایی اقتصادی شکل بگیرد، عبور از این شرایط، شدنی است. اگرنه، نمی‌توان با تصمیم‌های دولتی و بخشنامه‌ها به اقتصاد رونق تزریق و مردم را خشنود کرد.

ضرورت بازگشت به سهجانبهگرایی

محمد جعفری

رئیس کانون مرکزی کارکنان بازنشسته سازمان تامین‌اجتماعی کشور

متاسفانه در سال‌های گذشته سهجانبهگرایی تامین اجتماعی آسیب دیده و نقش دولت‌ها در تصمیم‌های این سازمان بیشتر شده است.

مدیریت کنونی سازمان، مدیریتی دلسوز است اما عوامل مداخلهگر و بازدارنده در کار سازمان، بسیار هستند. سال‌های گذشته، سالهای خوبی برای سازمان نبودند و چنانچه سازمان، به روال قبلی بازنگردد، سال‌های آینده را نمی‌توان چندان روشن تصویر کرد. این روزها سازمانی که باید هزینههایش را صرف خود بکند، صرف بارهایی می‌کند که به او تحمیل شده است. ما سه دسته نیاز حمایتی، امدادی و بیمه‏ای در جامعه داریم.

تامین‌اجتماعی، ایفاگر نقش بیمه‏ای است ولی هزینههای حمایتی و امدادی هم به آن تحمیل شده است. چشمانداز آینده، زمانی خوب خواهد بود و مشمولان راضی خواهند بود که منابع تامین اجتماعی صرف اهداف و ماموریت‌های اصلی سازمان شود.

بند «ز» از تبصره 7 لایحه بودجه 97 هم بیش از هر زمان دیگری بیمه‌شدگان را نگران آینده خود به خصوص در بخش درمان کرده است. در قانون الزام، مشخص شده که سهم درمان حق‌بیمه‌ها باید در امور درمانی خانواده تامین‌اجتماعی مصرف شود. در سازمان تامین‌اجتماعی، 30 سال اختلاف پرداخت و دریافت وجود دارد، یعنی کسی که امروز بیمه می‌شود، تا 30سال حق‌بیمه میدهد و پس از آن، حقوق دریافت میکند. اگر محاسبات اکچواری نباشد، این برنامهریزی برای سازمان ممکن نیست. پس دو عامل، سازمان را با مشکل مواجه کرده است؛ یکی ساختارشکنی‌هایی که درسال‌های گذشته انجام شد و استقلال این سازمان را خدشه‌دار کرد و دیگر اینکه محاسبات اکچواری تامین اجتماعی به دلایل مختلفی از جمله وضعیت اقتصادی و تحمیل تعهدات خارج از قانون، با مشکل مواجه شده است.

دولت پیش از تصمیم گیری نظر تشکلها را بپرسد

مرتضی رجبی

قائم‌مقام دبیرکل کانون عالی انجمن صنفی کارفرمایی

سال 96 فعالیتهایی برای ایجاد فرصتهای شغلی جدید و حفظ کارگاه‏ها انجام شد. ولی مبادلات بانکی ما عملیاتی نشد و این مسئله هم تحقق پیدا نکرد. واحدهای تولیدی و صنعتی، باید با ظرفیتی کار کنند که این ظرفیت‏ها هم پاسخگوی صادرات و هم پاسخگوی نیازهای داخلی باشد ولی آنها گرفتار مبادلات بانکی هستند.

فشارهای بین‏المللی هم بر اقتصاد ما اثر میگذارد. مشکلاتی مانند توقف تبادلات بازرگانی و مبادلات بانکی آسیب‏هایی جدی به بنگاه‏های اقتصادی وارد میکند. برنامهریزی و نگاه دولت و توان و تلاش بنگاه‏های اقتصادی برای این که روی پای خود بایستند، باعث شد که با وجود مشکلات، عمده بنگاهها بتوانند این سال را بگذرانند. برای سال 97 باید سیاست‏های اقتصادی شفافتر شوند و در دیپلماسی سیاسی بین‏المللی، در راس امور خود، مسائل اقتصادی برونمرزی را حل کنند. اگر نتوانیم مواد اولیه را به‌موقع تهیه کنیم و محصولات صادراتی را صادر کنیم، نتوانیم در سیستم بانکی مبادلات ارزی انجام دهیم و پول بگیریم، نمیتوانیم به رشد اقتصادی که در برنامه توسعه پیشبینی شده است، برسیم. برای این کار باید از ایجاد هرگونه تشویش و تشنج در بنگاههای اقتصادی، پرهیز کرد.‌همه مسئولان نظام که می‏توانند آرامشی در فضای اقتصادی کشور ایجاد کنند، باید برای این کار تلاش کنند. علاوه بر آن، تشکلهای کارفرمایی، کارگری، بازنشستگی و بنگاه‏های اقتصادی انتظار دارند در سال 97 دولت و مجلس در تصمیمات خود برای واحدهای تولیدی و صنعتی، نظر بخش خصوصی را بپرسند. ما با کف کارخانه رودررو هستیم و از مشکلات کارگران، فروش و تولید باخبریم. ولی ممکن است فعالان واحدهای ستادی یا کارشناسان تا این اندازه ندانند که در میدان اجرا چه می‏گذرد. جویاشدن نظر تشکل‏ها برای اداره بنگاههای اقتصادی، باعث میشود تصمیمات به خطا نرود و تسهیلات به جای درستی برسد.

دولت جبران کند

ناصر چمنی 

نایب‌رئیس هیئت‌مدیره کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگری کشور

در سالی که گذشت، متاسفانه به برخی از اهدافی که پیشبینی شده بود، نرسیدیم. مباحث شورای‌عالی کار، درباره معیشت و دستمزد کارگران و اهداف دولت برای مهار تورم، آنگونه که انتظار می‌رفت عملی نشد. وقتی به ماههای گذشته نگاه میکنیم، وضعیت جامعه کارگری، روز به روز سخت‌تر و سفره آنها، خالیتر شده است. درحالی که پیش‌بینی‏ها برای سال 96 این بود که کارگران بتوانند قدرت خرید خود را حفظ کنند. نه تنها این اتفاق نیفتاد، بلکه متاثر از شرایط اقتصادی کارگران حدود 35 درصد قدرت خرید خود را از دست دادند و شکاف دستمزد و معیشت، بیشتر شد. در سالی که گذشت، دولت، در حق بزرگترین حامی خود که کارگران بودند، نامهربانی کرد و بند «ز» از تبصره 7 را در لایحه بودجه 97 با کمک مجلس تصویب کرد. همه میگویند مجلس این بند را تصویب کرد ولی فراموش نکنیم که دولت، لایحه آن را به مجلس فرستاد. این نشان داد که در دولت، متاسفانه فرق میان بیتالمال و حقالناس نادیده گرفته شده است. با این بند، حقالناس جامعه کارگری با بیت‏المال که در خزانه دولت است، آمیخته می‌شود. با نگاهی به گذشته، چشم‏انداز روشنی در مورد آینده مسائل کارگری و صنعتی نمی‌بینم. این دو مسئله، هیچ‌گاه از هم جدا نیستند و زنده‌بودن هرکدام از آنها، به دیگری وابسته است. فکر میکنم رکود اقتصادی، در سال آینده، امنیت شغلی، کارگران را بیش از گذشته تهدید خواهد کرد. از سال 70 که تبصرههای یک و دو ماده هفت تصویب شد، بالای 95 درصد کارگران، قرارداد موقت دارند و از امنیت شغلی مناسبی برخوردار نیستند. اگر واقع‌بینانه به مسائل نگاه کنیم، شاید باید اعتراف کرد سال سخت‌تری در پیش خواهیم داشت. مگر اینکه اتفاقات خوبی بیفتد. مثلا این روزها که در جلسات شورای‌عالی کار، درباره دستمزدها صحبت می‌شود می‌توان امیدوار بود که دولت، به معیشت کارگران بیش از گذشته فکر کند و قدرت خرید کارگران -که نصف جمعیت کشور را تشکیل می‏دهند- با یک تصمیم منطقی بالاتر رود.

96، سال ارائه خدمات قابل‌توجه به بازنشستگان

علی‌اصغر بیات 

رئیس کانون کارگران بازنشسته تامین‌اجتماعی

سال 96 برای ما شیرینیها و تلخیهایی داشت. سال گذشته، با همکاری خوب سازمان تامین‌اجتماعی و مدیرعامل آن، به چند دستاورد خوب رسیدیم. یکی از آنها، انعقاد قرارداد بیمه تکمیلی درمان بازنشستگان بود که سازمان برای تامین قرارداد، مبلغ صد میلیارد تومان به ما کمک کرد. ارزش بسته درمانی‌ای که خریداری کردیم، سال گذشته 32 هزار و 200 تومان بود و امسال 36 هزار و 200 تومان شد. با 4هزار تومان افزایش، سهم درمانی برخی آیتمها را از 20 تا 30 درصد افزایش دادیم. در بیمه عمر، همه افرادی را که تحت‌پوشش بیمه تکمیلی هستند -که به مرز 3 میلیون نفر می‌رسند- تحت‌پوشش قرار دادیم و برای فوت، 3 میلیون تومان پرداخت میشود. در طرح کرامت رضوی، 30 هزار نفر از سراسر کشور، به صورت رایگان به مشهد رفتند. بسیاری از آنها اولین‌بار بود که به مشهد سفر می‌کردند و باور نمیکردند که سازمان تامین‌اجتماعی، چنین برنامهای داشته باشد. این طرح، برای حداقل‌بگیران و سپس خانواده‌های شهدا و جانبازان سازمان بود که تمام هزینه را سازمان پرداخت کرد و مسافران، تنها از خانه‌شان به راه‌آهن آمدند و از راه‌آهن، به خانه برگشتند. بازنشستگان مشهد را هم به قم و شیراز بردیم. المپیاد ورزشی بانوان، در 5 رشته در شیراز و المپیاد ورزشی آقایان، در شش رشته در بندرعباس برگزار شد که امکانات و اسکان خوبی داشت. افزایش حقوقها نسبت به تورم اعلام‌شده بانک مرکزی، بهتر بود. برای حداقل‌بگیران، حدود 28 درصد افزایش داشتیم. در سایر سطوح دستمزدی هم 14 و نیم درصد افزایش داشتیم. دغدغه بزرگ ما بند «ز» تبصره هفت لایحه بودجه 97 است که ما آن را بهانه‌ای برای دستاندازی به اموال کارگران و بازنشستگان میدانیم. همچنین دولت، 145 هزار میلیارد به تامین‌اجتماعی بدهکار است که 80 هزار میلیارد آن را پذیرفته و سود بدهی خود به سازمان تامین‌اجتماعی را قبول ندارد؛ درصورتی که باید بپردازد. خوشبختانه امسال، دولت پرداخت 50 هزار میلیارد تومان از بدهی خود را در بودجه 97 پیش‌بینی کرده است. قرار است بخشی از بدهیهای شرکتهای سازمان به بانکها از طریق بانک مرکزی تسویه شود و برای بقیه بدهی هم پیشنهاد سازمان این است که میادین نفت و گاز را بگیرد.

امیدواریم اقتصاد رونق بگیرد

حسین سلاح‌ورزی

عضو هیئت‌رئیسه کانون عالی کارفرمایان و عضو شورای‌عالی کار

در سال 96 به دلیل رکود اقتصادی، بنگاهها با مشکل فروش مواجه بودند و این باعث شد که نتوانند به تعهدات خود، بهویژه پرداخت حق‌بیمه کارگران، به درستی عمل کنند.

کارفرمایان، از نظر مسائل بانکی در مضیقه بودند و سیستم مالیات‌ستانی، فشار زیادی به فعالان اقتصادی وارد کرد. تامین‌اجتماعی نیز به دلیل عدم تعادل در منابع و مصارف و بالاتربودن خرج، با کمبود منابع مواجه شده بود. این سازمان، برای تامین هزینهها، فشار خود را روی بنگاههای اقتصادی و کارفرمایان بیشتر کرده بود. در مجموع، سال سختی را پشت سر گذاشتیم. همچنین ما از دولت برای نادیده‌گرفتن سهجانبه‌گرایی، گلایه داریم و معتقدیم در سال 96 از شعارهای دولت در رابطه با سه‌جانبه‌گرایی سازمان تامین‌اجتماعی فاصله گرفته‏اند. امیدواریم در سال 97 تعامل میان شرکای اجتماعی سازمان تامین‌اجتماعی، از چیزی که اکنون هست، بیشتر شود. امیدواریم در سال پیش رو، کارگران و کارفرمایان -که شرکای اصلی و صاحبان سازمان تامین‌اجتماعی هستند- در زمینه تصمیم‌گیری و اداره این سازمان بزرگ، بیشتر طرف مشورت و تعامل باشند. امیدواریم وزارت کار به موضوع سه‌جانبه‌گرایی توجه بیشتری داشته باشد و در مجموع، معتقدیم که دولت برای بهبود امور، باید نظرات بخش خصوصی را در تصمیم‌گیریهای خود بیشتر استعلام و اعمال کند. امیدواریم در سال آینده به بهبود فضای کسبوکار بیشتر پرداخته و شرایط بهتر برای تعیین قیمت تمام‌شده محصولات تولید ایران، فراهم شود. همه به امید زندهایم. امیدوارم در سال آینده بازار، رونق بگیرد، تعاملات بینالمللی رو به رشد و محدودیتهای بانکی، رو به کاهش باشد. امیدواریم با افزایش صادرات غیرنفتی، تحرکی در توان تولیدی کشور داشته باشیم. بنگاههای اقتصادی نیز بتوانند برای مهمترین رکن عرصه تولید که کارگران هستند، شرایط معیشتی بهتری فراهم کنند.

با حمایت از تامین‌اجتماعی، کام بازنشستگان را شیرین کنید

هدایت‌الله صفایی

رئیس کانون بازنشستگان و مستمری‌بگیران تامین‌اجتماعی استان سمنان

سال 96 را چندان خوشایند برآورد نمیکنیم. سال سختی برای خانواده تامین‌اجتماعی بود ولی با همه بحران‏ها و مشکلاتی که در حوزه تامین‌اجتماعی وجود داشت، توانستیم این سال را پشت‌سر بگذاریم.

پرداخت حقوق و عیدیها با مشکلاتی مواجه است و چنانچه عیدی و حقوق کارگران و بازنشستگان در اسفندماه پرداخت شود، با وجود کمبودهای نقدینگی و وضعیت درمان نامناسبی که داشتیم، شاید بتوانیم بگوییم که این سال را به خیر گذراندهایم. در شهرستانها وقفه در پرداخت حقوق و عیدی بازنشستگان، ناراحتی زیادی برای آنها به بار میآورد. پیشبینی من این است که در سال 97 اگر دولت تدبیر و امید، طبق برنامه بودجه 97، بخشی از بدهی خود را به سازمان تامین‌اجتماعی بپردازد و دست و بال سازمان از نظر نقدینگی، کمی باز شود، هم وضعیت درمان بهبود پیدا می‏کند؛ هم بدهیهای سازمان تامین‌اجتماعی به نهادهای دیگر جبران میشود و هم شرایط رفاه و درمان برای بازنشستگان و بیمهشدگان، بهتر میشود. امیدواریم بند «ز» از تبصره 7 بازنگری شود تا منابع درمان سازمان دچار سرنوشت نامعلومی نشود. در صورت ادامه رویه مدیریتی که در سازمان و وزارت کار وجود داشته می‌توان امیدوار بود وضعیت سازمان رو به بهبود برود. تقاضای ما از نمایندگان استان و سایر نمایندگان مجلس این است که در جلسه استیضاح وزیرکار، رفاه و تامین‌اجتماعی در مجلس، به ایشان رای اعتماد دهند تا در سازمان تامین‌اجتماعی و سیستمهای کانونهای بازنشستگی سراسر کشور، آشفتگی، چالش و وقفهای نداشته باشیم. از صاحبان رسانه‏ها نیز خواهشمندیم که در اطلاعرسانی دقیق مسائل تامین‌اجتماعی در این دوران سخت بکوشند.

منبع: هفته نامه آتیه نو 

 

 

 


ارسال نظر

captcha