یادداشتی از مسعود رضایی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس

هدایت صحیح سؤال از وزرا

این هفته قرار است سه وزیر به سؤال سه نماینده مجلس در صحن علنی پاسخ دهند. در برخی ادوار گذشته و همین دوره دهم، شیوه طرح سؤالات از وزرا به‌گونه‌ای بوده که برخی شائبه‌ها را پدید آورده است.

مسعود رضایی
عضو کمیسیون اجتماعی

تامین 24 /نگارنده حداقل در این دوره، از روند سؤالات و نحوه نظارت مجلس رضایت ندارد؛ چون این اهرم، به ‌شکل واقعی اثرگذار نیست و در برخی موارد، جنبه تظاهر و تبلیغات به خود گرفته است. برخی نمایندگان بر مسائلی پافشاری می‌کنند که شخصی یا منطقه‌ای است. آنان به روش‌های مختلف، وزرا را تحت فشار قرار می‌دهند و وزیر هم به‌خاطر وابستگی به آرای مجلس، قول‌هایی می‌دهد که برآورده‌کردن آن یا در توان او نیست یا برای عملی‌کردن این قول ناچار است از فعالیت‌های معمول خود در وزارتخانه چشم‌پوشی کند و دنبال جلب نظر نماینده باشد که این مسئله آثار سوئی برای کل کشور دارد. به‌نظر می‌رسد راه‌حل این مشکل، این باشد که اگر نماینده‌ای با تکیه بر مدارک و مستندات به کاستی و مشکلی در وزارتخانه مربوطه برخورد کرد، آن را در اختیار وزیر قرار دهد. اگر وزیر کوتاهی کرده یا نسبت به آن بی‌توجه بود، می‌تواند این سؤال را به کمیسیون مربوطه ارائه دهد. وقتی اصل سؤال شفاف باشد، پاسخ هم می‌تواند شفاف‌تر باشد و در نتیجه هم ذهن مردم روشن شود و هم نمایندگان قانع شوند.

متأسفانه فرهنگ غلط لابی‌گری باعث شده هم نمایندگان بعضا وارد مسائل جانبی شوند و هم وزرا به‌واسطه افرادی که به مجلس رفت‌وآمد دارند، دنبال جلب نظر نمایندگان باشند. در اینجا تخصص‌گرایی و پاسخ‌گویی خدشه‌دار می‌شود. به‌عنوان عضو کمیسیون اجتماعی، در ماه‌های فعالیت مجلس دهم، مشاهده کردم وزیر مربوطه بیشترین همکاری و پاسخ‌گویی را نسبت به نمایندگان مجلس داشته و تلاش کرده نظرات صحیح آنان را برای فعالیت بهتر وزارتخانه خود به کار بگیرد. این در حالی است که برخی وزرا، کمترین فرصتی را برای تعامل با مجلس اختصاص نمی‌دهند اما به‌دلیل لابی پرقدرت، هیچ‌گاه با سؤال نمایندگان مواجه نمی‌شوند. می‌دانیم وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، حاصل ادغام بدون ‌تجزیه‌و‌تحلیل در دولت گذشته است و وظایف و حیطه فعالیت آن به‌قدری گسترده است که شخص وزیر را در فشار بی‌وقفه‌ای قرار می‌دهد. وزارت کار اگرچه متولی ایجاد شغل در کشور نیست اما وزیر این وزارتخانه، مسئولیت صیانت از نیروی کار و اشتغال را بر عهده گرفته است.

لازم به گفتن نیست که ایجاد شغل، نیازمند سرمایه‌گذاری گسترده داخلی و خارجی و خروج اقتصاد از شرایط فشارهای جهانی است و از این جهت، هیچ مقام و ارگان و دستگاهی نمی‌تواند مسئولیت خود را در ایجاد شغل در کشور نادیده بگیرد یا یک متولی را برای آن در نظر بگیرد. بر‌همین‌اساس بهتر است کمیسیون‌های مجلس، نقش فعال‌تری در فرایند طرح سؤال از وزرا بر عهده بگیرند و اگر نماینده‌ای نتواند مستندات لازم را به هیئت‌رئیسه کمیسیون بدهد، امکان طرح سؤال از وزیر را نداشته باشد. کار اجرائی، آن‌هم در شرایط فعلی کشور، بسیار سخت و طاقت‌فرسا است؛ نباید وقت وزرا بی‌دلیل گرفته شده یا به اشکال مختلف به حیطه‌های مدیریتی آنان ورود کرد. قانون، فصل‌الخطاب فعالیت همه ما در کشور است و هم نمایندگان و هم اعضای دولت، باید در حیطه قانون و عرف سیاسی، با یکدیگر در ارتباط باشند. هرکدام از این دو طرف معادله از این حیطه خارج شوند، مسائل شخصی را به مسائل کشور و مردم، ترجیح داده‌اند.

 

منبع:روزنامه شرق

 


ارسال نظر

captcha