یادداشتی از فرید موسوی

اول تسهیل فضای کسب‌وکار بعد حمایت از تعاونی‌ها

شاید این گفته تکراری باشد؛ اما گوشزد آن، می‌تواند ما را در برابر حل این مساله، پایدار و پابرجا نگاه دارد.

تامین 24

فرید موسوی

نایب‌رئیس دوم کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی

اشتغال، یکی از مهم‌ترین چالش‌هایی است که اقتصاد ما با آن روبه‌روست به‌طوری‌که هم افراد جویای کار که بیشتر آنها جوان هستند و هم خانواده‌ها، درگیر این مسئله‌اند و در مورد آن، دغدغه دارند. برای حل معضل بیکاری، می‌توان به سه بخش اقتصاد کشور، امید داشت به‌طوری‌که دولت، بخش خصوصی و تعاونی‌ها می‌توانند در حل این چالش کمک کنند؛ اما بیشتر تاکیدات بر بخش دولتی و خصوصی است؛ اما تعاونی‌ها نیز می‌توانند گام‌های اساسی در اشتغالزایی بردارند. برخی تصورات در موضوع عدم توفیق تعاونی‌ها، درزمینه تاسیس شغل وجود دارد. اینکه چقدر، تعاونی‌ها در این زمینه موفق یا ناموفق بوده‌اند را باید آمارها بگویند. کمااینکه تاسیس نزدیک به 700هزار شغل باوجود مهجوریت تعاونی‌ها در طی پنج سال گذشته، اگر نشان‌دهنده موفقیت نباشد، قطعا نشان‌دهنده عدم موفقیت نیز نیست.

تعاونی‌ها اگر به‌درستی به انتظارات، پاسخ نداده یا نمی‌دهند، به‌خاطر فضای فعلی کسب‌وکار کشور است. این فضای کسب‌وکار، مستعد سرمایه‌گذاری نیست. تعاونی‌ها نیز در خلا رشد نمی‌کنند. آنها نیز در همین فضا موجودیت دارند و نمی‌توانند کار خارق‌العاده‌ای انجام داده و خلاف جریان آب شنا کنند. مگر دستگاه‌های دولتی و بخش خصوصی، در فضای موجود کسب‌وکار، چه اقدام مهم و شگفت‌انگیزی درزمینه اشتغالزایی انجام داده‌اند یا بهتر بگویم، می‌توانستند انجام دهند؟ تعاونی‌ها نیز در همین فضا مشغول به فعالیت بوده و آنچه در بضاعت داشته‌اند، همین مقدار اشتغالزایی بوده است.

در حال حاضر هر اقدام خارج از عرف باهدف تقویت تعاونی‌ها، کارآمدی لازم را نخواهد داشت. هرچقدر هم در حال حاضر بخواهیم از آنها حمایت کنیم، باتوجه به گره‌های حاضر در حوزه کسب‌وکار، نمی‌تواند راهگشا باشد. رتبه کسب‌وکار ما بسیار پایین است و تعاونی‌ها در چنین فضایی، حتی درصورت حمایت‌های دولت و شبکه بانکی، چه می‌توانند بکنند؟ در چنین فضایی، رشد و توسعه اقتصادی به‌دست نمی‌آید. باید برای رسیدن به چنین هدفی، بسترسازی کرد. سیاست‌های حمایتی درزمینه تسهیل فرآیندهای اعطای مجوز، پرداخت تسهیلات و اعتبارات و ... در وضعیت فعلی گرهی از مشکلات باز نمی‌کند. این مسئله تنها مربوط به تعاونی‌ها نیست. بخش خصوصی نیز با تسهیلات بیشتر، کاری نمی‌تواند بکند و بازار، مشکل دارد. در این مورد، هیچ تفاوتی میان بخش خصوصی و تعاونی‌ها نیست. وقتی بستر سرمایه‌گذاری و تولید، فراهم نیست، فرقی ندارد که تولیدکننده آینه خودرو، تعاونی باشد یا بخش خصوصی؛ شاید در گذشته، منابع نفتی ما باعث شده بود دست‌مان در پرداخت تسهیلات و اعتبارات، باز باشد؛ دراین‌صورت، پرداخت تسهیلات، غیرهدفمند خواهد بود. تفاوت تعاونی‌ها و بخش خصوصی، بحث مالکیت است، اگرنه ماهیت کار فرقی نمی‌کند. باید در پرداخت تسهیلات به بخش‌های‌ مختلف، کمال دقت صورت گیرد.

اگر بستر، مسیر و استراتژی اقتصادی و صنعتی ما درست و مشخص باشد، آن‌موقع است که باید راهبردهایی برای رشد تعاونی‌ها داشته باشیم. حمایت‌های ما نباید مقطعی باشد به‌طوری‌که با قطع شدن حمایت‌های دولت، تعاونی‌ها زمین بخورند.حمایت ما در کمیسیون اقتصادی مجلس و همچنین، همکاران ما در دولت از تعاونی‌ها به‌صورت پرداخت اعتبار، نمی‌تواند مشکلات اساسی آنها را اصلاح کند بلکه باید تمام تلاش خود را درزمینه تسهیل فضای کسب‌وکار انجام دهیم و امنیت سرمایه‌گذاری را بالا ببریم. بعد از انجام این اقدامات است  که می‌توان به تزریق کانال‌های اعتباری تعاونی‌ها در جهت توسعه آنها، دل خوش کرد.

 

منبع:هفته نامه آتیه نو


ارسال نظر

captcha