یادداشتی از محبوبه محمدزاده

تضمین توسعه اشتغال با کاهش سود سپرده‌ها

وقتی سود سپرده‌ها کاهش می‌یابد، سرمایه‌گذار ترغیب می‌شود به جای اینکه در بانک سرمایه‌گذاری کند، سرمایه خود را به صنعت و معدن تزریق کند.

محبوبه محمدزاده

بهره‌بردار و مدیرعامل شرکت معدن باریت و فلورین باباحافظ، کارفرمای نمونه استان سمنان

 

تامین 24 / این روزها درباره کاهش سود سپرده‌های بانکی صحبت‌های زیادی به میان می‌آید. اخیرا سود سپرده‌های بانکی به 15درصد کاهش پیداکرده که مطمئنا در چرخه تولید و اشتغال تاثیر بسزایی خواهد داشت. وقتی سود سپرده‌ها کاهش می‌یابد، سرمایه‌گذار ترغیب می‌شود به جای اینکه در بانک سرمایه‌گذاری کند، سرمایه خود را به صنعت و معدن تزریق کند. البته عده‌ای هم هستند که همچنان ترجیح می‌دهند به سود 15درصد قانع باشند، اما مطمئن باشند که سر هر ماه فلان مبلغ به حساب‌شان واریز می‌شود و هیچ ریسکی را نمی‌پذیرند. به طور کلی، این کاهش سود سپرده‌ها می‌تواند به نفع بازار و تولید تمام شود و هر چه این سود پایین‌تر بیاید، رشد بیشتری را در این زمینه شاهد خواهیم بود چراکه با تزریق سپرده‌های بانکی به بازار کشور، چرخ تولید بهتر و روان‌تر می‌چرخد و به تبع آن اشتغالزایی بیشتر اتفاق می‌افتد. به این ترتیب به زودی با کاهش نرخ بیکاری روبه‌رو خواهیم شد.

البته در این بین نباید نقش دولت را نادیده گرفت. دولت بهتر است شرایط مساعدی را به ویژه در حوزه‌های مالیاتی برای سرمایه‌گذاران فراهم کند. وقتی یک سرمایه‌گذار در تولید سرمایه‌گذاری می‌کند، منتظر سود است. حال آنکه اگر به جای دستیابی به سود، با بدهی‌های هنگفت به دولت و دارایی و بیمه روبه‌رو شود، انگیزه خود را برای ادامه مسیر از دست می‌دهد و دوباره سرمایه خود را در بانک‌ها بلوکه می‌کند.

وقتی نگاهی به بازار امروز کشور می‌اندازیم و رکود موجود را رصد می‌کنیم، می‌بینیم که با وجود رشد هزینه‌های تولید مثل هزینه کارگر و تورم، درآمد حاصل شده، کمتر از حد انتظار است. شرکت ما پنج سال است که در حوزه معدن و استخراج مواد معدنی مثل فلورین فعالیت می‌کند که متاسفانه این مسئله در مورد ما هم صدق می‌کند که امیدواریم با تزریق پول سرمایه‌گذاران به این حوزه‌ها، این رکود از بین برود.

کاهش سود سپرده‌های بانکی بر احوالات سازمان تامین اجتماعی نیز بی تاثیر نیست. وضعیت صندوق‌های بازنشستگی و بیمه‌اجتماعی کشور نزدیک به بحران است. اگر سرمایه‌گذاران سرمایه خود را در عرصه تولید و اشتغال وارد کنند، کارفرمایان به کارگرهای بیشتری نیاز پیدا می‌کنند. در نتیجه حق بیمه‌های بیشتری پرداخت می‌کنند. به این ترتیب صندوق‌های سازمان کمی جان می‌گیرند. به ازای هر 100کارگری که به تامین اجتماعی حق بیمه پرداخت می‌کند، باید 60 نفر مستمری بگیرند. این معادله در ایران چیز دیگری است.

 از آنجایی که شغل جدیدی تولید نشده و از طرف دیگر، سن کارگران افزایش یافته و به سن بازنشستگی رسیده‌اند، تعداد مستمری‌بگیران به تعداد کارگران و حق بیمه‌دهندگان نزدیک شده است. در نظر بگیرید که در شرکت ما، 70 کارگر مشغول فعالیت هستند که از این بین 40 نفرشان بازنشست شده‌ و ما به جای 40 نفر، تنها توانسته‌ایم 20 نفر نیرو جذب کنیم. همین مسئله است که وضعیت صندوق‌ها را نگران‌کننده کرده است.

وقتی در کشوری، وضعیت اقتصاد به گونه‌ای باشد که تولید و اشتغالزایی کاهش پیدا کرده، یکی از راهکارهایی که می‌توان برای رهایی از این وضعیت اتخاذ کرد، کاهش سپرده‌های بانکی است. به این امید که سرمایه‌ها از بانک‌ها به عرصه تولید سرازیر شود و اقتصاد جانی تازه بگیرد. اگر این اتفاق صورت پذیرد و سرمایه‌ها در تولید استفاده شوند، اشتغالزایی بیشتری را شاهد خواهیم بود که به دنبال آن، حق بیمه‌های بیشتری به سازمان تامین اجتماعی سرازیر خواهد شد. به این ترتیب سالمندان در ایام بازنشستگی می‌توانند با آسودگی بیشتر به گذران امور بپردازند چراکه سازمان تامین اجتماعی خدمات بهتری به آنها عرضه می‌کند.

 

منبع: هفته نامه آتیه نو


ارسال نظر

captcha