یادداشتی ازسید نوری آقایی

عوامل نرخ پایین پوشش بیمه‌ای زنان

نکته مهم در واکاوی پوشش بیمه‌ای زنان این است که بیکاری کشور نرخ پایینی ندارد که انتظار داشته باشیم، نسبت بیمه‌شدگان به جمعیت در سن کار بالا باشد.

تامین 24 /وقتی ضریب اشتغال پایین است، جمعیت بیمه‌شدگان نیز افزایش نمی‌یابد. پوشش بیمه‌ای تابعی از اشتغال است. آمارها می‌گویند نرخ بیکاری جمعیت 15سال به بالای بانوان کشور ما 20درصد است. این یعنی نرخی دو برابر نرخ بیکاری متوسط کشور. این نرخ قطعا بیش از دو برابر بیکاری آقایان است.

مسئله خویش‌فرمابودن بخشی از بیمه‌شدگان نیز نکته دیگری است که باید در این ارزیابی‌ها موردتوجه قرار گیرد. این مشکل درمورد زنان بیشتر است ؛ زیرا با عدم تمایل بیشترِ کارفرمایان به جذب زنان روبه‌رو هستند. نکته دیگر، اشتغال پایین‌تر بانوان به‌دلیل استقبال بیشتر فضای کار از اشتغال مردان است. طبیعی است که وقتی تعداد مردان شاغل بیشتر از زنان باشد، سهم بیمه‌شدگان مرد از زن بیشتر می‌شود.

علاوه بر این‌ها، بانوان به‌لحاظ شرایط فرهنگی و عرفی کشور، تعهد و تکلیف بیشتری به رسیدگی به خانواده خویش دارند. همین مسئله سبب می‌شود جمعیت بانوان شاغل ما، کمتر از آقایان شود و سهم بیمه‌شدگان آنان نیز از آقایان کمتر باشد. مضاف بر آن، بسیاری از بانوان در ابتدای دوران ورود به بازار کار، درگیر ازدواج و سپس فرزندآوری می‌شوند. کارفرمایان نیز گرچه به‌لحاظ قانونی، حق انفصال این زنان از کار را ندارند، اما بخشی از این کارفرمایان در همان ابتدای استخدام، سعی می‌کنند تعداد کمتری از زنان را به‌کار ‌گیرند. به‌هرحال زنی که ازدواج می‌کند در سال دوم یا سوم زندگی، وارد مرحله فرزندآوری می‌شود. دو سال شیردهی، سه ماه زایمان و شش ماه استراحت پزشکی، ازجمله موانع استخدام برای زنان شمرده می شود.درواقع بسیاری از کارفرمایان برای اینکه در برابر چنین تعهداتی قرار نگیرند، صورت مسئله را پاک می‌کنند.یعنی بابرخی محاسبات ازخیراستخدام زنان می گذرند!

یک نکته فنی دیگر، رکود اقتصادی حاکم بر کشور است. وقتی اوضاع درآمدی شرکت‌ها رو به افول می‌گذارد، طبیعی است که بخشی از کارکنان خود را منفصل از خدمت می‌کنند. این اتفاقات، موجب کاهش تعداد بیمه‌شدگان کشور می‌شود. ازسوی‌دیگر وقتی در رکود اقتصادی هستیم، سازمان تامین‌اجتماعی درهمسویی با شرایط کشور ودولت، فشار زیادی به کارفرمایان نمی‌آورد. زیرا تشکل‌های آنها دائما" فریاد می‌زنند که به‌خاطر فشارهای سازمان تامین‌اجتماعی، شهرداری‌ها و ادارات امور مالیاتی است که نمی‌توانند درآمدزایی داشته باشند. لذا سازمان تامین‌اجتماعی، ناچاربه‌صورت کج‌دار و مریز با آنها راه می‌آید.

از‌سوی‌ دیگر بسیاری از کارگاه‌های زیرزمینی، به‌دلیل ماهیت غیرقانونی‌شان، نیروهای خود را بیمه نمی‌کنند. بسیاری ازمطب‌ها ومراکز ارائه‌دهنده خدمات پزشکی، رستوران‌ها و نظایرآنها نیروهای زن شاغلی دارند که سازمان تامین‌اجتماعی به‌دلیل نداشتن اطلاعات رسمی،صحیح و دقیق ، امکان بازرسی‌ بیمه ای ازآنها را ندارد.

 

منبع:هفته نامه آتیه نو


ارسال نظر

captcha