آزاده داننده، مدیرعامل شرکت فن‌آوران اطلاعات بهاران

«استارت‌آپ ویکند» اعتماد به نفس دختران را افزایش می‌دهد

«آزاده داننده» یکی از زنان کارآفرین و مدیرعامل شرکت فن‌آوران اطلاعات بهاران می‌گوید: مزیت فناوری اطلاعات این است که سرمایه‌گذاری کلانی نمی‌خواهد و به مکان زیادی نیاز ندارد و به سادگی می‌تواند ایده‌ای که پشت آن است، تحقق پیدا کند.

تامین 24 /  بنابراین روی فناوری اطلاعات خیلی باید کار کرد که زیرساخت‌هایش فراهم شود و بتوان از این موضوع به خوبی استفاده کرد. او که بیش از ٢٠ سال تجربه در حوزه «آی‌تی» دارد آغازگر خدمات مشاوره مدیریت و مهندسی سیستم بوده است. داننده پس از فارغ‌التحصیلی در رشته کامپیوتر از دانشگاه شیراز در سال ١٣٦٤، در شرکت داده‌پردازی ایران مشغول به کار شده است. پس از هشت سال کار در این شرکت و قبل از تاسیس شرکت فن‌آوران اطلاعات بهاران، به عنوان مشاور مستقل در سازمان‌های مختلف کار را ادامه می‌دهد. حضور او در پروژه‌ای با مشارکت وزارت صنایع، شورای عالی انفورماتیک کشور و انجمن شرکت‌های انفورماتیک در سال ١٣٧٨ نقطه عطف فعالیت کاری او شد زیرا موضوع این پروژه طراحی و استقرار نظام مدیریت کیفیت در شرکت‌های نرم‌افزاری بود تا از این طریق شرکت‌ها بتوانند محصولات خود را به بازارهای بین‌المللی عرضه کرده و صادرات نرم‌افزار رونق بگیرد. در سال ١٣٨٠ و در پایان این پروژه، شش شرکت نرم‌افزاری موفق شدند برای نخستین بار در ایران و خاورمیانه گواهینامهISO ٩٠٠١/TickIT اخذ کنند. آنچه در ادامه می‌خوانید گفت‌وگویی است با این زن عضو انجمن زنان مدیر کارآفرین درباره تاثیر «استارت‌آپ» و «استارت‌آپ ویکند»ها در ایجاد بستری برای کارآفرینی‌های خلاقیت‌محور.

در شرایط حاضر کشور و با توجه به اینکه زنان تحصیلکرده بیکار یکی از نگرانی‌های جامعه محسوب می‌شوند، فکر می‌کنید با تکیه بر «استارت‌آپ» می‌توان تحولی در اشتغال زنان حاصل کرد؟

به نظر من تنها استارت‌آپ کافی نیست. علت بیکاری فقط این نیست که کار نیست، یکی از دلایل بیکاری مسائل زمینه‌ای است که وجود دارد. بخشی از این موضوع زمینه‌ای مربوط به مسائل فرهنگی ما، پذیرش جامعه در رابطه با کار زنان، اعتقاد و باوری که درباره توانایی و کار زنان است. خیلی‌ها معتقدند که زنان خیلی از کارها را نمی‌توانند انجام بدهند و در شرایط برابر یک مرد را ترجیح می‌دهند که کار را به او بسپارند و استخدام کنند. موضوع محوری دیگر این است که دختران ما برخلاف اینکه تحصیلات خوبی دارند و در عرصه آموزش موفق هستند به دلیل نوع پرورش و تربیت‌شان و باورهای اجتماعی‌ای که ما داریم توانمندی‌های ارتباطی‌شان و حضور در جامعه‌شان نسبت به مردان و پسران ما پایین‌تر است، در نتیجه در عرصه‌های کار ممکن است یک مقداری با عدم موفقیت‌هایی مواجه شوند و ارتباط‌هایی را نتوانند برقرار کنند. این مسائل زمینه‌ای را موضوعی مثل استارت‌آپ نمی‌تواند حل کند.

برخلاف آنکه دختران بیشترین ظرفیت دانشگاه‌های کشور را اشغال کرده‌اند اما عملا در بازار کار هنوز سهم اندکی دارند. سریع‌ترین راه و ساده‌ترین راه برای حل مشکل دختران تحصیلکرده از نظر شما چیست؟

برای این گونه موضوعات و مسائل راه‌حل سریع و زودبازده وجود ندارد. علت این موضوعات همان مسائل زمینه‌ای که اشاره کردم و برطرف کردن این موضوعات زمان می‌خواهد و یک راه‌حل سریعی که ظرف شش ماه یا یک سال جواب بدهد؛ اساسا چنین راه‌حلی برای این گونه موضوعات وجود ندارد.

آیا پدیده استارت‌آپ ویکند می‌تواند تاثیری بر بهبود اشتغال یا توانمند‌سازی اقتصادی زنان داشته باشد؟

بی‌تاثیر نیست اما اینکه چقدر می‌تواند تاثیر داشته باشد؛ بیشترین تاثیری که می‌تواند داشته باشد این است که دختران ما اعتماد به نفس پیدا و باور می‌کنند که اگر ایده‌ای دارند، فکری دارند و موضوعی دارند آن را می‌توانند عملی کنند و تحقق ببخشند به نظر من تاثیرات این‌چنین‌اش بیشتر است تا اینکه منجر به یک شغلی شود. استارت‌آپ‌ها یک تمرینی است برای اینکه دختران و پسران ما بازار کار را بیازمایند و کاری را که مبتنی بر آن ایده و خلاقیت است در آن مجموعه بیازمایند. این تمرینی برای آنهاست و اینکه چه بخشی از آنها موفق می‌شوند و چه بخشی از آنها به عرصه کسب‌و‌کار وارد می‌شوند باید بررسی آماری و مطالعه عمیق‌تر انجام شود.

چقدر استفاده از روش‌های فناوری اطلاعات در کارآفرینی می‌تواند جریان کارآفرینی و اشتغال را در کشور سرعت ببخشد؟

هم در دنیا اثبات شده است و هم ما در کشورمان به این مساله نیاز داریم. فناوری اطلاعات شکل سنتی همه کارها را تغییر داده است؛ مثال آن را ما در بانکداری می‌بینیم الان بدون آنکه به بانک‌ مراجعه کنیم، می‌توانیم با استفاده از گوشی همراه، تبلت و تلفن‌های گویا بخش عمده‌ای از کارهای بانکی‌مان را انجام دهیم. این اجراشدنی نیست مگر با استفاده از فناوری اطلاعات. با فناوری اطلاعات می‌توان راجع به موضوعات تازه و شکل‌تازه‌ای از انجام کارهای قدیمی فکر کرد و در این مورد هیچ حد و مرزی وجود ندارد؛ به اندازه‌ای که ذهن خلاقیت داشته باشد و بتواند ایده‌پردازی بکند می‌تواند از آن موضوع استفاده کرد. مزیت فناوری اطلاعات این است که سرمایه‌گذاری زیادی نمی‌خواهد و به مکان زیادی نیاز ندارد و به سادگی می‌تواند ایده‌ای که پشت آن است؛ تحقق پیدا کند. بنابراین روی فناوری اطلاعات خیلی باید کار کرد که زیرساخت‌هایش فراهم شود و بتوان از این موضوع به خوبی استفاده کرد. ما الان در کشورمان در زمینه زیرساخت‌های مورد نیاز ضعف داریم و آن ممکن است مقداری محدودیت برای ما ایجاد کند.

در حال حاضر تجربه استارت‌آپ‌ویکندها موجب پدید آمدن تجربه‌های چون مامان‌پز، کفش‌دوزک و... در میان زنان جوان شده است. آیا می‌توانیم امید‌وار باشیم این تجربه موجب حرکت و تغییر در زنان دیگر شود؟

روند‌هایی در جامعه ما و در جوامع دیگر در جریان است که آنها خیلی تاثیر‌گذارند. شما به این نکته توجه کنید که خیلی از خانواده‌های جوانی که تشکیل می‌شوند به آن شکلی که یک نفر کار بکند و بقیه اعضای خانواده تامین باشند در بیشتر موارد امکان‌ناپذیر است الان حتما زنان خانه هم باید کار کنند و درآمد داشته باشند تا بتوانند آن کارهایی را که می‌خواهند برای فرزندان‌شان شامل آموزش مناسب، بهداشت مناسب و... را تامین بکنند. بنابراین دیگر کار کردن زن از حالت تعارف و حمایت از حقوق زنان و بحث‌های اینچنینی خارج شده و برای خیلی از خانواده‌ها یک ضرورت است، برای تداوم حیات و ایجاد زندگی بهتر وقتی یک چنین الزامی به وجود می‌آید و دختران به جامعه راه پیدا می‌کنند و یواش‌یواش راه خودشان را پیدا می‌کنند و تجربه کسب می‌کنند نگاه و باور جامعه عوض می‌شود و این اتفاقات می‌افتد. این مسائل زمینه‌ای کمک می‌کند که هر فرصتی برای زنان و دختران پیدا می‌شود بتواند به رشد و بالندگی و حضور آنها در عرصه‌های اقتصادی کمک و حضورشان را تسهیل کند.

اگر بخواهیم با تکیه بر استارت‌آپ‌ویکندها تحولی در میان زنان جامعه رقم بزنیم باید چه برنامه‌ای را عملی کنیم و چگونه به بسیج امکانات بپردازیم. آیا لازم است دولت حمایت کند، آیا لازم است اتاق بازرگانی و نهادهای بخش خصوصی وارد شوند؟

فکر می‌کنم بیشترین وظیفه‌ای که بر عهده آحاد جامعه، نهادهای اجتماعی و دولتی است که شرایط را فراهم کنند که جوان‌های ما بتوانند خود را بیازمایند و پیدا کنند. این راه ممکن است از طریق استارت‌آپ‌ویکند پیدا شود یا از هر طریق دیگری. استارت‌آپ‌ویکند‌ها بیشتر از این منظر که بتوانند فضا فراهم کنند که جوان‌ها بتوانند به میدان بیایند مفید هستند. هر کسی که در این زمینه می‌تواند کمک کند، باید کمک کند. نهادهای اجتماعی، تشکل‌ها و دولت؛ هر کدام ما یکسری وظایف و مسوولیت‌هایی داریم که باید نقش خودمان را ایفا کنیم.

گفته ‌می‌شود مشکل کنونی استارت‌آپ‌ها این است که بعد از رویداد شبکه‌ای که ایجاد شده افراد رها می‌شوند و همین از پدید آمدن یک اتفاق موثر در کسب‌وکار جلوگیری می‌کند این مشکل را چگونه رفع کنیم؟

ما همه و دولت هم دارد فکر می‌کند که چگونه به آنها کمک کند که بتواند شرکت تاسیس کنند و کسب‌و‌کار راه بیندازند ولی اگر شرکت‌های قدیمی‌تر و به ویژه بخش خصوصی وارد کارشوند بهتر است. آنها اگر که مشتری این ایده‌ها باشند، بیایند و سرمایه‌گذاری کنند و ایده‌های استارت‌آپی ها را تبدیل به محصولاتی کنند که قابل عرضه باشند این احتمالا خیلی بهتر جواب می‌دهد تا اینکه ما تعدادی جوان را که فقط صاحب ایده و خلاقیت هستند ولی مشخصه‌های ایجاد کسب ‌و کار مثل تجربه، سرمایه و نهادسازی را ندارند وارد یک معرکه کنیم. شرکت‌های بزرگی هستند که آنها جا، امکانات و سرمایه دارند، شرکت‌داری بلد هستند و می‌توانند این ایده‌ها را حمایت و سرمایه‌گذاری کنند. جوان‌ها را به این ترتیب حمایت کنند ما خیلی به این موضوع نمی‌پردازیم و فکر می‌کنیم باید بیایند از اول شروع کنند و شرکت بزنند و در حالی می‌شود آنها را به شرکت‌ها معرفی کرد و جوان‌ها آنجا بروند و با کمک شرکت‌ها ایده‌های‌شان را به محصول تبدیل کنند.

یکی از مشکلات هم این است که خیلی از فارغ‌التحصیلان به این می‌اندیشند که دولت یا نهادهای مسوول اشتغال ایجاد کنند و کمتر به فکر کارآفرینی و خلاقیت برای خود هستند. شما به آنها چه خواهید گفت؟

بیشترین نظری که در رابطه با بحث جوانان و اشتغال و بحث کارآفرینی دارم، این است که ما باید تک‌‌تک‌مان در مقام یک فرد در مقام یک صاحب کسب و کار و یک دولتمرد باید به این فکر و محیط مناسب برای جوانان فراهم کنیم آنها حتما راه‌شان را پیدا می‌کنند این بیشترین رسالت و تعهدی است که به دوش تک‌تک ما است، یعنی ایجاد فضا و محیط مناسب.

منبع: روزنامه اعتماد 


ارسال نظر

captcha